Herfst in Onder Moeders Vleugels

Officieel is het nog geen herfst maar weerkundig gezien vind ik van wel!

DSCN1181 RSCN1182

Mijn natuurtafel zou en moest in herfststijl worden aangekleed. Ik vind het namelijk geen gezicht om met dit weer tegen zand, strand en schelpen aan te moeten kijken. Zo gauw als ik in de winkels de pompoenen zie verschijnen begint het te kriebelen en kan ik me niet meer beheersen. Ik heb echt iets met de herfst, ik ben een Oktober-kind dus daar zal het wel iets mee te maken hebben.

Ieder jaargetijde heeft natuurlijk zijn charme maar rond deze tijd overspoelt me het ene na het andere visioen van vers bereide gerechten met pompoen erin verwerkt, warme chocolademelk met slagroom en gezonde toetjes met appel en kaneel. Het is zelfs zo erg dat het soms buiten nog net iets te warm is voor warme cacao en dan zitten wij toch al met z’n allen een potje te zweten op die bank….. Maar ja, ieder zijn pleziertje. Het is een afwijking, een tik maar ik kan het niet laten.

Toen de kinderen nog klein waren ‘moesten’ ze van mij, weer of geen weer, mee het bos in om kastanjes te verzamelen, beukennootjes te rapen en met de ‘helikoptertjes’ te spelen onder luid gezang van onderstaand liedje (ik schrijf het even helemaal uit dat is zo leuk voor later),

In ied’re kleine appel daar lijkt het wel een huis,
want daarin zijn vijf kamertjes, precies als bij ons thuis.

In ieder hokje wonen twee pitjes zwart en klein,
die liggen daar te dromen, van licht en zonneschijn.

Zij dromen hoe ze later als ‘t Kerstfeest wordt gevierd, 
ook appels zullen wezen, waar men de boom mee siert. 

Dat ‘moesten’ ze zodat ik hun, totaal uitgeput van de wandeling ( door het gure weer ) lekker kon gaan voorlezen. De reden daarvoor was dat ik al die verhalen van onder andere Okke Nootje en Doppejan zelf zo leuk vond.

De herfst betekent voor mij cocoonen. Niet dat het dan al die tijd pais en vree is want ook in deze periode zijn er weer heel wat draken ( in mezelf) te verslaan, maar de bomen verliezen hun bladeren en zo mogen ook wij dus weer dingen loslaten. Over die draken die ik nog te verslaan heb bericht ik misschien eens in een andere post, nu wil ik het graag even gezellig houden.

Mijn creativiteit beweegt zich in deze periode alle kanten op  maar allesbehalve de goede. Het liefst begin ik dan al met het knutselen van kerstkaarten ( waar ik eigenlijk niet meer aan doe behalve voor een paar vaste mensen). Voor een kerstboom is het gelukkig nog te vroeg maar anders……

Binnen de kortste keren veranderd mijn huis in een chaos, overal ligt wat en ik begin aan alles tegelijk. Zelfs buiten wil ik een herfsttafereel maken met sier-kalebassen, dennenappels, mos en gedroogde bladeren. Het liefst ging ik nu een appeltaart in de oven schuiven, pompoenpannenkoeken bakken, een stoofschotel maken en een grote pan herfstsoep bereiden en dat natuurlijk het liefst allemaal tegelijkertijd maar dat is dan weer niet realistisch……

Kortom, ik krijg enorm veel creatieve energie van het herfstseizoen, ik ben benieuwd hoeveel voornemens er uiteindelijk gaan uitkomen, want met een goed boek en een dampende kop thee op de bank kruipen past ook helemaal in dit plaatje, anyway de herfsttafel is in ieder geval al klaar. Laat de wind, storm en regen maar komen, de kaarsjes kunnen weer aan. Ik ga het leven vieren. Heerlijk die voorpret🙂

DSCN1179 DSCN1180

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s