Een Liefdevolle Brief van een Moeder aan haar Kind

Omdat het bijna kerstmis is en ik dat bij uitstek de periode vind om eens stil te staan bij het moederschap (want in deze periode ben ik nog sensibeler en sentimenteler dan ‘normaal’), plaats ik hier een link naar een website waarop een brief staat  die een moeder aan haar kind heeft geschreven.

Ik kan alleen maar zeggen: respect!

Vooral dit stuk ontroerde mij omdat het zo herkenbaar is, alleen betreft het hier een meisje:

Op het voortgezet onderwijs veranderde je plotseling. Je had voor jezelf besloten dat je niet meer zou toestaan dat een ander jou in een hoek zou drukken.

Je werd assertiever, een beetje rebels. Hiermee kwam je ook in een groep populaire meiden terecht waar wij niet blij mee waren.

Jouw gedrag liet soms behoorlijk te wensen over en wij hadden er onze handen vol aan. Naarmate je ouder werd werd het almaar moeilijker. Je kwam in weer een ander groep vrienden terecht waar wij helemaal niet blij mee waren.

Ik heb mijn knieën kaal gebeden voor jou. Ik heb God gevraagd om jou vast te houden, jou te beschermen. Mijn armen waren niet lang genoeg, maar waar mijn armen te kort waren namen Zijn armen het van mij over.

Hij droeg jou door de moeilijke tijden heen. Hij beschermde jou wanneer dat nodig was. Hij gaf mij de kracht om door te gaan want weet je lieverd, soms was ik zo wanhopig!

Ik heb bittere tranen van verdriet en onmacht gehuild om jou en dat doe ik nog. Want jij bent soms onbereikbaar voor mij. Ik zie jou, ik weet dat jij mijn kind bent maar soms ken ik jou niet meer.

Ik zie dat je niet goed in je vel zit, ik zie dat je worstelt met jouw gevoelens. Je doet dingen waarvan ik weet dat het niet goed is voor jou.

Vrienden van ons willen helpen. Ze zeggen dat wij jou je eigen fouten moet laten maken. Anderen zeggen weer: Nee, je moet leiding geven aan haar.

Allemaal goed en wel maar hoe moet je dat doen met een kind dat overal tegenaan schopt? Dat ervan overtuigd is dat zij het allemaal wel weet? Dat boos en opstandig reageert iedere keer als jij wat probeert te zeggen, hoe lief je dat ook doet?

Ik weet zeker dat deze moeder de antwoorden op haar vragen (die rechtstreeks uit haar liefdevolle moederhart komen), gaat krijgen als zij zich op deze manier blijft open stellen voor haar kind. Ze blijft namelijk (liefdevol) zoeken naar een manier om het hart van haar kind te bereiken. Dat is de weg van de Liefde. Op deze manier is het mij althans gelukt om mijn zoon niet te verliezen. 

Tegen zoveel moederliefde (lees warmte, genegenheid, affectie, bezieling, kortom karakter) is een (tijdelijk) kil, verward en radeloos, opstandig (puber)hart niet bestand.

Ooit komt er een dag dat ze (net als ik gisteren) weer (samen met haar opstandige kind) dagen kan beleven met een gouden randje😉

We zijn namelijk samen (mijn zoon met twee van zijn beste vrienden, die bij ons kind aan huis zijn) gaan kerstshoppen. We hebben er verder nog een heerlijke dag van gemaakt met alles erop en eraan (tot aan mama’s erwtensoep en bordspelletjes spelen aan toe)🙂

Wie had dat ooit durven dromen???

Klik hier als je de hele brief van die moeder wilt lezen.

2 thoughts on “Een Liefdevolle Brief van een Moeder aan haar Kind

  1. Zo herkenbaar die brief van die moeder aan haar kind.
    Ik kan alleen maar zeggen aan die moeder: “blijf volhouden en liefde geven, hoe moeilijk dat af en toe ook is.
    Maar ik geloof echt dat Marion gelijk heeft…
    EENS zal zij dit inzien en je vreselijk dankbaar zijn, dat je haar liefdevol begeleid hebt.
    Al ga je soms door dalen, geniet in ieder geval met volle teugen van de “pieken”.

    • Toen ik die brief las moest ik ook meteen aan jou denken.
      Vandaar dat ik hem op mijn blog heb geplaatst.
      Zoals je ziet zijn we niet de enigen die hiermee worstel(d)en.
      Nu kan ik echt uit ervaring spreken als ik zeg: Only Love and Affection is the way! It’s all you have, use it!!!!!
      Jouw liefde en aandacht (hoe wanhopig ook af en toe) zorgt er volgens mij voor dat het kind nooit vergeet wie hij (of in dit geval zij) in zijn hart werkelijk is.
      Ik krijg het tegenwoordig heel vaak bevestigd (door mijn zoon zelf).
      Dit zijn zijn eigen woorden:
      ” Mama, als je niet zo in mij was blijven geloven en niet zo voor me had gevochten lag ik nu allang ergens in de goot “.
      Er zijn geen kant en klare oplossingen voor deze problemen.
      Laat jouw (moeder) hart maar spreken en luister naar wat het jou te vertellen heeft.
      Een moederhart weet namelijk wat haar kind nodig heeft, heel, heel diep van binnen weet een moeder dat!
      Helaas durft ze (of kan ze) er niet altijd naar handelen, want haar ‘antwoorden ‘ druisen vaak in tegen alle normen en waarden van de maatschappij (en zelfs van haar nabije omgeving).
      Ik ben in ieder geval mijn hart ( vaak tegen beter weten in) blijven volgen, en ben er nog iedere dag dankbaar voor dat ik die moed heb kunnen opbrengen.
      Want iedere dag weer de schouders eronder zetten, doen wat je ogen en hart zien dat nodig is vergt wel wat moed ja…..😉
      Bedankt voor je reactie.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s