Michaëlstijd

Zondagochtend zes uur, voorzichtig stap ik uit mijn bed. Ik houd van de stilte die de vroege ochtend in zich draagt. Mijn behoefte aan stilte is groot, ik kan beter zonder rust dan zonder stilte.

Vooral die speciale ochtendstilte zorgt ervoor dat ik me geborgen en omhuld voel, het is alsof ze me zachtjes toefluistert: ‘ kom maar, je mag er nog even helemaal alleen voor jezelf zijn. Dadelijk staat weer iedereen beneden en dan is het gedaan met de rust, geniet nog maar even van dit momentje voor jezelf ‘.

Tijdens die ochtendstilte kan ik me geestelijk reinigen, mijn hoofd leegmaken, het geeft me precies die ruimte die ik voor mezelf nodig heb.

DSCN1226

Boven een dampende kop thee geniet ik van het schemerlampje op mijn natuurtafel dat een warm roodoranje licht verspreid, precies de kleuren die zo mooi bij dit jaargetijde passen. In deze periode van het jaar keer ik altijd weer meer naar binnen, dat is ook logisch het is tenslotte Michaëlstijd.

Op 29 september is het de feestdag van St. Michaël. Hij is de strijder tegen de draak. Hij helpt de mensen in hun strijd tegen het kwaad (de draak) in zichzelf. Op de Vrije school wordt dit feest uitbundig gevierd. Er is namelijk moed voor nodig om een aantal draken ( in jezelf) te verslaan. Die moed is niet bij iedereen aangeboren maar je kan hem ontwikkelen.

Enthousiasme is een handig hulpmiddel om de moed op te wekken die je nodig hebt om een aantal ‘slechte’ gewoontes te ‘ bestrijden of te verslaan ‘. 

Voor de meeste mensen zijn de draken ( slechte gewoontes) van andere mensen wel duidelijk zichtbaar maar ze hebben helaas niet altijd in de gaten wat hun eigen draken zijn.

Voordat ik bekend werd met deze ‘materie ‘ hield ik mij er ook niet mee bezig (met mijn eigen draken) ik was (onbewust trouwens) ook meer bezig met die van anderen. Dat was veel gemakkelijker en het was ‘veiliger’.

Na een lange zomer voel ik steeds beter aan wanneer het tijd wordt om mijn aandacht weer te gaan richten op dat wat er echt toe doet. En wat mij daar het beste bij helpt is de natuur! Prachtig en vol van kleur als zij is door de geel, oranje en rode tinten van de herfstbladeren en door de overvloed aan ‘aarde’ vruchten zoals rozenbottels, bessen, bramen en kastanjes . De natuur is in deze periode van het jaar voor mij een mooie tegenhanger voor het jachtige moderne en hectische leven.

Tegenwoordig weet ik dat als de draak in mij onrustig, woest en ontevreden is, dat een teken is dat ik uit balans ben. Voor mij weer het moment dat ik weet dat het de hoogste tijd is om iets aan mijn zielenleven te doen (en weer eens aan ‘ iets van mezelf ‘ toe te komen). 

Dat hoeft niet perse ‘iets leuks doen’  te zijn want dat zou mij nog verder van mezelf afdrijven (vluchten). Het is meer de moed (en dus tijd) proberen op te brengen om naar iets in mijzelf te kijken waar ik niet zo van gecharmeerd ben of waar ik op de één of andere manier niet tevreden mee ben.

Het stormachtige weer helpt mij daarbij, het schept precies de juiste sfeer om het pad van het innerlijk binnen te gaan.

Toen de kinderen nog klein waren trokken we in de Michaëlstijd bewust vaak naar het bos, en o wat moesten er een draken worden verslaan want de kinderen wilden het liefst niet lopen….of we gingen samen met hun de vlieger oplaten, zelf vond ik het als kind  heerlijk om dat ding te zien zwieren en zwaaien op de toppen van de wind. Het had iets luchtigs en maakte het leven op dat moment wat minder ‘zwaar ‘. O, wat zou ik graag eens die vlieger willen zijn.

Tijdens de Michaëlstijd verstilt Moeder natuur, buiten sterft heel wat af en het wordt kil. Soms ook in ons persoonlijke leven. Er kunnen in ons leven dingen gebeuren die voor verkilling zorgen waardoor we gedwongen worden om met onszelf aan de slag te gaan. Michaëlstijd is vaak letterlijk en figuurlijk een stormachtige tijd.

Meestal zijn we dan geneigd om op zoek te gaan naar uiterlijke ( vaak luxe) dingen die ons van binnen moeten verwarmen, die ons alle zorgen en pijn moeten doen vergeten. Het liefst zouden we voor al die innerlijke draken willen vluchten.

Juist door onze moeilijkheden niet uit de weg te gaan en ze met open vizier tegemoet te treden, winnen we aan innerlijke kracht. Ik gebruik de Michaëlstijd dan ook altijd als een soort emotionele grote schoonmaak voor mezelf.

Ik heb nog heel wat innerlijke draken te verslaan maar mijn lijstje van (meerkoppige) draken die al (redelijk) verslagen zijn wordt steeds langer. Het zijn dus eigenlijk thema’s die keer op keer weer de (draken) kop opsteken en waar je op een of andere manier last van blijft houden. Ik zal mijn innerlijke draken- lijst hier even neer zetten zodat een en ander misschien wat duidelijker wordt:

  • Aan mijn gezondheid werken ( heb ik redelijk goed overwonnen, enthousiasme heeft mij hierbij enorm geholpen).

  • Accepteren dat ik een gevoelsmens ben ( redelijk overwonnen).

  • Op mijn gevoel vertrouwen (nog niet 100% overwonnen maar gaat steeds beter ).

  • Te streng zijn voor mezelf ( redelijk goed overwonnen, soms iets te goed waardoor ik nu soms (eindelijk eens) iets te ‘ lui ‘ kan zijn).

  • Steeds van die grote beren op de weg zien ( is nog wel iets in te overwinnen maar het zijn in ieder geval niet meer van die grote Grizzly’s).

  • Mijn kinderen steeds willen behoeden voor allerlei gevaren ( dat is een lastige om blijvend te verslaan, steeds weer blijft deze de draak met mij steken).

  • Oude pijn verwerken (redelijk overwonnen).

  • Gebrekkig gevoel van eigenwaarde (steekt af en toe weer de kop op).

  • Twijfelen aan mijn kwaliteiten ( mag nog iets in verslagen worden).

  • Minder tijd willen verspillen met digitale fastfood ( dit blijft een lastige draak om te verslaan maar ik leg me nu restricties op, zo lang maar computeren en niet meer, ik zeg er nog even niet bij hoelang ;-) 

  • Het verlangen van wat er niet is en ook nooit zal komen durven loslaten (redelijk overwonnen).

De draak waar ik momenteel mee af te rekenen heb is deze: Me niet gehoord voelen. Mijn doel is niet om ervoor te zorgen dat ik door anderen gehoord wordt maar dat ik de pijn hierover af en toe mag toelaten…..auwtsch😦

Naar aanleiding van een vurige discussie met mijn zoon ben ik er wel al achter gekomen dat schreeuwen er in ieder geval niet voor zorgt dat ‘ ze ‘ je wel horen en dat geldt voor beide kanten, man wat kunnen wij twee verhit raken, om niets eigenlijk!

Misschien leuk om deze gezamenlijke draak de komende (Michaëlstijd) tijd eens in de ogen te gaan (durven) kijken.

Ik zie net dat ik nog een pompoen heb liggen dus eerst maar eens wat lekkere pompoen-pannenkoeken gaan bakken, zo’n gezellig warme kleurrijke lunch  past ook helemaal in de sfeer van Michaëlstijd, misschien kunnen we de strijd met deze draak dan wel zonder wapens beslechten😉

Hebben jullie de komende periode ook een draak te verslaan of zitten jullie wellicht al midden in het gevecht?

6 thoughts on “Michaëlstijd

  1. Mooie woorden weer en oh zo waar en herkenbaar!
    Sinds 3 weken ga ik elke zondag alleen een uur of twee wandelen door bos, heide en uiterwaarden…ik geniet van de natuur, maak mijn hoofd leeg en tank bij! Heerlijk dus lekker voor mezelf en ik word voor de anderen thuis een ‘gezelliger en beter mens” van.
    Dank je voor je mooie blog weer!
    Groetjes,

    Angelique

    • Dank je Angelique.
      Dat ben ik me nou ook al zolang aan het voornemen, eens helemaal alleen te gaan wandelen.
      Meestal ga ik samen met mijn man of met mijn dochter, maar ik voel al heel lang aan mezelf dat ik dat eigenlijk eens alleen zou moeten doen.
      Misschien is de noodzaak nog niet groot genoeg daar ik de ochtenden gebruik om mijn hoofd leeg te maken, wie zal het zeggen.
      Ik kan me dus heel goed voorstellen dat jij van dat moment voor jezelf kunt genieten en daardoor weer lekker bij kunt tanken.
      Dat heeft ieder mens eigenlijk nodig want je wordt er inderdaad een gezelliger en beter mens van.
      Als mijn ochtendritueel om de één of andere reden aan mijn neus voorbij gaat ben ik eerlijk gezegd niet te genieten.
      Het lijkt dan wel alsof er de hele dag een soort van prikkeldraad om mij heen gedraaid zit, dat uitstraalt ‘Nu even niet’.
      Goh, nu ik dit zo opschrijf valt het me op dat ik meer op mijn moeder lijk dan dat ik wil toegeven.
      Wéér een draak erbij: namelijk mijn OCHTENDHUMEUR verslaan.

  2. Wat heb je het mooi verwoord Marion, ik herken veel.
    In mijn nieuwe opleiding gaat het er ook vooral om hoe jezelf in het leven staat, en krijg ik steeds meer zicht op mijn eigen gedrag in allerlei situaties.
    Confronterend en oh zo waardevol.
    Ook ik heb stilte nodig en zoek dat ook bewust op. Het blijft een uitdaging om naar jezelf te kijken en jij bent al behoorlijk bewust van jezelf zo te lezen. Mooi hoor.
    Ik heb ook weer zin in de herfst, heerlijk, lekker letterlijk en figuurlijk naar binnen.
    Ik gun je een fijne herfst met alles wat je nodig hebt.

    • Dat zijn superopleidingen vind ik, waar de persoon in de gelegenheid wordt gesteld om aan zichzelf te ‘werken ‘.
      Waar ruimte is voor diepgang, innerlijke groei en persoonlijke ontwikkeling.
      Dat is niet altijd gemakkelijk. Het kan inderdaad (zoals jij ook al zegt), erg confronterend zijn om jezelf (en je innerlijke draken) in de ogen te moeten kijken.
      Maar we doen het toch want aan het einde van dat innerlijke pad wacht ons die schitterende diamant😉
      In de astrologie staat de drakenkop voor ons zielsverlangen juist in deze (Michaëls)tijd worden we hier weer even aan herinnerd.
      Mijn zielsverlangen is: dat ik op mijn eigen waarheid mag vertrouwen en dat het mij mag lukken om die waarheid ook over te brengen op andere mensen.
      Ik heb er altijd stilletjes naar verlangd om met mijn kijk op de wereld naar buiten te treden maar dacht altijd: ‘wie zit dáár nou op te wachten ‘.
      Nou jij dus, en inmiddels nog heel wat meer mensen als ik de statistieken op mijn blog mag geloven.
      Het geeft me een goed gevoel (ik hoop dat het geen ego is want dan loop ik die diamant uiteindelijk mis).
      Wat mij betreft is mijn persoonlijke levensmissie al geslaagd, mijn waarheid naar buiten brengen en kijken of ik daarmee iets kan betekenen voor andere mensen.
      Al is het nog zo minimaal😉
      Het wordt een heerlijke herfst,storm en regen houden mij niet meer tegen en al helemaal niet meer weg van het innerlijke pad.
      Ik gun jou ook een fijne (stille) herfst waarin je hopelijk ook jouw zielsverlangen duidelijk mag horen.

  3. Mooi geschreven Marion!
    Ik ben momenteel ook bezig met draken verslaan.
    Ben met een aantal draken al op de goede weg, en jij ook zo te lezen.
    We gaan een mooie herfst tegemoet!

    • Fijn dat jij ook al een eind op weg bent met jouw persoonlijke draken.
      Het weer helpt niet echt mee moet ik zeggen, het is eigenlijk nog te mooi om nu naar binnen te keren😉
      Dus gaan we er nog maar eens lekker op uit,lekker wandelen naar de hei.
      Jij ook een mooie dag gewenst, nog even genieten van dit prachtige nazomer weer.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s