Indiase Pompoen-Preisoep met Kokosmelk en Crème Fraîche

DSCN1524

Hoe vinden jullie mijn zelf geteelde pompoen? Waarschijnlijk reusachtig. Dat vond ik ook en het heeft dan ook even geduurd voordat ik er iets mee kon zeg maar.

Andere jaren teelde ik altijd Hokkaido pompoenen, die zijn kleiner en beter in gerechten te verwerken. Ook dit jaar was ik weer vast in de veronderstelling dat ik zaadjes van de hokkaido-pompoen had gekocht, maar tot mijn grote verbazing kwam opeens deze ‘ huge ‘ pompoen tevoorschijn.

Afgelopen week heb ik dan toch maar de stoute schoenen aangetrokken, en ben ik aan de slag gegaan om zelf wat recepten te bedenken met (veeeeel) pompoen erin.

Het zijn drie gerechten geworden:

  • Pompoenstoofschotel met gehakt en (konijnen)lever (de konijnenlever was nog over van het konijn, dat ik alvast voor de kerstdagen had bereid en ingevroren). De lever zat netjes bij het konijn verpakt en ik vond het zonde om er niets mee te doen. Het is een heerlijk gerecht geworden. Maar je kunt de lever uiteraard ook weglaten 😉 

  • Spicy pompoen-banaan-cake (hoewel de structuur niet echt cake-achtig aandeed) maar de smaak was wel heel lekker en handig om de volgende dag als lunch mee te nemen.

  • En een pompoen-preisoep (deze dus) met veel Indiase kruiden, kokosmelk en crème fraîche ( Weston Price zou trots op me zijn) 🙂 . Het grappige is dat de soep een beetje uitziet als erwtensoep, dus als je kinderen wel graag erwtensoep eten maar geen pompoensoep, dan zou je ze met deze soep (volgens mij) heel goed kunnen foppen. Zelfs mijn zoon vond hem heerlijk en dat wil wat zeggen want hij háát pompoensoep. Aangezien hij dol is op Indiase kruiden heb ik daar mijn voordeel mee gedaan.

Laat ik beginnen met het recept voor de soep.

DSCN1531

Ingrediënten:

  • 1 kilo pompoen

  • 1 stang prei

  • 1 dikke ui (gesnipperd).

  • 3 flinke tenen (geperste) knoflook, en dan bedoel ik echt flinke.

  • 1 dessertlepel vers geraspte gember

  • Japanse sojasaus

  • cayennepeper naar smaak.

  • 1 theelepel kerrie masala poeder

  • 1 theelepel kerrie (Engels).

  • 1/2 theelepel koriander poeder

  • 1/2 theelepel kardemom poeder

  • maggiplant (lavas). Liefst vers maar is ook gedroogd verkrijgbaar.

  • ongeveer 1 eetlepel Keltisch zeezout. Maar blijf zelf even proeven, begin met iets minder dan kun je naderhand altijd nog wat zout toevoegen.

  • 1 bekertje crème fraîche

  • 1 groot blik kokosmelk

  • Klont roomboter

Benodigdheden:

Staafmixer of keukenmachine.

Bereidingswijze:

  • Pompoen wassen, eventueel schillen (ligt aan pompoensoort) en in grove stukken snijden.

  • Prei wassen en in stukken snijden.

  • Pompoen en prei samen in ongeveer 20 à 30 minuten gaar stomen of koken. Het kookvocht bewaren om later de soep mee te verdunnen.

  • Smelt een flinke klont roomboter in een soeppan.

  • Fruit de ui totdat het glazig is.

  • Voeg dan de vers geraspte gember toe en laat dat ook even mee fruiten.

  • Voeg alle 6 kruidensoorten toe. Laat dit even mee verwarmen zodat de smaken (en geuren, héérlijk….) goed vrijkomen.

  • Voeg dan pas de geperste knoflooktenen erbij en laat heel eventjes fruiten.

  • Schenk een scheutje sojasaus erbij zodat het geheel niet aanbrand.

  • Doe de gaar gekookte pompoen en prei stukken bij het kruidenmengsel in de pan.

  • Voeg het zout toe.

  • Schenk daar het blikje kokosmelk bij.

  • Dan met de staafmixer (of in een keukenmachine) alles heel fijn pureren en goed laten verwarmen.

  • Verdun de soep met het opgevangen kookvocht totdat hij de gewenste dikte heeft.

  • Tijdens het opdienen een eetlepel crème fraîche erdoor en smullen maar…..

Mocht je je kinderen willen foppen en laten voorkomen alsof het erwtensoep is doe er dan een biologische  rookworst doorheen 😉

 

Advertisements

Wintersalade Van Postelein, Veldsla En Plakjes Camembert

DSCN1449

Postelein is een vitamine- en energierijke groentesoort. Na aankoop kun je hem het beste meteen consumeren want het is nogal een kwetsbare groente. De ietwat zurige groente is vooral in de zomer verkrijgbaar maar er bestaat ook een winterharde variant: winterpostelein (Claytonia perfoliata), die oorspronkelijk uit Noord-Amerika komt.  

Bewaar de postelein in de koelkast niet langer dan twee dagen en beslist niet in een gesloten verpakking. Postelein smaakt heerlijk rauw in een salade, maar is ook erg lekker in een soep.

Wij eten in de winter heel vaak salades van postelein en veldsla. Als je de postelein klein snijdt en met een andere slasoort mengt kraait er geen haan naar (ik wil zwijgen een kuiken) 😉

Benodigdheden:

  • Veldsla

  • Postelein (een beetje klein gesneden).

  • Zwarte olijven

  • Kerstomaatjes

  • Plakjes camembert

  • Slasausje

Bereidingswijze:

  • Was de veldsla en de postelein.

  • Snijd de kerstomaatjes één keer doormidden.

  • Maak het slasausje klaar.

  • Meng sla en sausje goed onder elkaar.

  • Garneer met de tomaatjes, olijven en plakjes camembert.

DSCN1446

Samen met een omelet van een paar eieren en vet spek, gebakken in roomboter, is dit een volledige maaltijd.

Goed Gevuld Feestsoepje Van Ossevleesch

DSCN1467

Vanochtend stond ik al vroeg in de keuken om een (oud) soort feestsoepje te maken. Omdat soep eten heel gezond, en soep maken heel gezellig is, geef ik jullie daarom mijn oma’s recept voor Ossenstaartsoep. Mijn oma was van eind 1800 😉 

Deze soep kwam bij ons meestal alleen met hoogtijdagen ( zoals tijdens het kerstdiner) op tafel.

Ossenstaartsoep  is een soep die wordt getrokken van de staart van een os, stier of koe. De staart van het rund geeft een voortreffelijke bouillon. De reden daarvan ligt voor de hand. De staart van het dier is vrijwel onafgebroken in beweging geweest en mede daardoor bevat het spiervlees veel extratie-stoffen. Omdat de staart veel smaak (en vet :-)) afgeeft, kun je hier een krachtige soep van maken. Door de staart lang te koken op een laag vuur, wordt het vlees lekker mals en valt het zo van het bot. Dit vlees kan dan weer in de soep verwerkt worden.

Voordat je begint te roepen dat je in de supermarkt geen ossenstaart kunt vinden: bij ok-vlees.nl kun je het bestellen, samen met al je andere beestenbotten om heerlijke, gezonde, mineraalrijke , HARTIGE (goed voor hart-en bloedvaten) soepen van te maken.

Het maken ervan kost wat tijd maar daarom smaakt het dan ook wel veel beter dan soep uit een pakje. Natuurlijk maak ik weer een gigantische portie want voor een litertje soep maak ik me niet moe. Ik vries de soep alvast in, voor de feestdagen bijvoorbeeld.

Ingrediënten:

  • 1 ossenstaart (in stukken).

  • 50 gram gerookt spek

  • flinke klont boter

  • 1 ui, gesnipperd

  • prei in stukjes

  • bleekselderij in stukjes

  • wortelen in stukjes

  • 4 takjes grof gesneden peterselie

  • 2 eetlepels fijngehakte peterselie

  • bladselderij, grof gesneden

  • lavas/ maggiplant

  • laurierblad

  • mespunt gedroogde tijm of 1 takje verse tijm

  • 6 zwarte peperkorrels, gekneusd

  • 21/2 eetlepels Keltisch zeezout 

  • 1 à 2 biologische groentebouillon-tabletjes (zonder smaakversterkers).

  • Appelazijn

  • eventueel 2-3 eetlepels Madeira

Bereidingswijze:

DSCN1453

  • Snijd het spek in kleine stukjes.

  • Verhit de boter in een braadpan en bak het spek hierin uit.

  • Voeg, zodra de spekstukjes bruin kleuren, de stukken ossenstaart toe en laat deze onder voortdurend omscheppen eveneens bruin worden.

  • Voeg daarna de uisnippers, peterselie, bladselderij, lavas, laurierblad, tijm en peper toe. en schep het geheel nog zolang om tot ook de uisnippers wat kleur hebben gekregen.

  • Giet ( om een grote portie soep te maken) 8 liter water in een pan. Voor een kleinere hoeveelheid soep kun je uiteraard wat minder water gebruiken.

  • Schenk een scheut appelazijn in het water. Hierdoor komen de mineralen uit de botten beter vrij.

  • Voeg het keltisch zeezout en de bouillontabletten toe. Begin eerst met één en proef naderhand aan de bouillon of er nog wat bij moet.

  • Breng het water aan de kook.

  • Doe de gebakken ossenstaartstukken met bijbehorend vet, uien en kruiden in de pan met water.

  • Temper de warmtebron en laat het geheel 4 uur trekken (totdat het vlees bijna van de botten valt).

  • Schuim de oppervlakte regelmatig af.

  • Haal, als de soep lang genoeg heeft getrokken, de ossenstaart-delen uit de pan en snijd het vlees klein.

  • Voeg de stukjes prei, wortel en bleekselderij aan de bouillon toe en laat de groenten gaar worden.

  • Proef of de smaak van de soep hartig en pittig genoeg is, voeg anders nog wat zout en peper toe. 

  • Voeg tot slot de Madeira toe.

Om het extra feestelijk ( en Weston Price achtig te maken) kun je tijdens het serveren van de soep  wat slagroom of zure room in de soep doen, met daar bovenop een beetje koek/speculaas kruiden.

 

Konijn in zoetzure saus maar met een staartje

DSCN1519

In aanloop naar de kerst ( al hopende vóór die tijd  (bijna) alles al zover klaar te hebben) volgt hier het recept van mijn konijn in zoetzure saus. Maar dit recept heeft wel eerst nog een staartje.

Misschien zeggen jullie: ach bah, wat afgezaagd (en zielig) om met de kerst konijn te eten.

Klopt helemaal maar helaas zit dat er in onze familie zó ingebakken dat, al zou ik deze traditie willen loslaten, ik dat niet eens zou kunnen.

364 dagen in het jaar gaan we konijn-loos door het leven, omdat ‘konijn-eten’  ook bij mijn toch al zo volwassen kids nog steeds niet in goede aarde valt. Ze vinden het (ook) zielig maar kunnen me na al die jaren ook nog steeds niet uitleggen, wat het verschil is tussen het eten van een dood konijn of een dode kip. Maar dat even terzijde.

Met kerstmis willen ze (gelukkig) best een oogje dichtknijpen om hun dwangmatige ‘ met-kerst-eten-we-konijn moeder ‘ tegemoet te komen, zodat ik tenminste één keer per jaar mijn zin krijg (meer hoeft ook niet).

De reden dat kerstmis en konijn eten voor mij blijkbaar onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden ligt (hoe cliché) ver terug in mijn jeugd.

Mijn vader heeft zijn leven lang (en nu trouwens nog, hij is bijna 82) konijnen gefokt om ze vervolgens (ja, inderdaad) vóór de kerst te slachten.

Op zich niet heel bijzonder, ware het niet dat ik in de korte tijd dat de diertjes bij ons woonden, ontzettend verliefd op ze werd, en ze van pure hartstocht vaak al (voordat hun tijd gekomen was) dood knuffelde.

Helaas werd ik op een dag (ongewild) ooggetuige van een slachtpartij. Die herinnering staat mij, tot op de dag van vandaag, nog steeds op het netvlies gebrand.

Het was die dag mijn vader’s éérste (zelfstandige) slachtpartij. Normaal gesproken deed een oom van mij dat vieze en zware werk maar die lag thuis in zijn bed, ‘geveld ‘ door griep 😦

Geheel onverhoeds moest het die gedenkwaardige dag blijkbaar zó zijn dat ik getuige werd van dit aards drama. Zoals op zoveel andere dagen maakte ik die dag mijn gang naar het toilet, waarvan het zij-raampje uitzicht bood op de ernaast liggende ( konijnen)stal.

Totaal onwetend zat ik daar en deed rustig mijn ding want soms gaat het gewoon niet sneller….ineens hoorde ik een afschuwelijk gekrijs uit de stal komen.

Snel haastte ik me om te kunnen zien wat er naast mij gebeurde, de meest snelle en effectieve manier om dat te doen was door op het deksel van de wc-bril te gaan staan. 

Tot mijn grote afschuw stond mijn vader, mijn grote held, de man die nooit en te nimmer een vlieg kwaad zou doen, met een honkbalknuppel vervaarlijk in het rond te zwaaien.

Wat bleek? Kort tevoren (vóór dat ik het in mijn blonde hoofdje haalde om op die wc-deksel te gaan staan) had hij een konijn een flinke optater met die knuppel gegeven, met de bedoeling het diertje met één klap te doden. Zo had hij het althans mijn oom zien doen. Maar zoals gezegd kon mijn vader nog geen vlieg kwaad doen en was de klap die hij had gegeven veel te soft. Daardoor begon het dier (van de pijn natuurlijk) als een gek tekeer te gaan, tolde door de stal en vloog tegen de muren op, waarschijnlijk met de bedoeling om zichzelf uit zijn lijden te verlossen.

Voor mij als grote (kleine) dierenvriend was dit ‘ horrible ‘ om te zien waardoor ik vervolgens dan ook alles bij elkaar begon te gillen. Van schrik begon mijn vader zo mogelijk nog harder te gillen. Zijn dochter, zijn oogappeltje had gezien dat haar vader in staat was om een onschuldig wezen te doden…….ik zie zijn verschrikte gezicht nog voor me.

Ik vermoed dus dat mijn: ‘ met-kerst-eten-we-konijn-obsessie ‘ daar vandaan komt en voor mij dienst doet als traumaverwerking (of om de laatste eer te bewijzen aan dat konijntje van toen…..). Zeker weten doe ik het natuurlijk niet maar 46 jaar na dato zie ik tijdens het bereiden van dit recept in ieder geval nog steeds dat rondtollende konijn voor me.

Wat een memories…….

Maar nu moet ik toch echt mijn aandacht erbij gaan houden (bij het bereiden van het kerst-konijn anno 2013). Want anders prijkt er dit jaar voor het eerst géén konijn op het menu en dat zou toch (dood) zonde zijn?

Het recept komt overigens van mijn vader (de bruut), als pleister op de wonde (maar lekker is het wel) 🙂

Ik hoop dat jullie een beetje hebben genoten van mijn konijn- verhaal? ( al had het kop noch staart).

Het recept:

  • 1 konijn (in stukken).

  • Zout

  • peper

  • Reuzel, kokosolie of palmvet om in te bakken.

  • 1 ui (in ringen).

  • 1 zakje biologische juspoeder.

  • biologisch bindmiddel.

  • 4 eetlepels honing.

  • 5 eetlepels stroop.

  • 2 laurierblaadjes

  • 1 fles azijn

DSCN1498

De konijn-delen in het zuur zetten (doe dit een avond van tevoren).

  • Verdeel in een grote kom ( of twee kommen) de konijnen-delen.

  • Stooi twee eetlepels (Keltisch) zeezout  erover en schenk er  zoveel water bij totdat de delen onder water staan. Laat dit zo een half uurtje intrekken.

  • Haal na een half uurtje de konijn-delen uit het zout water en gooi het zout water weg.

  • Doe flink wat zout en peper op de delen en leg ze terug in de kom.

  • Schenk de azijn erover en vul aan met water totdat de delen onder het vocht liggen.

  • Leg de laurierblaadjes en de uienringen ook in het azijnwater.

Konijn bakken:

  • De stukken uit het azijnwater halen en goed droog deppen.

  • De uien ook goed droog deppen.

  • Doe een behoorlijke portie bakvet in een braadpan. Laat dit goed heet worden.

  • Dan de helft van de konijn-delen (om en om) flink aanbraden op hoog gas, uit de pan nemen en dan de andere helft van de delen aanbakken.

  • Bak de uienringen ook mee.

  • Als de delen goed aangebakken zijn neem je ze even uit de pan en legt ze op een bord.

DSCN1516

De zoetzure saus maken:

  • Doe een gedeelte van het azijnwater (waar de konijn in heeft gestaan) in de braadpan. Ongeveer 2 soep (opschep) lepels.

  • Aanlengen met water (totdat de konijn-delen bijna onder het vocht staan).

  • 1 zakje biologische juspoeder toevoegen.

  • Het vocht aan de kook laten komen.

  • Dan 4 flinke eetlepels honing en 5 eetlepels stroop erbij doen.

  • De saus een beetje binden met (het liefst biologisch) bindmiddel.

  • De saus opnieuw aan de kook laten komen, de stukken konijn terug leggen in de saus.

  • De zure laurierblaadjes toevoegen.

  • Ongeveer 1 uur laten sudderen.

  • Op het laatst proeven of de konijn gaar is, anders nog even laten sudderen.

  • Proef of de saus zoet genoeg is anders nog wat honing of stroop toevoegen.

  • Je kunt de konijn ruim van tevoren bereiden en invriezen tot aan kerstmis.

DSCN1521

Mijn Vervang-Lijstje

https://i2.wp.com/plzcdn.com/ZillaIMG/b367fd9f9a37594bc81bc3a759dd03ac.jpg

Hebben jullie je verlanglijstje voor de feestdagen ( en/of verjaardagen en andere hoogtijdagen) al klaar? Nee? 

Nou, misschien kan ik jullie een eindje op weg helpen door mijn verlanglijstje, dat ik overigens vervanglijstje ben gaan noemen, met jullie te delen.

Het meeste van wat erop staat is overigens al in mijn bezit daar op een gegeven moment bij mij de knop omging. Steeds dat zeuren over het feit dat ik geen geld had om gezond te leven….smoesjes. Waar een wil is is een weg en die weg was voor mij om iets van ons vakantiegeld, kerstgratificatie en andere extraatjes te investeren in onze gezondheid.

Het is de bedoeling dat je blij wordt van een cadeau en uit ervaring is gebleken dat niets zo blij maakt als gezonde voeding.

Omdat ik niet meer afhankelijk wilde zijn van voeding die afkomstig was van de voedingsindustrie (bespoten, kant en klaar, voorbewerkt, be-E-nummert en ge(hy)drog(en)eert e.d) moest ik weer zelf gaan koken, dat vond ik (toen) ietsje minder. Dus áls…. dan wilde ik daar wel de juiste hulpmiddelen bij hebben. Nee, geen Senseo-apparaat want dat wordt in mijn Gezond- Gezin-Werkplaats niet gebruikt en als ik af en toe een kopje (biologische cafeïne-vrije) koffie wil drinken dan zet ik dat wel ‘ met de hand ‘.

Aangezien ik thuisblijfmoeder ben en dus niet afhankelijk ben van een uitgebreide garderobe (een makkelijk zittende broek en een lekkere trui zijn voldoende) kan ik daar ook op besparen (tja, je moet er natuurlijk wel iets voor over hebben ) 😉

Door mijn oude verlanglijstjes te vervangen door onderstaand lijstje zijn we (al zeg ik het zelf) toch al een heel eind gekomen:

Hier komt-ie dan, ik vermeld de spullen van goedkoop naar duur. Door op de groene woordjes te klikken krijg je ‘ iets’ meer informatie 🙂

eierscheider

  • Eierscheider (onmisbaar als je volgens de richtlijnen van Weston Price wilt gaan eten). 

  • Glazen kiempot met kiemzaadjes (om zelf gezonde rauwkost te kweken). 

  • Houten theedozen om losse (drink) thee in te bewaren.

  • Glazen (kruidenthee) potten.

  • Glazen specerijen potjes.

  • Glazen theepot met los kruidenzeefje.

  • DSCN1295
  • Glazen weckpotten om kefir in te maken.

  • Grote kom (met deksel) om slagroom te kloppen (als je volgens de richtlijnen van Weston Price gaat eten heb je deze echt nodig) 😉

  • Diepvriesdozen (als je voor 2 à 3 dagen wilt koken en de rest van de soepen, stoofschotels en sauzen wilt invriezen).

  • Koffiemolentje (Blokker) om zaadjes in klein te malen.

  • Grote thermoskan (nen) om smoothie mee naar het werk te kunnen nemen (Blokker).

  • Thermo lunchtrommel (s). Om warm eten mee te nemen naar school of werk. Te krijgen op internet.

  • Een extra lasagne-schaal. Om voor twee dagen lasagne te kunnen maken.

  • Waterfilterkan (kan goedkoop, kan ook duur).

  • Stoompan ( Cook en Co).

  • Wok en andere( gezonde) pannen zonder anti-aanbaklaag.

  • Mosselpan (Blokker).

  • Grote pan om stoofschotels te bereiden. Mijne is van Le Creuset

  • Super grote soeppan ( 9 liter) van Ikea om bouillon in te maken.

  • Broodbakmachine. Voor wie nog brood eet.

  • Graanmolen. Als je dan af en toe nog brood wilt eten maal dan op zijn minst het meel zelf 😉 Deze heb ik.

  • Blender.

  • Keukenmachine. Dure aanschaf maar groot plezier.

  • Een extra diepvries (je) om alle soepen, sauzen en stoofschotels in te kunnen bewaren. Hamsterééén.

  • Zelfs gezonde voeding staat op mijn verVanglijstje.

  • Kadobon van natuurvoedingswinkel.

  • Groot blik maagdelijke olijfolie van Kreta.

  • Grote emmer kokosolie.

  • Grote pot Acerola-bespoeder (extra vitamine C). Die ik hier samen met andere supplementen zoals vitamine D3, Chlorella en Magnesiumcitraat bestel.

  • Grote pot zuiveringszout (natriumbicarbonaat), flesje Toco Tholin (allebei verkrijgbaar bij De Tuinen) en een luchtdicht glazen potje om zelf tandpasta te maken.

  • Keltisch Zeezout.

  • Een voorraad levertraan met boterolie.

  • Een vrachtje wildernisvlees en/of ok-vlees.

  • Grote voorraad duurzame (rode) zalm en tonijn in blik.

  • En last but not least. Zorg dat je goed geïnformeerd raakt over voeding en gezondheid.

  • Boeken en Dvd’s te over over deze thema’s.

  • Voor de mensen die in de omgeving van Heerlen wonen? Dit is een super leuke winkel. Daar koop ik al mijn leesvoer (en nog veel meer andere zaken) 🙂

En als je nou perse ook iets ‘ ongezonds ‘ op het lijstje wilt zetten denk dan eens aan de pure chocolade van Vivani. Heeeerlijk! Leuk om te schenken maar nog leuker om te krijgen 😉

Goh, wat kan ik nou nog meer op mijn verlanglijstje zetten, hebben jullie misschien nog tips?

Afbeelding komt van plazilla.com

Advent

DSCN1502 DSCN1509

Zondag begint de adventsperiode alweer. Engel Gabriël kondigt Maria de geboorte van Jezus aan.

Stilletjes aan begint mijn huis al in adventssfeer te komen, hoewel stilletjes, daar valt eigenlijk nog niet veel van te merken.
Alles loopt hier een beetje door elkaar en ik ben druk bezig met de voorbereidingen voor de feestdagen.
Pas in de laatste week van advent komt dan eindelijk wat meer rust in de tent… 

DSCN1488 DSCN1510

Om toch wat meer ‘verstilling ‘ in huis te krijgen heb ik mijn keukenraam al afgeplakt, zoiets simpels als dit geeft gelijk al een hele andere sfeer.
Het heeft een hoog ‘ warm- en- veilig- nest-gevoel gehalte ‘  waar ikzelf ook nog altijd behoefte aan heb ;-).
Dit vind ik een heerlijke manier om me in
 ‘ ons warme nestje ‘ terug te kunnen trekken.

DSCN1504

Ook de seizoenstafel komt meer en meer in (blauwe) adventssfeer.

Blauw als de nachthemel zijn mantel en sluier, die Maria omhullen.

De herfsttafel is al opgeruimd maar Sint en Piet staan er nog wel hoor.
Tot aanstaande Zondag blijft dat ook zo maar dan verhuizen ze  naar een ander plekje in de woonkamer om plaats te maken voor het lege kerststalletje (en wat mooi opgepoetste edelstenen).

Het stap voor stap opbouwen van de advent/kersttafel schenkt mij rust en helpt mij bij het naar binnen keren ( in mezelf).

DSCN1475

Op tafel staat de adventsschaal al klaar die ik afgelopen Zondag samen met mijn ‘derde’ kind heb gemaakt, dat is al jarenlang onze traditie.
Mijn derde kind is mijn vroegere buurjongen. Als klein kind al was hij altijd ontzettend graag bij ons, want we hadden namelijk een gezamenlijke ‘ tik ‘, we waren en zijn nog steeds helemaal gek van kerstmis.

Nadat hij en zijn ouders verhuisd waren is het contact tussen hem en ons gebleven en alleen nog maar  hechter geworden.
Afgelopen Zondag zeiden we dan ook tegen elkaar dat we hoopten dat we deze traditie nog heel lang zouden kunnen blijven volhouden, minstens totdat ik 95 jaar ben, dan is hij 63 😉
Hier zie je de adventsschalen van ons samen.

DSCN1483

Ik neem nu gelijk maar even de gelegenheid te baat om hem te bedanken voor de leuke gesprekken die we altijd samen hebben tijdens het maken van de adventsschaal.
Soms serieus, soms hilarisch, hij inspireert mij enorm en ik hem blijkbaar ook.
Ook wil ik hem vertellen dat hij, wat ons betreft, voor altijd deel zal blijven uitmaken van ons gezin, hij is in ons gezin in ieder geval niet meer weg te denken 🙂
Als hij een tijdje niet is geweest voelt het alsof er iets mist,  alsof we als gezin niet ‘compleet’ zijn.

Huiselijkheid, gezonde voeding, koken, kerstmis, aandacht, zorg, warmte en gezelligheid, dat is wat ons met elkaar verbind maar ook het feit dat we op een dieper niveau een zelfde pijn delen.
Namelijk dat niet iedereen schijnt te beseffen hoe waardevol deze kleine en eenvoudige dingen in het leven zijn, dat dit de basisvoorwaarden zijn voor een ‘ veilig- nest-gevoel ‘.
Een warm thuis is de basis van waaruit een kind ‘vertrekt ‘,  het leven tegemoet treedt.

We delen de liefde voor de kleine, simpele dingen in het leven (zoals rauwe melk halen bij de boer, daar kunnen we enorm van genieten) 😉
Ik hoop dan ook dat hij zich bij ons altijd kind aan huis zal blijven voelen.

Soooo, ik dwaal alweer af zeg. Wat wil ik nog meer kwijt over advent?

O ja, een erg leuke manier om de adventstijd met kleine kinderen te beleven is door boeken voor te lezen die daar speciaal voor geschreven zijn.
Een paar boeken werken als adventskalender waaruit je elke dag een verhaaltje kunt voorlezen, anderen hebben een aantal verhalen om in de adventstijd voor te lezen….

Maria's kleine ezel DSCN1503

Deze boekjes las ik altijd aan mijn kinderen voor toen ze nog klein waren. 

Tijdens het voorlezen zaten mijn kinderen altijd aan mijn lippen gekluisterd, ze genoten zichtbaar van de verhalen en de aandacht.
Ik vond het belangrijk om samen met hun op een gezellige (en bovenal rustige) manier naar het naderende kerstfeest toe te leven.
De periode rondom Sinterklaas was vaak al hectisch genoeg en vooral mijn zoon kon daar heel moeilijk tegen. 

Iedere ochtend maakten we een gezellig ritueeltje van het voorlezen.

DSCN1511

Nadat de kinderen waren opgestaan mochten ze eerst een zakje openmaken van de adventskalender, waarin ik van tevoren een kleinigheidje had gestopt.
Daarna staken we de adventskaars (of kaarsen) aan en gingen we ontbijten, vervolgens werd voorgelezen.
Zo prachtig wat dat ‘s morgens vroeg met de sfeer in huis deed!
Ik probeerde vooral in de ochtenden aandacht te besteden aan het adventsgebeuren, en over te brengen wat (mijns inziens) het belangrijkste is voor een gezin: Samen Zijn.

Zo leefden we met elkaar naar kerstmis toe.

Nu ziet deze periode hier in huis er heel anders uit.
Iedereen is druk bezig met zijn eigen ding te doen, maar op de Zondagen besteden we nog steeds bewust aandacht aan Advent, door gezamenlijk feestelijk te ontbijten.
Ik vind het heerlijk:  ‘deze stilte in de drukte van buiten ‘.

Zijn jullie ook al in Adventsstemming? Hoe beleven jullie deze tijd van het jaar samen met jullie kinderen? Hebben jullie iets speciaals als traditie voor advent? Ik ben benieuwd en hoop jullie ervaringen (ook) te mogen lezen. 

Sint Smoothie

DSCN1338

Sinterklaas is hoofdzakelijk een kindvriendelijk feest, daarom vind ik het nog onbegrijpelijker dat er zoveel snoep mee gemoeid moet zijn. Die hele snoep-traditie is, als je het mij vraagt althans, behoorlijk kindonvriendelijk. Het zou beter staan als mensen zich daarover druk zouden maken in plaats van die Zwarte Pieten het leven zuur te maken.

Suiker is pas acht generaties geleden (twee eeuwen ongeveer) in onze voeding doorgedrongen dus volgens mij is dan ook suiker en niet Zwarte Piet de ware indringer 😉

Kinderen zetten in de 15e eeuw al hun schoen. Ik vraag me dan ook serieus af wat zij toen als traktatie kregen, als suiker in die tijd nog niet bestond. (nee, ik denk ook geen smoothie uiteraard) 🙂

Ik vermoed dat de inhoud meer bestond uit noten, mandarijntjes en ander fruit, en misschien wat gezonde baksels die gezoet werden met uitsluitend honing. Moet te doen zijn lijkt me zo.

Op pakjesavond een heerlijke warme cacao met slagroom (kan ik me als kind zelfs nog herinneren, bij ons thuis nooit geen frisdrank in ieder geval) lijkt me ook niet te versmaden. 

Ik trakteer mijn gezin in ieder geval dit jaar eens op dit zelfgemaakt cadeautje, waarvan ik hoop dat dit ook hun genotscentrum stimuleert (en waardoor zij zich dan weer in de zevende hemel wanen) net zoals suiker dat doet.

Deze smoothie vult ontzettend goed en zal er gedurende de dag voor zorgen dat je kinderen (en ook jij) het andere ‘ verboden ‘ snoep met een gerust hart kunnen laten staan ( of er in ieder geval minder van zullen eten).

De slagroom en vette yoghurt is dus geen teken van gulzigheid maar puur bedoeld om te voorkomen dat er teveel suiker wordt gegeten.

Als je er stiekem nog een rauw eigeel en/of een beetje kokosolie doorheen doet zit je helemaal goed. Je proeft daar overigens niets van terug.

De Sint wil toch het liefst gezonde (rustige en relaxte) kindertjes zien in plaats van een stel opgedraaide……..?

Voor 2 glazen:

  • 2 longdrinkglazen Griekse yoghurt.

  • 1 appel in kleine stukjes gesneden.

  • 2 mandarijnen (plus een beetje rasp van mandarijnenschil).

  • 2 gedroogde vijgen of dadels (klein gesneden). Of in plaats hiervan  honing of een rijpe banaan om het geheel zoet te maken.

  • Eeen béétje verse (geraspte) gember. Het moet als een vleugje te proeven zijn.

  • 1 bekertje slagroom.

  • Speculaaskruiden naar smaak, mag tamelijk wat zijn maar het moet ook weer niet overheersen.

  • Optioneel een beetje vanillesuiker.

  • Geraspte pure chocolade.

DSCN1443

  • Klop de slagroom stijf. Zelf doe ik er geen suiker bij maar je kunt er eventueel een beetje vanillesuiker bij doen.

  • Doe de andere ingrediënten in de blender en laat deze goed fijn malen.

  • Verdeel in een groot glas afwisselend wat slagroom, smoothie, slagroom, smoothie en als laatste een toef slagroom er bovenop.

  • Werk het af met een beetje geraspte pure chocolade.

Varieer rustig met de ingrediënten maar blijf een beetje binnen de Sint smaken.