Over mij

Als ik zo eens terug kijk op mijn leven zie ik dat het thema moederschap altijd centraal heeft gestaan, ik was een uiterst fanatieke poppen moeder.
Ik verzorgde mijn poppen alsof het echte baby’s waren, ze gingen iedere dag in bad en ik kookte zelfs echt eten voor ze.
Altijd was ik op zoek naar voorbeelden in mijn omgeving hoe ik goed moest moederen.
Het liefst kwam ik dan ook bij vriendinnetjes over de vloer die een liefdevolle, zorgzame moeder hadden, ……

Daarnaast verslond ik boeken waarin het thema huiselijkheid centraal stond, waar de kinderen uit school werden opgewacht door een lieve moeder die klaar zat om naar hun verhalen te luisteren.

Wegens omstandigheden was ik helaas vaak genoodzaakt de gezelligheid, warmte en geborgenheid van een veilig nest buitenshuis te zoeken….
Mijn hele leven was ik op zoek naar moederliefde.
Ik droomde van de meest basale dingen zoals samen met het gezin ( in harmonie) aan tafel eten, spelletjes doen, voorgelezen worden of met z’n allen op de bank kruipen met een pot thee.

Hoe dan ook , ik had voor mijzelf al jong de beslissing genomen dat het mijn kinderen later in ieder geval aan niets zou ontbreken, ik zou er altijd voor ze zijn als ze me nodig zouden hebben.
Ik zou ze bij wijze van spreken iedere wens van de ogen af lezen.
Gezelligheid, geborgenheid en een veilig nest, dat zou ik ze schenken.
Ik zou het beste van mezelf geven en ze vooral heel veel aandacht en liefde geven.

Die belofte maakte ik waar. 

Ik werkte parttime en kon mijn werktijden zelf indelen, daardoor hadden de kinderen geen hinder van het feit dat ik werkte.
We aten altijd samen, als ze uit school kwamen was de tafel gedekt, vriendjes mochten altijd mee komen (blijven eten en slapen was nooit een probleem).

Ik probeerde steeds een Supermoeder voor mijn kinderen te zijn.

Helaas vergde die belofte aan mezelf heel veel van me, ik voelde me belast door mijn werk, het huishouden en de zorg voor mijn gezin. Daarnaast had ik mijn handen vol aan de gedragsproblemen van mijn zoon.

Ik ging erg aan mezelf twijfelen: waar bleef IK in het hele verhaal? 

Ik begon me af te vragen vanuit welke motivatie ik nog voor mijn kinderen zorgde.
Was het vanuit plichtsbesef, vanuit fatsoen of vanuit onvoorwaardelijke liefde? Ik had werkelijk geen idee! Ik raakte overspannen en kreeg last van angsten en hartritmestoornissen.

Er moest duidelijk druk van de ketel af.
Ik moest leren de moed op te brengen om voor mezelf te kiezen, maar mocht dat absoluut niet ten koste van mijn gezin laten gaan.

In de periode dat ik nog werkte deed ik alles op de automatische piloot, het wezenlijke ontbrak.
Door tijdgebrek kon ik nooit genieten van een situatie, als ik werkte waren mijn gevoelens bij mijn kinderen en als ik voor de kinderen zorgde waren mijn gedachten bij het werk.

Het was altijd maar haasten, jagen en vliegen om alles op tijd af te krijgen. Ik vergat mij zelf totáál, vooral op het lichamelijke en emotionele vlak.

Stoppen met werken was de meest voor de hand liggende oplossing want de combinatie werken, gezin (en de opvoeding van een moeilijk opvoedbaar kind) werkte voor mij niet meer.
Dat was een heel intensief proces, want ondanks alles hield ik ook  zielsveel van mijn werk.

Nadat ik was gestopt met werken kon ik de dingen op mijn gemak doen. Ik ging onthaasten, ik ging bewust meer rustmomenten voor mezelf creëren, kortom ik ging bewuster leven!
Ik ben vooral op mijn voeding gaan letten.
Gezonde natuurlijke voeding werd mijn passie, waardoor mijn gemoedstoestand van dat moment (angsten, depressieve gedachten, stemmingswisselingen) met rasse schreden verbeterde.

Ik had een wijze les geleerd! Ik zorgde niet goed voor mezelf, hoe kon ik dan goed voor anderen zorgen? 

Tijdens dit hele proces was mijn zoon, of beter gezegd zijn gedrag, mijn spiegel!

Door zijn gedrag confronteerde hij mij met mezelf.
Mijn kind was een slechte eter, daardoor ben ik mijn eigen eetpatroon eens onder de loep gaan nemen en daar viel nog heel wat aan te verbeteren.

Mijn kind vertoonde agressief gedrag.
Ik ben eens naar mijn eigen gedrag gaan kijken.
Wat onderdrukte ik bij mezelf, en wat drukte mijn kind daarvan in plaats van mij uit? Wat, van hetgeen hij naar buiten liet zien, hoorde eigenlijk bij mij?

Behandelde mijn kind mij zonder respect?
Ik ging er op letten hoe ik mijzelf behandelde, hoe stond ik tegenover mezelf, hoe noemde ik mezelf?

Het was confronterend om te zien hoe ik mezelf al die jaren totaal had verwaarloosd.

Hoe meer ik mijzelf verwaarloosde, hoe dwingender overigens ook het (onbewuste) gedrag van mijn zoon werd om mij wakker te schudden.

Hij wilde dat ik eerst naar mezelf keek vóórdat ik met goede raad naar hem toekwam.
Het was belangrijk dat ik eerst eigenliefde ontwikkelde, eerder kon ik hem niets maar dan ook helemaal niets leren .

Toen ik dat eindelijk had begrepen kon ik weer voor de volle 100% dienstbaar zijn aan mijn kinderen.
Even dacht ik dat ik egoïstisch bezig was door mijzelf op de eerste plaats te zetten, maar egoïstisch gedrag is heel iets anders dan gedrag dat voortkomt vanuit eigenliefde, dat is mij nu wel duidelijk geworden.

Omdat ik eigenliefde ontwikkelde kon ik mijn situatie veel beter accepteren.
Ik was nou eenmaal moeder van een ” moeilijk opvoedbaar ” kind en dat vergde heel veel van mijn energie, daar mocht ik weleens wat meer respect voor opbrengen (en mezelf eens af en toe een schouderklopje voor geven).
Door op die manier naar mezelf te kijken werd ik milder voor mezelf.

Bewustwording hielp mij om meer in het moment te blijven, het gaf me de kracht om te blijven ‘ volharden ‘ zeg maar.
Ik kon alles veel beter aan, omdat ik naast het opvoeden van dit kind toch nog voldoende (rust)momenten overhield (omdat ik gestopt was met werken) waarin ik kon bijkomen van alle stress.
Het hebben van een kind met een (moeilijke) gebruiksaanwijzing brengt nou eenmaal veel stress met zich mee, dat kunnen we niet ontkennen.

Nu zit ik goed in mijn vel, ik voel meer blijdschap en doe alles véél bewuster.

Eindelijk heb ik het gevoel dat ik leef en niet geleefd wordt o.a ook dankzij een gezonde levensstijl.

Door deze periode ben ik bij een diepere laag van mezelf gekomen en heb ik belangrijke inzichten opgedaan:

Ik moest eerst een goede moeder voor mezelf worden voordat ik een toegewijde moeder voor mijn kinderen kon zijn.

En ik ben erachter gekomen dat een thuis méér is dan alleen maar een huis.
Het vergt heel veel inspanning om niet alleen een veilig en gezellig warm nest voor je kinderen te creëren maar ook voor jezelf.

Deze periode in mijn leven was een veranderingsproces waarin ik het begrip, onvoorwaardelijke liefde voor mijn kinderen, heb mogen leren kennen.

Mijn kinderen zijn nu 26 en 20 jaar, mijn opvoedingstaak zit erop, maar mijn onvoorwaardelijke liefde voor kinderen blijft, samen met de inzichten die ik heb mogen ontvangen over onvoorwaardelijk, liefdevol maar vooral bewust ouderschap.

Met deze onvoorwaardelijke liefde en wijsheid wil ik iets doen in de wereld, vandaar mijn blog.

Naar aanleiding van de positieve invloed van gezonde voeding op mijn gezondheid maar ook op het gedrag en de emoties van mijn zoon ben ik op 49 jarige leeftijd nog een opleiding gaan volgen tot Voeding – Gezondheid – en levensstijl consulente.

In mijn jonge jaren heb ik 23 jaar gewerkt als schoonheidsspecialiste.

Ik heb een vierjarige opleiding Psychologische Astrologie gedaan met een specialisatie Kinderhoroscopen.

Een driedaagse training polariteitsmassage.

De Basisopleiding Familie-opstellingen met een driedaagse workshop Trauma-opstellingen.

 dsc_0001-1

En ik heb een inleiding gehad in de karakterstructuren, Lichaamsgerichte Therapie, NLP, counselen en subpersoonlijkheden.

Als laatste heb ik mijn diploma Hotstonemassage behaald.

Dus zeg maar eens dat een thuisblijfmoeder zich niet persoonlijk kan ontwikkelen😉

Wat voeding betreft:

Sinds een jaar eten wij volgens de richtlijnen van Weston A.Price, ook dat heeft mijn leven een zéér positieve wending gegeven.

Op mijn blog staat veel informatie over hoe ik ( nu ongeveer tien jaar geleden) ons voedingspatroon heb omgegooid.
Niet alles is meteen volgens de richtlijnen van Weston price gegaan, eenvoudig omdat ik daar toen nog niet mee bekend was.

Maar ‘ langzaam ‘ aan gaat het op mijn blog toch steeds meer die richting uit.

In sommige artikelen staan dan ook nog dingen die niet helemaal Weston Price gerelateerd zijn, maar de tips die ik vermeld hebben ons gezin wel goed geholpen om de overstap te maken naar een (nog) gezonder voedingspatroon.

Uit ervaring weet ik dat je in een gezin met (kleine) kinderen niet van vandaag op morgen de overstap kunt maken (al zou je dat natuurlijk wel graag willen).

Ik hoop dat mijn artikelen jou als lezer in die mate kunnen inspireren, dat de overstap van ongezond naar gezonder en uiteindelijk naar het gezondst, voor jou en je gezin een boeiende reis zal worden.

Ik wil je dan ook van harte welkom heten op mijn blog Onder Moeders Vleugels en ik hoop dat jij zich een beetje begrepen en geborgen voelt op deze plek, want goed voor jezelf zorgen blijkt tegenwoordig nogal een hele klus te zijn😉

14 thoughts on “Over mij

  1. Leuk hoor dat je een blog bent begonnen, ik ga het zeker allemaal lezen. De eerdere teksten van jou op het Weston Price forum vond ik al geweldig dus ik verheug me er al op.
    groetjes, Lia

    • Op aanraden van jou ben ik deze blog begonnen anders had ik nu nog steeds geen ” stem ” op internet.
      Dank je voor jouw aanmoediging. En nog heel veel plezier in Marokko.

  2. Dank je Jeannie. Mijn hart maakt meteen een sprongetje. Wat is nou mooier dan bevestiging te krijgen van je eigen familie. Dikke kus en knuffel en ik ben ook heel trots op jou.

  3. Wat heb jij een mooie open web blog,ik voel dat je nu echt in je kracht staat.Wat je zeg over dat je een goede moeder moet willen zijn voor jezelf is een waar woord ! Koesteren van je innerlijke kind is waardevol.in de legende van st Maarten deelt hij zijn mantel en kleed daarmee de ander.Maar denk eraan niet meer dan de helft te geven. Groet.Anne

    • Anne bedankt voor je reactie.
      Wat knap dat je zonder mij te kennen kunt voelen dat ik nu in mijn kracht sta.
      Dat gevoel heb ik zelf namelijk ook🙂
      Ik heb lang getwijfeld of ik mijn werk wel moest ” opgeven ” voor mijn zoon omdat ik niet wist waar het toe zou leiden…..
      Nu achteraf, kan ik zien dat het elk “offertje ” waard is geweest.
      Nu weet ik pas dat ” voor je kinderen kiezen ” niets te maken heeft met ” jezelf opofferen “.
      Het is de natuurlijkste zaak van de wereld en van het leven zelf.
      Met een goede moeder voor mezelf worden bedoel ik dat ik eerst nog moest leren hoe ik goed voor mezelf moest zorgen inzake gezonde voeding, gezondheid en op tijd voldoende rust nemen.
      Door goed voor mijn kinderen te gaan zorgen ben ik er zelf alleen maar op vooruit gegaan.
      Door mijn plichten en verantwoordelijkheden jegens de gezondheid van mijn kinderen serieus te nemen ben ik zelf gezonder geworden, zowel lichamelijk als geestelijk.
      Ik ben niet meer bang om mijn hele mantel weg te geven omdat ik mezelf daarmee namelijk niets tekort doe.
      Integendeel, ik word er alleen maar rijker van😉
      Dat is het mooie met liefde geven, het wordt alleen maar meer.
      Nogmaals bedankt voor je lieve reactie.

  4. Beste Marion,

    Bedankt voor jouw blog. Ik ben er stil van. Wij hebben zelf een zoontje van bijna 4 die precies is zoals jij jouw zoon omschrijft. Ik ben ook daarom gestopt met werken en heb me volledig op het gezin gestort. Hij dreef me tot waanzin. Het is haast beangstigend hoezeer ik mijzelf in jouw verhaal herken. Ondertussen zijn we erachter dat hij lactose intolerant is en dat verandert al heel erg zijn gedrag, ook de manier waarop wij met hem omgaan. Door onze zoektocht naar goede voeding kwamen we op jouw blog terecht. We steken er heel veel van op en zijn al een paar dagen op de goede weg met gezond eten.

    Ik las dat je het vanaf nu rustiger aan gaat doen en er even tussenuit gaat naar Zeeland. Heel veel plezier, wij hebben daar 2 weken terug onze vakantie gevierd.

    Ik wilde graag een berichtje achterlaten om je te laten weten hoe je ons nu al hebt geholpen.

    Lieve groet!

    • Hallo Femke,

      Bedankt voor jouw prachtige berichtje.
      Het doet me goed te lezen dat je nu al zoveel steun ondervindt van mijn blog.
      Ik heb nu al twee keer geprobeerd op jouw berichtje te antwoorden (met een heeel lang antwoord) maar iedere keer gaat na een tijdje typen het beeld weg, en is alles wat ik getypt heb weg.
      Volgens mij is het antwoord te lang😦
      Aangezien ik nu nog op vakantie ben, zal ik na een tijdje nog eens proberen op jouw berichtje te antwoorden maar dan via mijn blog.
      Kijken of ik dan meer succes heb. Ik zal het hier dan laten weten.
      In ieder geval ben ik super blij om te zien dat je voor je kindje hebt gekozen en het beste voor hem wilt. Blijer kun je mij niet maken🙂
      Nu is mijn vakantie helemaal goed😉

  5. Lieve, mooie open Marion,

    Het was geen ” toeval” dat wij elkaar weer ontmoetten van de week 😇.
    Jeetje…. wat een raakvlakken. Twee kinderen, de jongste met een pittige, moeilijk leesbare gebruiksaanwijzing.
    De oudste daardoor vaak in de schaduw 😔. De zorgen, problemen, het niet meer aan kunnen.
    Slecht voor jezelf zorgen. Je alleen voelen. familie/netwerk dar afhaakt (snik… auwa).
    Het diepste punt bereiken waardoor een ommekeer komt!!! Zooooo herkenbaar bijna eng dat mensen hetzelfde meemaken.
    Maar we hebben het gered. Jij bent alweer wat verder dan mij maar het vertrouwen dat het goed komt is weer terug.
    Tweelingzielen lijkt het wel. Ik lees bijna mijn eigen verhaal…
    Ik heb natuurlijk nog niet alles gelezen maar ben zeer onder de indruk. Je manier van schrijven, je openheid
    Maar vooral je wijsheid. Respect.
    Dan je interesse in goede voeding ipv slechte vulling. Niet normaal daar ben ik ook mee bezig. Hihi.
    Het Keltisch zeezout, Mike Donkers, de smoothies, goede vetten, tarwe uit je voeding enz. Bijnieruitputting en, en, en…
    Wat mooi ook je keuze om hier een opleiding in te doen. Goed bezig😉
    Ik kom vast nog vaker langs op je mooie blog en zal dan weer een bericht achterlaten!
    Hartelijke groet voor jullie alle 4.
    Liefs Petra van den Heuvel

    • Hoi Petra,

      Welkom op mijn blog. Wat leuk dat je al zo snel een kijkje bent komen nemen.
      Het lijkt inderdaad niet toevallig te zijn dat we elkaar zijn tegen gekomen.
      Bedankt voor je mooie woorden en complimenten.
      Ben je ook met gezonde voeding bezig? Vandaar dat ik je er zo goed uit vond zien😉
      Kom gerust wat vaker langs, je bent van harte welkom.
      De deur van Onder Moeders Vleugels staat altijd open.
      Ik verheug me al op jouw berichten. Je zegt dat je onder de indruk bent van mijn manier van schrijven, maar zelf kun je er ook wat van🙂
      Super bedankt voor je hartelijke reactie, doet me hartstikke goed.
      De groetjes terug, ook voor jullie alle 4.
      Liefs van Marion.

    • Inderdaad, goed dat je mij dit even laat weten. Ik heb de link veranderd, volgens mij doet hij het nu wel.
      Nogmaals bedankt dat je de moeite hebt genomen om mij hierop te wijzen.

  6. Hoi Marion, ik woon zelf ook in omgeving Heerlen, en heb onder andere dankzij jouw blog mijn wegen naar gezonde voeding leren kennen. Sinds kort eet ik volgens het GAPS dieet, en volg ik het WAPF forum. Super bedankt voor alle handige adresjes (rauwe melk, eieren) in de omgeving!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s