Stormy Weather en Regen-Gekletter

DSCN1386 DSCN1387

Maar dat kan mij niet deren.

Het stormachtige (natte) weer spreekt juist heel erg tot mijn verbeelding, daarom doe ik tijdens dit jaargetijde (terwijl de wind om het huis heen giert) dan ook niets liever dan mijn schulpje extra gezellig maken. 

De dagen zijn ineens zo kort en donker dat ik gisteren een enorme behoefte voelde aan wat licht, knus- en gezelligheid (en romantiek) 😉

Zo, dat licht (lucht) weer op.

Nu kan ik weer met volle teugen genieten van wat de op handen zijnde winter voor mij in petto heeft.

De winter is mijn favoriete periode van het jaar. Ik verheug me nu al op Sint Nicolaas, de Adventsperiode en de kerstdagen…..heerlijk!

Mij hoor je de komende tijd dan ook niet klagen.

Wanneer november is aangebroken voel ik altijd een enorme drang om de mensen om mij heen eens extra te verwennen.

Op één of andere manier staan ze dan (nog) dichter bij me. Aan dat gevoel wil ik uitdrukking geven door een kleine attentie voor hun te maken.

Vandaar dat ik ook al aan het knutselen ben geslagen.

Niets bijzonders hoor, maar gewoon een aardigheidje. 

Dit jaar krijgt iedereen met Kerstmis een lichtje,

DSCN1292 DSCN1294

een Christmas-cracker ( die overigens niet zó goed gelukt zijn want ik vond het toch best  nog een hoop gedoe om ze te maken, maar dat kan aan mij liggen).

DSCN1054

en een zelfgemaakte kerstkaart. 

DSCN1074

Ik wil dit jaar eigenlijk géén kerstkaarten versturen, ik ben er al jaren mee bezig om deze ‘hype’ te doorbreken.

Maar het lukt me steeds niet om mijn voornemen ook uit te voeren.
Ieder jaar krijg ik zóveel kerstkaarten ( in totaal wel 60) ook van mensen die ik al jáááren niet meer heb gezien of gesproken.
Toch stuur ik dan (omdat het zo hoort) trouw steeds weer een kaartje terug, anders vind ik het zo ‘ zielig ‘ .
Dit jaar wil ik me aan mijn woord houden,  en het geld dat ik bespaar aan kaarten en postzegels aan een goed doel schenken.
Maar nu het er weer op áán gaat begint de onrust weer :  ‘of zal ik toch maar’.
Ben benieuwd of ik het ga volhouden.

Maar mijn naaste familieleden krijgen in ieder geval een (zelfgemaakt ) kaartje 😉

Herfst in Onder Moeders Vleugels

Officieel is het nog geen herfst maar weerkundig gezien vind ik van wel!

DSCN1181 RSCN1182

Mijn natuurtafel zou en moest in herfststijl worden aangekleed. Ik vind het namelijk geen gezicht om met dit weer tegen zand, strand en schelpen aan te moeten kijken. Zo gauw als ik in de winkels de pompoenen zie verschijnen begint het te kriebelen en kan ik me niet meer beheersen. Ik heb echt iets met de herfst, ik ben een Oktober-kind dus daar zal het wel iets mee te maken hebben.

Ieder jaargetijde heeft natuurlijk zijn charme maar rond deze tijd overspoelt me het ene na het andere visioen van vers bereide gerechten met pompoen erin verwerkt, warme chocolademelk met slagroom en gezonde toetjes met appel en kaneel. Het is zelfs zo erg dat het soms buiten nog net iets te warm is voor warme cacao en dan zitten wij toch al met z’n allen een potje te zweten op die bank….. Maar ja, ieder zijn pleziertje. Het is een afwijking, een tik maar ik kan het niet laten.

Toen de kinderen nog klein waren ‘moesten’ ze van mij, weer of geen weer, mee het bos in om kastanjes te verzamelen, beukennootjes te rapen en met de ‘helikoptertjes’ te spelen onder luid gezang van onderstaand liedje (ik schrijf het even helemaal uit dat is zo leuk voor later),

In ied’re kleine appel daar lijkt het wel een huis,
want daarin zijn vijf kamertjes, precies als bij ons thuis.

In ieder hokje wonen twee pitjes zwart en klein,
die liggen daar te dromen, van licht en zonneschijn.

Zij dromen hoe ze later als ‘t Kerstfeest wordt gevierd, 
ook appels zullen wezen, waar men de boom mee siert. 

Dat ‘moesten’ ze zodat ik hun, totaal uitgeput van de wandeling ( door het gure weer ) lekker kon gaan voorlezen. De reden daarvoor was dat ik al die verhalen van onder andere Okke Nootje en Doppejan zelf zo leuk vond.

De herfst betekent voor mij cocoonen. Niet dat het dan al die tijd pais en vree is want ook in deze periode zijn er weer heel wat draken ( in mezelf) te verslaan, maar de bomen verliezen hun bladeren en zo mogen ook wij dus weer dingen loslaten. Over die draken die ik nog te verslaan heb bericht ik misschien eens in een andere post, nu wil ik het graag even gezellig houden.

Mijn creativiteit beweegt zich in deze periode alle kanten op  maar allesbehalve de goede. Het liefst begin ik dan al met het knutselen van kerstkaarten ( waar ik eigenlijk niet meer aan doe behalve voor een paar vaste mensen). Voor een kerstboom is het gelukkig nog te vroeg maar anders……

Binnen de kortste keren veranderd mijn huis in een chaos, overal ligt wat en ik begin aan alles tegelijk. Zelfs buiten wil ik een herfsttafereel maken met sier-kalebassen, dennenappels, mos en gedroogde bladeren. Het liefst ging ik nu een appeltaart in de oven schuiven, pompoenpannenkoeken bakken, een stoofschotel maken en een grote pan herfstsoep bereiden en dat natuurlijk het liefst allemaal tegelijkertijd maar dat is dan weer niet realistisch……

Kortom, ik krijg enorm veel creatieve energie van het herfstseizoen, ik ben benieuwd hoeveel voornemens er uiteindelijk gaan uitkomen, want met een goed boek en een dampende kop thee op de bank kruipen past ook helemaal in dit plaatje, anyway de herfsttafel is in ieder geval al klaar. Laat de wind, storm en regen maar komen, de kaarsjes kunnen weer aan. Ik ga het leven vieren. Heerlijk die voorpret 🙂

DSCN1179 DSCN1180

Souvenir uit Zeeland

DSCN0778

Hoe vinden jullie de nieuwe aanwinst voor op mijn seizoenstafel? Dit Zeeuwse Wiefke kwam ik tegen in de boerderijwinkel, waar wij op dat moment inkopen deden. Ik ga haar gebruiken als Moeder Aarde,  haar had ik namelijk nog niet in mijn verzameling. Moeder Aarde kan eigenlijk bij ieder seizoen op de tafel aanwezig zijn, dus dat is handig 😉  

‘s Zomers weet ik tegenwoordig niet meer zo goed hoe ik de seizoenstafel moet inrichten.

DSCN0931 DSCN0933

Verder dan een boeket zonnebloemen, wat schelpen en mijn seizoenstafel-lampje kom ik meestal niet. In de zomer ben ik ook eigenlijk niet meer zo bewust bezig met de seizoenstafel, omdat we dan toch meer buiten leven dan binnen.

Heel anders was het toen mijn kinderen nog klein waren, ze verzamelden altijd stenen en lege slakkenhuisjes van de camping waar wij een stacaravan hadden. Die schatten werden dan op de ‘zomertafel’ uitgestald en door iedereen bewonderd. Soms, als we het geluk hadden dat we met mijn schoonzus (die in Vlissingen woont) van huis konden ruilen, maakten we een strandtafel met een grote schaal met wat zand erop, heel veel schelpen en wat houten bootjes.

We hebben ook wel eens een thematafel ingericht over het land waar we op vakantie gingen, als voorbereiding op de grote reis die in het verschiet lag. Op deze manier konden de kinderen dan rustig naar dat moment toe leven. 

Eind Augustus begint het bij mij meestal pas weer te kriebelen, en voel ik een enorme drang  om het binnen zo gezellig mogelijk te gaan maken. De herfst-tafel vind ik nog steeds het leukste om te doen. Al die warme herfstkleuren die in de natuur aanwezig zijn, krijgen bij mij dan een plekje in een hoekje van mijn woonkamer. Meestal is het een bonte verzameling van alles wat op dat moment in de natuur te vinden is.

Maar zover is het gelukkig nog niet, nu eerst nog maar even genieten van dit Zeeuwse Wiefke en alle mooie (en o zo warme) herinneringen aan Vlissingen.

Seizoentafel

DSCN1176

Een seizoentafel in een hoekje van de woonkamer is heel leuk voor opgroeiende kinderen.

Met behulp van een seizoentafel kun je jouw kinderen de seizoenen bewust mee laten beleven. Wat buiten gebeurd wordt binnen tot uitdrukking gebracht. Ieder seizoen een ander ‘decor ‘. Zo’n plekje in huis schept een gezellige sfeer. Het schept huiselijkheid. De kinderen helpen mee aan het opbouwen van de tafel. Ze verzamelen kastanjes, dennenappels, steentjes en bladeren en mogen dit op de tafel leggen.

De seizoentafelfiguurtjes worden meestal zelf gemaakt of men kan ze kant en klaar kopen. Ze zijn nogal prijzig daarom ben ik ze uiteindelijk zelf gaan maken, ondanks dat ik twee linker handen heb. Het maken van deze seizoentafelkindjes kon ik goed opbrengen omdat ik snel resultaat zag. Het was iedere keer weer leuk om te zien wanneer weer een ‘ kind ‘ af was, het gaf me rust en ik kon eens even ontsnappen aan de drukte in mijn hoofd.

Vooral in de Decembermaand is de seizoentafel voor kinderen één groot feest. Dat is zo leuk om te zien! De verwondering in hun ogen als (eindelijk) Sinterklaas en Zwarte Piet op de tafel verschijnen. Als Sint en zijn Pieten weer vertrokken zijn is er geen man overboord want Jozef , Maria en het ezeltje vertrekken namelijk alweer op weg naar hun bestemming : het stalletje op de seizoentafel waar de herders al vol trouwe de wacht houden. They love it!! Ze genieten intens van de aandacht die je als moeder aan dat kleine hoekje van de woonkamer besteedt.

Mijn kinderen zijn al volwassen maar ik houd nog steeds een seizoentafel bij. Het herinnert mij eraan dat de seizoenen er niet voor niets zijn. Ook in de ziel van mensen speelt zich het wisselende proces af van Lente, Zomer, Herfst, Winter. Iedereen kent wel dat gevoel wanneer de Herfst en Winter zijn intrede doet. We keren dan meer naar binnen in onszelf . Dit is een natuurlijk proces. Het is een tijd van zelfreflectie. We moeten dan weer met ons ‘ zelf ‘  aan de slag. Voor veel mensen geen prettig gevoel. Te confronterend vaak.

Met behulp van de seizoentafel ben ik deze perioden in het jaar heel anders gaan beleven. Ondanks de donkere dagen en de kou buiten kon het bij mij van binnen  toch warm, knus en gezellig blijven aanvoelen. Dat had ook weer een positieve uitwerking op de kinderen. ‘s Morgens in alle vroegte, gaf het speciale lampje voor op de seizoentafel haar warme licht af met daarnaast wat kaarsjes. De woonkamer bleef nog even in stilte gehuld voordat de hectiek van het dagelijkse leven bij hun binnen kon dringen. Geen televisie of computer aan maar de tafel gezellig gedekt. Na het eten nog even met een verhaaltje, wat aansloot bij het seizoen van dat moment, lekker dicht tegen mama aan gekropen op de bank. 

Het gaat tenslotte niet om de grote dingen in het leven. Het zijn juist de kleine dingen die het doen. Een kinderhand of moet ik zeggen een kinderhart is gauw gevuld.

Mocht je geïnteresseerd zijn in meer informatie over een seizoentafel dan kun je dat hier vinden seizoentafel.startpagina.nl

DSCN0405 DSCN0409