La Tête Haute

Gisteravond hebben we een prachtige Franse speelfilm gezien over een kind dat met zes jaar uit huis wordt geplaatst. De film schets een zeer realistisch beeld van de levensloop van zo’n kind en wat dat voor gevolgen kan hebben op zijn verdere ontwikkeling. We konden amper geloven dat het hele zaakje geacteerd was want man…. wat konden die acteurs ‘spelen’, we gingen er helemaal in op.

Een meedogende kinderrechter ( Catherine Deneuve), die zich de pijn en het lijden van dit kind enorm aantrekt en een empathische hulpverlener, met een heel hoog gehalte aan emotionele intelligentie, weigeren door de jaren heen, om de jongen helemaal aan zijn lot over te laten wat uiteindelijk vruchten gaat afwerpen (letterlijk en figuurlijk want het kind wordt met 16 jaar vader maar meer verklap ik niet).

Voor mij liet deze film  goed zien dat de enige weg om een ‘onhandelbaar’ kind te bereiken gaat via het begrijpen van zijn emoties en door met hem in contact te blijven (hartencontact welteverstaan). Door hem het gevoel te geven: ‘je staat er niet alleen voor, we begrijpen je, we accepteren je zoals je bent, we beschermen je’. Als je ook maar iets met dit thema hebt is deze film een echte aanrader.

‘Als iemand zich gedraagt op een manier die ons ergert denken we dat hij slecht is, en we weigeren het feit onder ogen te zien dat zijn vervelende gedrag het gevolg is van voorafgaande oorzaken die, als je ze lang genoeg volgt, teruggaan tot voor zijn geboorte, en dus tot gebeurtenissen waarvoor hij op geen enkele wijze verantwoordelijk kan worden gehouden’. Bertrand Russel

Want laten we eerlijk zijn, wat hebben deze ‘onhandelbare’ kinderen vaak meegemaakt. Soms lopen ze zelfs al trauma’s op in de baarmoeder doordat de moeder medicijnen heeft moeten slikken (in mijn geval), of heeft gerookt, alcohol heeft gebruikt of ergere dingen zoals drugs (ja, wiet is ook een drug) en niet al te gezond heeft gegeten (‘junkfood’). Of dat de moeder tijdens de zwangerschap heeft bloot gestaan aan enorme stress door bijvoorbeeld een traumatische ervaring zoals een scheiding, de dood van een geliefd persoon, een ziekenhuisopname of enorme familieruzies (in mijn geval), you name it!

Genen spelen ook een hele belangrijke rol in de hersenontwikkeling van het nog ongeboren kindje. Vaak zie je dan ook bij deze kinderen een familiegeschiedenis waarin overmatig alcoholgebruik, nicotinegebruik, drugsgebruik, verslaving aan medicijnen, een slechte voeding-en levensstijl een grote rol hebben gespeeld. Ik wist op het moment dat ik zwanger werd ook niet dat de levensstijl van mij, mijn familie, mijn oerfamilie en mijn oer, oerfamilie zoveel invloed zouden hebben op het uiteindelijke gedrag van mijn zoon. Achteraf realiseerde ik me dat gelukkig wel waardoor ik hem veel ‘foute keuzes’ heb kunnen vergeven. Mocht je hier meer over willen lezen dan raad ik je het boek aan van Dick swaab. Ons creatieve brein.

Deze hersenonderzoeker schrijft ook over het feit hoe belangrijk het is dat het kind in een stimulerende, inspirerende omgeving opgroeit zodat de hersencellen voortdurend nieuwe verbindingen kunnen aanmaken ( nee, de hele dag voor de computer laten zitten of op zijn of haar telefoon want dat is ook een computer, valt niet onder stimulerend en al helemaal niet onder inspirerend). Deze meneer zegt dat op de leeftijd van vier jaar alle volwassen hersencellen al in het brein aanwezig zijn, er komen er niet meer bij, wel gaan die hersencellen onderling steeds nieuwe verbindingen aanmaken. Daaruit trok ik de conclusie dat, wanneer ik (en trouwens ook mijn zoon) het moeten doen met de hersencellen die we tot aan ons vierde levensjaar hebben ontwikkeld, we daar wel heel zuinig op mogen zijn want wat eenmaal beschadigd raakt (door alcohol, drugs, nicotine, slechte levensstijl, teveel straling e.d) krijgen we niet meer terug en dat is dan weer nadelig voor de hersenontwikkeling van mijn zoon’s nageslacht. Pffff…..wat is ouderschap toch een verantwoordelijke baan 😉

Diegenen die het voorrecht hebben te weten, hebben de plicht te handelen. Albert Einstein.

Advertisements