Driftbuien komen voort uit stress ten gevolge van verzwakte bijnieren

Op dit artikel: een zwarte dag uit mijn leven met mijn driftige kind kreeg ik onderstaande reactie:

Dankjewel voor het delen van dit verhaal. Ook wij zitten midden in een soortgelijke situatie (zoonlief is ook 6 jaar nu….)

Ik ben wiebelig en wel bezig die balans te vinden. Mooi om dan hier te lezen dat jij die op deze wijze gevonden hebt: ik zit (wij zitten) op het goede pad.
Nu dit zien te blijven volgen, de bal ligt aan onze kant. Nogmaals: dank!

Mijn reactie zet ik even hier neer om dit zeer belangrijke ‘thema’ weer eens op te halen.

Is jouw zoontje ook vaak driftig?
Dat is heel moeilijk voor de ouders en vaak ook voor andere broertjes of zusjes.
Een driftig kind kost je handen vol energie en de stress wat dat veroorzaakt gaat je niet in de koude kleren zitten (en put de bijnieren uit).
Het is doodvermoeiend om iedere dag met een driftig kind te moeten ‘dealen’.
Ook voor het kind is het hebben van al die driftbuien keer op keer weer een uitputtingsslag ( voor zijn kleine lijfje en zijn bijniertjes).

Uiteindelijk kom je als ouders van zo’n kindje (en het kind zelf ook trouwens) in een vicieuze cirkel terecht van overbelaste bijnieren waardoor het humeur er bij alle partijen niet beter op wordt.
Het lijkt alsof deze kindjes de boel op een of andere manier altijd weten te ‘verzieken’ maar in feite komt hun tegendraads gedrag voort uit ‘verzwakte’  bijniertjes, dus eigenlijk zijn ze ook gewoon ‘ziek’.
In ieder geval zijn ze op zijn zachtst gezegd lichamelijk en emotioneel  ‘te zwak’ om de stress van het tegenwoordige (hectische) moderne leven aan te kunnen.
Had ik deze informatie maar twintig jaar eerder gehad dan was alles anders gelopen tussen mij en mijn zoon dat weet ik wel.

Ik ben blij voor jou dat jij wel op tijd op deze informatie bent gestuit.

Het balletje ligt inderdaad aan jullie kant, mooi dat je dat zegt (en ziet).
Jouw kindje doet niet zonder reden zoals hij doet, dat gedrag heeft wel degelijk een oorzaak. Helaas is de wereld nog niet zover om de oorzaak van ‘gedragsproblemen ‘  voor een groot deel in de voeding te zoeken.
Ik heb het dan niet alleen over de voeding die het kind persoonlijk krijgt maar ook over de voeding waarmee de ouders (en vaak ook al de grootouders) zich hebben gevoed.

Hoe erger die voeding gedenatureerd is geweest (ontdaan van al zijn vitale stoffen en bewerkt met synthetische stoffen, die niet thuishoren in een mensenlichaam(pje), hoe erger de degeneratie heeft kunnen optreden, simpelweg door een gebrek aan vitale stoffen en onvoldoende verzadigde vetten (de gevolgen van een ‘verzadigd vet is slecht’ campagne en van vetarm eten in het algemeen).

De cellen van het hersenstelsel, zenuwstelsel, hormoonstelsel en spierstelsel, hebben verzadigd vet hard nodig opdat ze goed kunnen functioneren.
Dus eigenlijk ligt de oorzaak van ‘ondervoede hersentjes’ al een paar generaties terug in de tijd (dit is overigens geen verwijt aan ouders, grootouders en misschien al overgrootouders).
Toen ik op deze informatie stuitte begon ik in te zien, maar vooral aan te voelen, dat gezonde voeding, en dan vooral gezond verzadigd vet, in ons geval ‘de missing link’ was voor al onze (gedrags)problemen. Zowel die van mijn kind als van mijzelf. Dit voelde als de waarheid over voeding!
Ons lichamelijk gestel was al heel wat jaren opbouwende vitale stoffen tekort gekomen die ervoor moesten zorgen dat we ons ‘lekker in ons vel’ konden voelen.

Al die belangrijke zaken die je nodig hebt om kinderen te kunnen opvoeden zoals: geduld, begrip,’een dikke huid’ maar tegelijkertijd kwetsbaar durven zijn, rust uitstralen, je emoties (redelijk) in bedwang kunnen houden, mildheid, dienstbaarheid, inlevingsvermogen en opofferingsgezindheid met één woord LIEFDE dus, kunnen niet echt floreren of tot ontwikkeling komen als een mens voortdurend onder spanning (lees stress) staat.
Teveel adrenaline te weinig cortisol, een hormoonhuishouding die uit balans is, bloedsuikerspiegelschommelingen, het draagt allemaal niet bij tot een beter humeur geloof me maar.

Gezonde voeding en met name verzadigde vetten zijn een hele belangrijke factor in dit bovenstaande persoonlijke verhaal geweest of beter gezegd het gebrek eraan.
Gezonde voeding kan het verschil uitmaken tussen, je laten meeslepen door je emoties en als een kip zonder kop op mensen (je kinderen) reageren of reageren vanuit je gevoel (waar over is nagedacht).
Waarmee ik niet wil zeggen dat je als je vanuit je gevoel reageert nooit boos wordt maar het voelt voor het kind wel degelijk ‘anders’, liefdevoller.
Reageren vanuit je gevoel is nooit kwetsend, vernederend, kleinerend, beledigend of vol verwijten en kritiek.
Mijn antwoord is weer een heel verhaal geworden.
Ik wens jou en alle moeders die te maken hebben met een driftig kind (of kinderen) in ieder geval heel veel sterkte, wijsheid, kracht en liefde toe (en kennis over waarlijk gezonde voeding). You are worth it !!!
Als er iets is weten jullie me te vinden ;-)

3 thoughts on “Driftbuien komen voort uit stress ten gevolge van verzwakte bijnieren

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s