Van jezelf leren houden op een onzelfzuchtige manier, dat is de kunst van het leven.

love yoy for real

Op het moment dat ik van mezelf begon te houden, begreep ik dat ik steeds weer en bij iedere gelegenheid, op het juiste moment en de juiste plaats ben. Dat alles wat gebeurt goed is. 
Vanaf dat moment heb ik rust. Nu weet ik dat men dat VERTROUWEN noemt.

Op het moment dat ik van mezelf begon te houden,kon ik accepteren dat emotionele pijn en lijden slechts waarschuwingen voor me zijn, dat ik niet mijn waarheid leef. 
Nu weet ik dat men dat AUTHENTICITEIT noemt.

Op het moment dat ik van mezelf begon te houden,ben ik ermee opgehouden naar een ander, beter leven te verlangen. Ik kon zien dat alles om me heen een uitnodiging is om te groeien. 
Nu weet ik dat men dat RIJPEN noemt.

Op het moment dat ik van mezelf begon te houden, ben ik er mee opgehouden mezelf van mijn vrije tijd te beroven. Ik ben opgehouden met het bedenken van geweldige projecten voor de toekomst. Nu doe ik slechts wat me vreugde en plezier brengt, waar ik van hou en wat mijn hart blij maakt. Op mijn manier en in mijn eigen tempo. 
Nu weet ik dat men dat EERLIJKHEID noemt.

Op het moment dat ik van mezelf begon te houden, heb ik me bevrijd van alles dat niet gezond voor me was. Van eten, mensen, dingen en situaties, van alles dat me steeds maar weer naar beneden trok, weg van mezelf. 
In eerste instantie noemde ik dat gezond egoïsme,nu weet ik dat het ZELFLIEFDE is.

Op het moment dat ik van mezelf begon te houden,ben ik gestopt met altijd gelijk willen hebben. Daardoor heb ik me steeds minder geïrriteerd. 
Nu weet ik dat men dat NEDERIGHEID noemt.

Op het moment dat ik van mezelf begon te houden, heb ik geweigerd nog langer in het verleden te leven en me zorgen te maken om de toekomst. 
Nu leef ik alleen nog maar in het ogenblik, daar waar alles gebeurt. Zo leef ik op dit moment iedere dag en noem het BEWUST ZIJN.

Op het moment dat ik van mezelf begon te houden, begreep ik dat mijn denken me klein en ziek kan maken. 

Op het moment dat ik mijn hart liet spreken…werd mijn verstand, mijn denken, een belangrijke partner. 
Deze verbinding noem ik DE WIJSHEID VAN HET HART.

We hoeven niet bang te zijn ons bloot te geven. 
Ook hoeven we geen conflicten met onszelf en anderen te vrezen: zelfs sterren botsen weleens op elkaar en juist daardoor ontstaan er ook weer nieuwe… (‘sterren’)

Nu weet ik: DAT IS HET LEVEN…. 

Charlie Chaplin

“When I started loving myself” – A poem by Charlie Chaplin written on his 70th birthday on April 16, 1959.

4 thoughts on “Van jezelf leren houden op een onzelfzuchtige manier, dat is de kunst van het leven.

  1. Wow, dit is echt bijzonder,ook toen werd er al zo gedacht…..ik vind het geweldig.
    En het werkt echt! Ik merk wel dat ” Een ander ” het soms invult als: niet betrokken zijn of egoïsme , ook dat is een proces om daar geen last meer van te hebben.
    Mooi hoor!

    • In mijn ervaring is het zo, dat als ik in het moment blijf en me afstem op mijn omgeving, er genoeg te doen valt.
      Tenminste als je het goed wilt doen. Ik voelde dan inderdaad heel sterk dat ik op het juiste moment op de juiste plaats was.
      Niet alleen toen de kinderen nog klein waren maar nu ook nog.
      Ik wilde op dat ogenblik bewust thuis zijn. Er was zoveel te doen, er viel zoveel te regelen.
      Natuurlijk had ik de omstandigheden naar mijn hand kunnen zetten maar dan had het (zeer zeker voor mijn zoon) niet zo goed uitgepakt, als dat het nu heeft gedaan.
      Als ik was blijven werken had ik niet volgens mijn eigen waarheid geleefd. In mijn optiek hoorde een moeder (van een kind met gedragsproblemen) thuis te zijn.
      Dat het zo veel impact zou gaan hebben op mijn eigen groei had ik (van tevoren) nooit kunnen vermoeden.
      Hoewel ik in die (tropen)jaren ook heel vaak naar een ‘beter ‘leven heb verlangd hoor. Pas op, het is niet altijd rozengeur en maneschijn het thuisblijf-moederschap.
      Maar door juist wanneer het moeilijk werd in het moment te blijven en dat te doen wat nodig was, werd mijn leven beter.
      Stel ik had ‘het’ uit handen gegeven, ik moet er eerlijk gezegd niet aan denken.
      Mijn zoon is nu twintig jaar en is ontzettend dankbaar dat ik hem niet heb opgegeven zeg maar….en dat ik hem op de eerste plaats heb gezet.
      Maar hij hoeft mij daar niet dankbaar voor te zijn. Ik houd van hem, ik deed eenvoudig wat ik moest doen vanuit mijn (moeder) hart op mijn tempo en op mijn manier.
      Ik kon niet anders, ik moest eerlijk naar mezelf toe zijn. Alles wat ik deed om mijn eigen leventje voort te zetten (blijven werken) stond niet ten dienste van wat mijn kinderen op dat moment nodig hadden.
      En laat nou net dat de aanleiding zijn geweest dat ik in die periode pas goed voor mezelf ben gaan zorgen, me heb bevrijd van alles wat niet gezond voor me was (voeding, mensen, situaties).
      Ik wilde niet (meer) naar andermans maatstaven leven maar gewoon bij mezelf kunnen blijven en daar voor de volle 100% achter staan.
      Ik kon geen twee heren dienen of in mijn geval waren het er wel tien… Chapeau voor de mensen die het iedere dag weer wel doen maar voor mij persoonlijk ging deze vlieger niet op.
      Dit alles gebeurde toen ik mijn hart begon te laten spreken, zij wist het uiteindelijk het beste. Mijn hart wist hoeveel moeite ik deed om de schijn op te houden en dat ik zo goed mogelijk probeerde te zijn zoals ‘iedereen’.
      Toen ik echter niet meer bang was om mezelf bloot te geven begon ik pas te leven.
      Tja, er zullen zeker mensen zijn geweest die dat egoïstisch vonden en me daarom hebben veroordeelt. Misschien hebben ze me inderdaad verweten dat ik niet betrokken was, maar ik vraag me dan af, betrokken waarbij? De maatschappij?
      Euh….wat is mijn taak als moeder? Juist ja, betrokken zijn bij mijn kinderen en dat heeft ook een positieve invloed op de maatschappij.
      De maatschappij zit tenslotte niet te wachten op al die ongeleide projectielen van tegenwoordig, waarmee ik niets onaardigs over deze jongeren wil zeggen😉

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s