Bye Bye Second Life. Hello Real Life.

Een jong meisje schreef in een reactie aan mij dat ze denkt dat het aan internet ligt, dat mensen tegenwoordig  zoveel klagen over het feit dat ze ‘ te weinig tijd hebben ‘.

Op de momenten dat ik als drukdoende moeder , blogster en (als ik niet heel goed uitkijk) internet-verslaafde even niets te doen heb neem ik plaats aan mijn schrijftafel in mijn eigen gecreëerde Moeder-dagopvang en mijmer dan zomaar wat voor mij uit.

Al snel rijst bij mij de vraag hoe het toch komt dat sommige mensen (inclusief ikzelf) zoveel tijd besteden aan het ‘internetten’, terwijl ik toch ook van heel veel mensen hoor dat het hun eigenlijk helemaal niet ontspant. Dat internet hun juist afhoudt van de echte belangrijke zaken in het leven. The Real Life dus.

Ik merk het ook aan mezelf, als ik een paar uurtjes op internet heb vertoeft voelt dat niet echt aan als ‘vrije tijd ‘, sterker nog ik word er doodmoe van.
Ik denk dat de belangrijkste reden dat wij mensen ‘ en masse ’  internet-verslaafd aan het worden zijn is: omdat we ons ‘ daar ’ ( in die andere wereld ) gewaardeerd en gerespecteerd voelen.
We zoeken natuurlijk bewust die sites en forums op waar we gelijkgestemden         ‘ aantreffen ’ met dezelfde normen en waarden (of taboes, dat bestaat natuurlijk ook) ;-)
In de echte wereld gaat het er vaak net ietsje anders aan toe, ‘ daar ’ voelen we ons vaak niet gezien, gehoord en begrepen en dat maakt eenzaam.
Uitgerekend ‘ daar ’  in die andere wereld (waar alles wel goed lijkt te gaan) krijgen we bijval, erkenning en bevestiging in wie we zijn (of zouden willen zijn). ‘Daar ‘ mogen we onszelf zijn.
Daardoor voelen we ons ‘ moediger ’, lijken we over meer zelfvertrouwen te beschikken en durven we ons meer ‘ bloot ’ te geven ( soms zelfs letterlijk en figuurlijk). 

 Even een zijsprongetje maar ik voel me zelfs slanker tijdens het computeren (want ik voel totaal niets zelfs geen honger). 

Maar wanneer ‘ het doek valt  ‘ (de computer afgesloten wordt) is daar dan toch ineens weer die ‘ leegte ’ en dat eenzame gevoel.
De eenzaamheid doet zich (volgens mij dan) het meest gelden op die momenten dat we ons het sterkst afgewezen voelen door die mensen, die eigenlijk onvoorwaardelijk van ons zouden moeten houden. Zucht, wat een zin, volg je het nog?
Dus eigenlijk proberen we de pijn daarover te ontvluchten, denk ik hoor. Misschien overdrijf ik het ook wel of zie ik het wat duister in , maar ik zie daar toch een verband. Dus eigenlijk is het een hele egoïstische daad dat hele internetgebeuren. We willen ons voortdurend blij voelen.

Velen van ons verkiezen liever massaal het World Wide Web op te gaan dan             ‘ samen ‘  te zijn met ons gezin en met onze familie. Meestal is het toch ons gezin en de familie door wie we ons afgewezen voelen?
Maar vandaag bedacht ik me ineens dat een gebrekkige familie- en gezinsband altijd nog beter is dan een virtuele ‘ band ‘.
Virtuele familie en vrienden bestaan eigenlijk niet, als je de pc afsluit ben je nog net zo eenzaam als daarvoor.
Het is zelfs zo dat als je computervrienden (familie) een tijdje niets van je ‘ horen ’ ze je niet eens bellen of het wel goed met je gaat (en dat doen echte gezinsleden en familie gelukkig nog wel).
Een (h) echte familie (en gezin),  (of je nou een hechte band met ze hebt of niet) is tenminste echt, puur en doorleefd. Ze horen bij mijn verleden en mijn huidige leven, ik heb goede (en slechte) herinneringen aan ze en ik ga ze beslist missen als ze er niet meer zijn.
Misschien moet ik maar eens gaan accepteren dat ik nou eenmaal de vreemde eend in de (familie) bijt ben en moet ik de tijd die ons nog samen rest eens wat beter gaan gebruiken.
Als ik meer quality time ga doorbrengen met mijn ‘echte ‘ familie en mijn gezin houd ik misschien niet meer zoveel tijd over om te vluchten in één of andere denkbeeldige realiteit dus het kan zijn dat ik wat minder vaak ‘ verschijn ‘.

Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik niet meer van jullie houd maar ik moet mijn aandacht nu eenmaal een beetje verdelen😉

De komende tijd wordt Back to basics (waar ik al aardig naar op weg ben) dus verruild voor Back to Real life. 

Poeh, poeh, volgens mij ben ik aardig wat ‘ innerlijke draken aan het verslaan’.

16 thoughts on “Bye Bye Second Life. Hello Real Life.

  1. Marion,
    Goed verwoord hoor.
    Je geeft aan een vreemde eend te zijn in de familie /maatschappij maar vreemd betekent nooit verkeerd.
    Ik merk zoiets natuurlijk ook regelmatig maar weet gewoon dat deze foute interpretatie niet mijn schuld kan zijn .Ik doe gewoon mijn ding ongeacht wat de rest ervan zal vinden.
    De meeste vreemde eenden hebben na verloop van tijd alsnog volledige bewondering gekregen en er zijn zelfs boeken over geschreven etc. Helaas pas na de dood ,maar ja dat hebben we niet onder controle.
    Ik bedoel te zeggen…..doe je ding en verwacht niets van anderen maar doe het desondanks.
    Na je dood erkent worden is onbelangrijk voor je (voor iedereen), op het sterfbed denken had ik maar dit of dat gedaan is (doods)zonde van het leven.
    ad

    • Nou Ad, over goed kunnen verwoorden gesproken:

      Na je dood erkent worden is onbelangrijk voor je (voor iedereen), op het sterfbed denken had ik maar dit of dat gedaan is (doods)zonde van het leven.

      Wat heb je dat mooi gezegd en ik zal me die zin eens goed in de oren gaan knopen.
      Verder ben ik het met je eens dat ‘een vreemde eend in de bijt zijn’ niet hoeft te betekenen dat dat per definitie verkeerd is.
      Iedere familie wil (helaas) dat de kinderen ‘normaal’ doen, dat ze zich aanpassen, dat ze niet afwijken van de norm, dat ze meedoen met de rest (van de familie) en in grotere mate de maatschappij, want iedereen doet het (al jaren) zo.
      Daardoor voelen sommige (minder aangepaste) kinderen zich afgewezen door hun familie (de maatschappij en het hele ‘systeem’) en ontwikkelen daardoor onaangepast gedrag.
      Er ontstaat dan een disbalans in het (familie)systeem.
      De familieziel wil namelijk dat iedereen erbij hoort en zal daarnaar blijven streven totdat de natuurlijke rangorde in het gezin (of de familie) weer is hersteld.
      De familieziel streeft ernaar dat iedereen zijn juiste (natuurlijke) plaats in het gezin (weer) inneemt. Papa als hoofd van het gezin, dan mama die naast haar man staat en voor de kinderen zorgt (puur omdat ze daar eenvoudig het best toe is uitgerust, vanuit natuurlijk oogpunt bezien dan) en dan pas komen de kindertjes (die van harte kind moeten kunnen zijn).
      Zolang dat niet gebeurd blijven de symptomen (in dit geval onhandelbaar gedrag) voortbestaan of worden alleen maar erger.
      De familieziel wil dat er een natuurlijke balans is tussen geven en nemen (de ouders geven aan de kinderen, de kinderen nemen dit aan om dit later weer door te kunnen geven aan hun eigen kinderen).
      Wanneer de kinderen in het gezin ‘niets’ gekregen hebben ( wat totaal niets te maken heeft met materiële zaken) wordt het voor hen zeer moeilijk om straks onzelfzuchtige ouders te kunnen zijn.
      Ze blijven met een ‘leeg vat’ achter wat echter wel vol zit met bevroren behoeften waar nooit iets mee is gedaan.
      Een logisch gevolg daarvan is dat ook zij ‘later’ eerst hun eigen behoeften gaan vervullen en ook hun kinderen met ‘lege’ handen achter blijven. Op die manier ontstaat een vicieuze cirkel.
      Daardoor zit (volgens mij) de wereld tegenwoordig vol met ‘vreemde eenden’.
      Dit is mijn manier van naar de dingen kijken hoor en is nergens op gebaseerd, er bestaat ook geen wetenschappelijk onderzoek over (zover ik weet) maar het klinkt mij in ieder geval heel logisch in de oren😉
      Jij vindt in ieder geval dat ik door moet gaan met mijn ‘filosofische interpretaties’ van bepaalde zaken, dus kan ik altijd jou nog de schuld geven mochten de zaken alsnog ‘verkeerd’ uitpakken voor mij. Grapjuh🙂

  2. Oh dat is wel goed van je zeg! Ik herken dat wel, van die gelijkgestemden.
    Het is zo fijn om een beetje in je wereldje met mensen te zitten die thuis blijven voor hun kinderen, biologisch en raaaar eten in de ogen van de buitenwereld, die geld besparen voor de lol, die blij worden van niet veel, maar juist weinig bezitten… maar soms moet je als gekkie maar gewoon onder de mensen komen en dan valt het best mee😉

    Maar ja, de buitenwereld is vaak ook gewoon blij met dubbele banen en de bso, met optimel en supermarktbrood, met de kachel op 23 en de nieuwste meuk van de Intratuin en het acht uur journaal als nieuwsbron en als je dan net uit je gezellige internetwereldje komt denk ik wtf de wereld is geeeeek geworden, haha.

    Klein beetje afstand kan echter geen kwaad…. want het leven is nu, en hier. En niet op internet. Zei ze met de laptop op schoot😉 Merk ook dat ik dingen niet wil missen… er is zo veel informatie en dat is ook zo geweldig, maar ook het nadeel. Vroeger was het gewoon zo als het was, nu kan je je overal bij aansluiten… en met zijn allen een beetje doorslaan in het wij tegen de rest van de wereld-gevoel, heb k soms het idee… Dat mensen gaan klagen dat ze niet begrepen worden in het echte leven…

    Maar is dat zo erg dan? Dat is dan maar zo….want mekaar niet begrijpen, das ook een overeenkomst toch?😉

    • Bedankt voor de link, helaas is mijn Engels Not that Good😦
      Maar wie weet is het voor lezers die de Engelse taal wel goed beheren interessant om te lezen.
      Nogmaals hartelijk dank voor je aanvullende reactie(s).

  3. Interessant wat je zegt over de lege handen.
    Het wordt ook wel aangeduid als bodemloze putsyndroom.
    Terwijl je als kind dan bezig bent de bodemloze put van je ouder te vullen, blijf je zelf met lege handen staan.
    Met 2 lege handen. 1 omdat je zelf te weinig gehad hebt en de 2e omdat je harde werk voor je ouder ongezien blijft.
    De ouder kan zelfs boos en verdrietig worden als je jezelf op de 1e plek gaat zetten. Omgekeerde wereld. En o zo moeilijk voor de eigen-weg-zoeker.
    Je hebt het nooit geleerd, je bent daarin zelfs ontmoedigt en nu wordt er zelfs negatief op gereageerd.
    Vervolgens wordt je op een dag zelf ouder.
    Alle verdriet, boosheid en verongelijktheid komt weer naar boven, je wilt het beter doen, maar je hebt geen goed voorbeeld en je zit je zelf zo dwars.
    Onderwijl sporen schoonmoeders en consult-mensen je aan om het kind te laten huilen, je moet duidelijk zijn.
    En dat weet je wel van hoe dat moet, maar eigenlijk wil je dat niet. En heb je dan weer verdriet over de valse start die je je weerloze kind geeft.
    Pfff het is even een ‘dat moet ik kwijt dagje’.
    Internet is inderdaad verslavend. En ja ik maak me schuldig aan het teveel erachter zitten.
    Soms denk ik dat zo’n programmaatje dat tijdelijk je internetverbinding uitzet wel wat voor mij zou zijn.

    • Hoi Naïef,

      Ik reageer even snel en heel kort om je te bedanken voor deze prachtige woorden (die mij ontzettend raken).
      Ik kom hier zeker op terug.
      Ik wil me graag de tijd nemen om te reageren, dus weet dat ik je niet vergeten ben.

      Liefs van Marion.

    • Klopt wat mij betreft helemaal wat je zegt.
      Ik heb eens een blog aan dit thema gewijd:
      https://ondermoedersvleugels.wordpress.com/2013/04/11/bevroren-behoeften/

      Jouw reactie heeft bij mij iets in gang gezet. Ik denk erover om een ‘lucht je hart’ plek aan te gaan maken op mijn blog.
      Gewoon een nieuwe categorie aanmaken met dit thema.
      Ik zou jouw reactie dan graag willen gebruiken als een soort van ‘begin of als voorbeeld’ mag dat?
      Het zou fijn zijn als mensen (moeders) die ook iets kwijt ‘moeten’ daar anoniem een berichtje kunnen achterlaten.
      Voel je hier iets voor?

      Groetjes van Marion.

  4. Dat vind ik prima Marion.
    Ik heb tegenwoordig veel minder van dit soort dagen, maar toen ik er nog middenin zat snakte ik ook echt wel naar dit soort verhalen van anderen.
    Soms gewoon om je gehoord te voelen ( dat kan ook door alleen te lezen), soms om te helpen bij puzzelstukjes.
    Soms om het even van je af te kunnen ‘zeuren’.
    Dus een heel goed idee Marion.

    • Fijn dat je ermee instemt.
      Ik heb het stukje aangemaakt.
      Volg je trouwens mijn blog al?
      Ik ken mijn volgers helaas niet allemaal uit mijn hoofd, wat dat betreft heb ik ze niet allemaal op een rijtje hahaha….
      In ieder geval It’s done en nu maar hopen dat er ook reacties komen.

      Hartstikke bedankt nog.

      • Ik volg je blog niet. Maar na afgelopen zondag wou ik graag even horen zien en zwijgen lezen.
        Ik volg alleen het forum en mijn facebook, ik ben niet zo’n volger.
        Ik heb net het stukje gelezen. Van mij mag je het wel aanvullen met kinderen van moeilijke ouders.
        Moeilijk opvoedbaar was ik niet. Ik was druk aan het schuilen.
        Mijn oudste kind vraagt wel meer van me, maar ik denk dat ik met elk kind wel problemen had ervaren. Maar ja met een moeilijker kind wordt het wel meer uitvergroot.

      • Is prima hoor.
        Ik dacht alleen dat het misschien wel handig zou zijn.
        Daarom heb ik er ook bijgeschreven dat iemand ook zijn of haar hart kan luchten wat betreft problemen met de eigen ouders, dus het staat er eigenlijk al.
        Moeilijk opvoedbare ouders…..leuk verwoord.
        Misschien verander ik het nog op mijn blog.
        Klopt, een moeilijk kind trekt een enorme wissel op je leven.

      • Nou moeilijk opvoedbare ouders, dat zijn ze nu haha.
        Toen ik jong en onschuldig was, waren het vooral moeilijke ouders. Of moet ik zeggen ouders met een eigen rugzak.
        Misschien moet ik een moeilijk kind nuanceren met een moeilijk kind of een kind waar je het moeilijk mee hebt.
        Soms zou ik hem wel eens uit willen zetten, dan zou ik zo veel meer kunnen genieten van de jongste.
        Gelukkig wordt hij ouder en makkelijker. Is het niet vanwege zijn eigen ontwikkelingen, dan wel omdat hij steeds beter gevoed wordt.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s