Advent

DSCN1502 DSCN1509

Zondag begint de adventsperiode alweer. Engel Gabriël kondigt Maria de geboorte van Jezus aan.

Stilletjes aan begint mijn huis al in adventssfeer te komen, hoewel stilletjes, daar valt eigenlijk nog niet veel van te merken.
Alles loopt hier een beetje door elkaar en ik ben druk bezig met de voorbereidingen voor de feestdagen.
Pas in de laatste week van advent komt dan eindelijk wat meer rust in de tent… 

DSCN1488 DSCN1510

Om toch wat meer ‘verstilling ‘ in huis te krijgen heb ik mijn keukenraam al afgeplakt, zoiets simpels als dit geeft gelijk al een hele andere sfeer.
Het heeft een hoog ‘ warm- en- veilig- nest-gevoel gehalte ‘  waar ikzelf ook nog altijd behoefte aan heb😉.
Dit vind ik een heerlijke manier om me in
 ‘ ons warme nestje ‘ terug te kunnen trekken.

DSCN1504

Ook de seizoenstafel komt meer en meer in (blauwe) adventssfeer.

Blauw als de nachthemel zijn mantel en sluier, die Maria omhullen.

De herfsttafel is al opgeruimd maar Sint en Piet staan er nog wel hoor.
Tot aanstaande Zondag blijft dat ook zo maar dan verhuizen ze  naar een ander plekje in de woonkamer om plaats te maken voor het lege kerststalletje (en wat mooi opgepoetste edelstenen).

Het stap voor stap opbouwen van de advent/kersttafel schenkt mij rust en helpt mij bij het naar binnen keren ( in mezelf).

DSCN1475

Op tafel staat de adventsschaal al klaar die ik afgelopen Zondag samen met mijn ‘derde’ kind heb gemaakt, dat is al jarenlang onze traditie.
Mijn derde kind is mijn vroegere buurjongen. Als klein kind al was hij altijd ontzettend graag bij ons, want we hadden namelijk een gezamenlijke ‘ tik ‘, we waren en zijn nog steeds helemaal gek van kerstmis.

Nadat hij en zijn ouders verhuisd waren is het contact tussen hem en ons gebleven en alleen nog maar  hechter geworden.
Afgelopen Zondag zeiden we dan ook tegen elkaar dat we hoopten dat we deze traditie nog heel lang zouden kunnen blijven volhouden, minstens totdat ik 95 jaar ben, dan is hij 63😉
Hier zie je de adventsschalen van ons samen.

DSCN1483

Ik neem nu gelijk maar even de gelegenheid te baat om hem te bedanken voor de leuke gesprekken die we altijd samen hebben tijdens het maken van de adventsschaal.
Soms serieus, soms hilarisch, hij inspireert mij enorm en ik hem blijkbaar ook.
Ook wil ik hem vertellen dat hij, wat ons betreft, voor altijd deel zal blijven uitmaken van ons gezin, hij is in ons gezin in ieder geval niet meer weg te denken🙂
Als hij een tijdje niet is geweest voelt het alsof er iets mist,  alsof we als gezin niet ‘compleet’ zijn.

Huiselijkheid, gezonde voeding, koken, kerstmis, aandacht, zorg, warmte en gezelligheid, dat is wat ons met elkaar verbind maar ook het feit dat we op een dieper niveau een zelfde pijn delen.
Namelijk dat niet iedereen schijnt te beseffen hoe waardevol deze kleine en eenvoudige dingen in het leven zijn, dat dit de basisvoorwaarden zijn voor een ‘ veilig- nest-gevoel ‘.
Een warm thuis is de basis van waaruit een kind ‘vertrekt ‘,  het leven tegemoet treedt.

We delen de liefde voor de kleine, simpele dingen in het leven (zoals rauwe melk halen bij de boer, daar kunnen we enorm van genieten)😉
Ik hoop dan ook dat hij zich bij ons altijd kind aan huis zal blijven voelen.

Soooo, ik dwaal alweer af zeg. Wat wil ik nog meer kwijt over advent?

O ja, een erg leuke manier om de adventstijd met kleine kinderen te beleven is door boeken voor te lezen die daar speciaal voor geschreven zijn.
Een paar boeken werken als adventskalender waaruit je elke dag een verhaaltje kunt voorlezen, anderen hebben een aantal verhalen om in de adventstijd voor te lezen….

Maria's kleine ezel DSCN1503

Deze boekjes las ik altijd aan mijn kinderen voor toen ze nog klein waren. 

Tijdens het voorlezen zaten mijn kinderen altijd aan mijn lippen gekluisterd, ze genoten zichtbaar van de verhalen en de aandacht.
Ik vond het belangrijk om samen met hun op een gezellige (en bovenal rustige) manier naar het naderende kerstfeest toe te leven.
De periode rondom Sinterklaas was vaak al hectisch genoeg en vooral mijn zoon kon daar heel moeilijk tegen. 

Iedere ochtend maakten we een gezellig ritueeltje van het voorlezen.

DSCN1511

Nadat de kinderen waren opgestaan mochten ze eerst een zakje openmaken van de adventskalender, waarin ik van tevoren een kleinigheidje had gestopt.
Daarna staken we de adventskaars (of kaarsen) aan en gingen we ontbijten, vervolgens werd voorgelezen.
Zo prachtig wat dat ‘s morgens vroeg met de sfeer in huis deed!
Ik probeerde vooral in de ochtenden aandacht te besteden aan het adventsgebeuren, en over te brengen wat (mijns inziens) het belangrijkste is voor een gezin: Samen Zijn.

Zo leefden we met elkaar naar kerstmis toe.

Nu ziet deze periode hier in huis er heel anders uit.
Iedereen is druk bezig met zijn eigen ding te doen, maar op de Zondagen besteden we nog steeds bewust aandacht aan Advent, door gezamenlijk feestelijk te ontbijten.
Ik vind het heerlijk:  ‘deze stilte in de drukte van buiten ‘.

Zijn jullie ook al in Adventsstemming? Hoe beleven jullie deze tijd van het jaar samen met jullie kinderen? Hebben jullie iets speciaals als traditie voor advent? Ik ben benieuwd en hoop jullie ervaringen (ook) te mogen lezen. 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s