Honderdzesenveertig manieren waarop suiker je gezondheid vernietigt

Suiker kan het immuunsysteem onderdrukken.

Suiker kan hyperactiviteit, angst, moeite met concentreren en humeurigheid bij kinderen veroorzaken.

Suiker kan het gezichtsvermogen verzwakken.

Suiker kan een snelle verhoging geven van de adrenalineniveaus bij kinderen, dit veroorzaakt stress.

Suiker kan leiden tot vroegtijdige veroudering.

Suiker kan leiden tot alcoholisme.

Suiker kan astma veroorzaken.

Suiker kan een negatief effect hebben op de cijfers van schoolgaande kinderen en het veroorzaakt leerstoornissen.

Suiker voedt kanker.

Een vermindering van de suikerinname kan emotionele instabiliteit verminderen.

Het lichaam zet suiker in 2 tot 5 keer meer vet om dan het doet bij zetmeel.

Suiker kan de symptomen verergeren bij kinderen met ADHD.

In jeugdreclasseringskampen is er een daling van 44% van asociaal gedrag wanneer de kinderen daar op een dieet met weinig suiker worden gezet.

Wanneer kinderen van 10 jaar oud meer suiker eten, is er een afname zichtbaar bij de opname van de hoeveelheid essentiële voedingsstoffen.

Grote consumptie van geraffineerde suiker is geassocieerd met een grotere uitkomst van schizofrenie.

Suiker veroorzaakt nog veel en veel meer.

Advertisements

Bezinning op al dat digitale fastfood

De laatste tijd merk ik een beetje aan mezelf dat ik last heb van een overload aan informatie op het World Wide Web. Ik verlies me steeds meer in allerlei interessante zaken die ik op internet kan vinden. Al snel vergeet ik dan ook  alle tijd en ruimte als ik aan het surfen ben.

Sinds ik zelf een blog bijhoudt komt ‘dat ‘ er ook nog eens bij en bovendien is naar aanleiding van mijn blog mijn persoonlijk email-contact met mensen vertienvoudigt. 

Allemaal heel leuk en aardig dat wel maar ook ontzettend tijdrovend. Is dit realistisch vraag ik me steeds vaker af?

Als ik ‘s morgens (in alle vroegte) uit mijn bed stap en de gang naar mijn computer maak voelt het alsof ik naar mijn werk ga. Voordat ik alles heb gecheckt (inclusief Facebook), heb beantwoordt (mails en reacties op mijn blog) en mezelf heb ‘ bij ‘ gelezen ( gezondheidssites) ben ik een paar uur verder.

Ik merk heel goed aan mijn energiehuishouding dat dit gedrag mijn gezondheid niet ten goede komt. Als ik voor de computer uitstap voel ik me totaal uitgemolken (ondanks dat ik toch heel veel rauwe melk drink). 

Vaak voel ik me dan als een vaatdoek en geen nieuwe zal ik je vertellen maar als zo’n slap vod. Dan voel ik me als iemand zonder ‘karakter’, zonder eigen wil. Als iemand die niet bij machte is haar leven positief te ‘sturen’.

Ik vraag me dan ook serieus af of dit nu wel de bedoeling is?

Mijn definitie van ‘leven’ staat tegenwoordig haaks op mijn internet ‘verslaving’. Ik ben een vrijdenker, een onafhankelijk mens en ik haat het als ik aan mezelf merk dat ‘iets’ mij totaal in beslag dreigt te nemen.

Vóór ik het weet stapelt de was zich op, kan ik niet meer door mijn ramen kijken, verdwijnt mijn zin om te kokkerellen en moet mijn gezin volstaan met een kort, vaag en binnensmonds gemompel van mijn kant als antwoord op hun vragen.

Op het moment voel ik dus een haat-liefdeverhouding met internet en alles wat daarbij komt kijken (vooral Facebook is véél te leuk).

Het voelt alsof ik niet meer de baas ben over mijn eigen leven en dat alles afhangt van de juiste informatie op de juiste tijd. Als ik bepaalde informatie mis ben ik de klos en loop ik hopeloos ‘achter’.

Veel sites zijn op een bepaalde manier ontzettend ‘voedend’ voor mijn geest maar mijn ziel geeft op het moment aan dat ik ook best met wat minder toe kan.

Aangezien ik iemand ben die altijd gehoor geeft aan haar zielenroerselen neem ik dit gevoel zeer serieus en wil daar de komende tijd eens voorrang aan gaan geven. Ik heb namelijk al heel lang het gevoel dat al die straling mij geen goed doet 😦

Eens even kijken wat het me brengt om minder ‘verdooft ‘door de wereld te stappen.

Ik stond altijd met beide benen in het (mijn) leven en deed precies die dingen die op dat moment moesten gebeuren en juist die manier van leven beviel mij zo goed.

Kijk, een uurtje computeren is natuurlijk niet erg, het ontspant om even uit de realiteit te zijn maar het moet geen doel op zich worden. Dat ene uurtje computeren worden er al snel twee, drie en zelfs meer (sinds ik blog).

Als ik bezig ben met (op afstand) naar dingen te kijken, informatie te lezen en met mensen te ‘praten’ krijg ik persoonlijk toch het gevoel dat ik niet echt aan het leven deelneem. 

Als mijn dochter ‘s ochtends rondloopt en ik aan haar kan merken dat ze niet zo lekker in haar vel steekt, en ik daar bewust niet naar informeer omdat ik geen tijd heb (vanwege mijn digitale verplichtingen) ben ik voor mijn gevoel toch niet goed bezig.

En als mijn man een hele doodnormale vraag aan mij stelt en hij moet volstaan met een ongeduldige reactie van mijn kant omdat ik net middenin een digitale discussie zit lijkt me dat ook niet echt bevorderlijk voor ons contact.

En wanneer mijn zoon aan mij vraagt wanneer ook ik nog eens gezellig samen met ons viertjes televisie kom kijken dan zet mij dat toch wel aan het denken….

Dan wordt het voor mij weer eens tijd dat ik me ga bezinnen op mijn eigen handelen en mezelf de vraag ga stellen (die ik me al héél wat keren gesteld heb). ‘Is dit wat ik wil ‘?

Leven in een virtuele wereld met virtuele vrienden, vol virtuele (alleen maar positieve) bevestiging (wat trouwens heel leuk is, heel goed voelt en tevens de reden is dat internet zo verslavend is).

Is dit wat ik wil?  Me laten overladen met alle kennis en wijsheid die ooit door andere mensen is bedacht en waardoor ik voorbij ga aan het feit dat ik alleen maar volgens mijn eigen wijsheid kan LEVEN?

Internet inspireert ook heel erg, dat is voor mij ook de reden dat ik bewust alleen maar die sites bezoek met een hoog inspirerend gehalte en met alleen die inhoud die mij bevestigd in wie ik als mens ben.

Maar precies daarin schuilt ook het gevaar van internet. ‘ BEN ‘ ik nog wel? Ben ik nog wel creatief bezig met mijn leven of sta ik op ‘non-actief ‘?

Alle informatie wordt mij op dit moment iets teveel, ik hoef toch niet van alles op de hoogte te zijn? Datgene wat ik leer wil ik ook in daden kunnen omzetten en in de praktijk kunnen brengen, ik wil het aan den lijve ervaren.

De komende tijd wil ik er meer op gaan vertrouwen dat alle ‘informatie’ die ik nodig heb voor mijn persoonlijke ontwikkeling zich als vanzelf zal aandienen als de tijd daarvoor rijp is.

Ik hoef niet meer bang te zijn dat ik was mis ( toen ik het artikeltje nalas zag ik deze type-fout staan ‘was mis’ in plaats van wat mis, maar ik laat hem staan want ik vind het wel een leuke woordspeling want ik hoef nu inderdaad niet meer bang te zijn dat ik nog wat was mis 🙂 want alles is er al. Mijn gezellige huis, mijn gezin, mijn hobby’s en mijn huishouden (waar ik tegenwoordig veel te weinig aan toe kom).

DSCN1227

Voor nu lijkt het me dan ook een goed plan om de w.c rollen eens te gaan aanvullen, het gehakt uit te leggen, de stofzuigerzak te legen, een herfststukje te maken en de was op te vouwen.

Nog maar te zwijgen over hoe slecht al dat digitale junkfood is voor mijn ‘broodnodige’ beweging.

Gezien het mooie weer stel ik het achterstallige (huishoudelijk) onderhoud nog maar even uit en begin ik mijn offline leven met een fikse, zonnige, kleurrijke herfstwandeling.

Fijn weekend allemaal 🙂

 

Transparanten

DSCN1222 DSCN1223

                            Sint Michaël                                                                  Sint Maarten

Transparanten zijn afbeeldingen die worden gemaakt van zijdevloei papier of vliegerpapier (is wat steviger).

Als er daglicht doorheen schijnt komen transparanten mooi tot hun recht, ‘s avonds zet ik er meestal een klein lampje of een kaarsje achter waardoor een mooie warme gloed verschijnt. 

Transparanten staan bijvoorbeeld heel leuk op een natuurtafel (seizoentafel). Met behulp van deze afbeeldingen kunnen kinderen de jaarfeesten (innerlijk) mee beleven. 

Het transparant dat vanaf september tot en met december onze natuurtafel siert heb ik jaren geleden zelf gemaakt, het is hier en daar al wat ‘gehavend ‘ maar het heeft dan ook al heel wat jaartjes dienst gedaan. 

Dit was één van mijn eerste (geslaagde) zelfmaak-projecten. Ik heb er wel heel wat draken voor moeten verslaan voordat het af was (want het was me toch een priegelwerk) maar het resultaat mag er wezen.

Het bezit vier afbeeldingen, ik kan het transparant steeds zo neerzetten naar gelang het feest van dat moment. 

DSCN1224 DSCN1225

                          Sint Nicolaas                                                        Kerstmis (engel Gabriël)

Op deze pagina vind je meer informatie over transparanten.

Als lijm gebruik ik echter fotolijm, dat werkt veel prettiger.

Hier kun je zijdevloei en vliegerpapier bestellen en andere benodigdheden.

Voorbeelden van sinterklaastransparanten.

Michaëlstijd

Zondagochtend zes uur, voorzichtig stap ik uit mijn bed. Ik houd van de stilte die de vroege ochtend in zich draagt. Mijn behoefte aan stilte is groot, ik kan beter zonder rust dan zonder stilte.

Vooral die speciale ochtendstilte zorgt ervoor dat ik me geborgen en omhuld voel, het is alsof ze me zachtjes toefluistert: ‘ kom maar, je mag er nog even helemaal alleen voor jezelf zijn. Dadelijk staat weer iedereen beneden en dan is het gedaan met de rust, geniet nog maar even van dit momentje voor jezelf ‘.

Tijdens die ochtendstilte kan ik me geestelijk reinigen, mijn hoofd leegmaken, het geeft me precies die ruimte die ik voor mezelf nodig heb.

DSCN1226

Boven een dampende kop thee geniet ik van het schemerlampje op mijn natuurtafel dat een warm roodoranje licht verspreid, precies de kleuren die zo mooi bij dit jaargetijde passen. In deze periode van het jaar keer ik altijd weer meer naar binnen, dat is ook logisch het is tenslotte Michaëlstijd.

Op 29 september is het de feestdag van St. Michaël. Hij is de strijder tegen de draak. Hij helpt de mensen in hun strijd tegen het kwaad (de draak) in zichzelf. Op de Vrije school wordt dit feest uitbundig gevierd. Er is namelijk moed voor nodig om een aantal draken ( in jezelf) te verslaan. Die moed is niet bij iedereen aangeboren maar je kan hem ontwikkelen.

Enthousiasme is een handig hulpmiddel om de moed op te wekken die je nodig hebt om een aantal ‘slechte’ gewoontes te ‘ bestrijden of te verslaan ‘. 

Voor de meeste mensen zijn de draken ( slechte gewoontes) van andere mensen wel duidelijk zichtbaar maar ze hebben helaas niet altijd in de gaten wat hun eigen draken zijn.

Voordat ik bekend werd met deze ‘materie ‘ hield ik mij er ook niet mee bezig (met mijn eigen draken) ik was (onbewust trouwens) ook meer bezig met die van anderen. Dat was veel gemakkelijker en het was ‘veiliger’.

Na een lange zomer voel ik steeds beter aan wanneer het tijd wordt om mijn aandacht weer te gaan richten op dat wat er echt toe doet. En wat mij daar het beste bij helpt is de natuur! Prachtig en vol van kleur als zij is door de geel, oranje en rode tinten van de herfstbladeren en door de overvloed aan ‘aarde’ vruchten zoals rozenbottels, bessen, bramen en kastanjes . De natuur is in deze periode van het jaar voor mij een mooie tegenhanger voor het jachtige moderne en hectische leven.

Tegenwoordig weet ik dat als de draak in mij onrustig, woest en ontevreden is, dat een teken is dat ik uit balans ben. Voor mij weer het moment dat ik weet dat het de hoogste tijd is om iets aan mijn zielenleven te doen (en weer eens aan ‘ iets van mezelf ‘ toe te komen). 

Dat hoeft niet perse ‘iets leuks doen’  te zijn want dat zou mij nog verder van mezelf afdrijven (vluchten). Het is meer de moed (en dus tijd) proberen op te brengen om naar iets in mijzelf te kijken waar ik niet zo van gecharmeerd ben of waar ik op de één of andere manier niet tevreden mee ben.

Het stormachtige weer helpt mij daarbij, het schept precies de juiste sfeer om het pad van het innerlijk binnen te gaan.

Toen de kinderen nog klein waren trokken we in de Michaëlstijd bewust vaak naar het bos, en o wat moesten er een draken worden verslaan want de kinderen wilden het liefst niet lopen….of we gingen samen met hun de vlieger oplaten, zelf vond ik het als kind  heerlijk om dat ding te zien zwieren en zwaaien op de toppen van de wind. Het had iets luchtigs en maakte het leven op dat moment wat minder ‘zwaar ‘. O, wat zou ik graag eens die vlieger willen zijn.

Tijdens de Michaëlstijd verstilt Moeder natuur, buiten sterft heel wat af en het wordt kil. Soms ook in ons persoonlijke leven. Er kunnen in ons leven dingen gebeuren die voor verkilling zorgen waardoor we gedwongen worden om met onszelf aan de slag te gaan. Michaëlstijd is vaak letterlijk en figuurlijk een stormachtige tijd.

Meestal zijn we dan geneigd om op zoek te gaan naar uiterlijke ( vaak luxe) dingen die ons van binnen moeten verwarmen, die ons alle zorgen en pijn moeten doen vergeten. Het liefst zouden we voor al die innerlijke draken willen vluchten.

Juist door onze moeilijkheden niet uit de weg te gaan en ze met open vizier tegemoet te treden, winnen we aan innerlijke kracht. Ik gebruik de Michaëlstijd dan ook altijd als een soort emotionele grote schoonmaak voor mezelf.

Ik heb nog heel wat innerlijke draken te verslaan maar mijn lijstje van (meerkoppige) draken die al (redelijk) verslagen zijn wordt steeds langer. Het zijn dus eigenlijk thema’s die keer op keer weer de (draken) kop opsteken en waar je op een of andere manier last van blijft houden. Ik zal mijn innerlijke draken- lijst hier even neer zetten zodat een en ander misschien wat duidelijker wordt:

  • Aan mijn gezondheid werken ( heb ik redelijk goed overwonnen, enthousiasme heeft mij hierbij enorm geholpen).

  • Accepteren dat ik een gevoelsmens ben ( redelijk overwonnen).

  • Op mijn gevoel vertrouwen (nog niet 100% overwonnen maar gaat steeds beter ).

  • Te streng zijn voor mezelf ( redelijk goed overwonnen, soms iets te goed waardoor ik nu soms (eindelijk eens) iets te ‘ lui ‘ kan zijn).

  • Steeds van die grote beren op de weg zien ( is nog wel iets in te overwinnen maar het zijn in ieder geval niet meer van die grote Grizzly’s).

  • Mijn kinderen steeds willen behoeden voor allerlei gevaren ( dat is een lastige om blijvend te verslaan, steeds weer blijft deze de draak met mij steken).

  • Oude pijn verwerken (redelijk overwonnen).

  • Gebrekkig gevoel van eigenwaarde (steekt af en toe weer de kop op).

  • Twijfelen aan mijn kwaliteiten ( mag nog iets in verslagen worden).

  • Minder tijd willen verspillen met digitale fastfood ( dit blijft een lastige draak om te verslaan maar ik leg me nu restricties op, zo lang maar computeren en niet meer, ik zeg er nog even niet bij hoelang 😉 

  • Het verlangen van wat er niet is en ook nooit zal komen durven loslaten (redelijk overwonnen).

De draak waar ik momenteel mee af te rekenen heb is deze: Me niet gehoord voelen. Mijn doel is niet om ervoor te zorgen dat ik door anderen gehoord wordt maar dat ik de pijn hierover af en toe mag toelaten…..auwtsch 😦

Naar aanleiding van een vurige discussie met mijn zoon ben ik er wel al achter gekomen dat schreeuwen er in ieder geval niet voor zorgt dat ‘ ze ‘ je wel horen en dat geldt voor beide kanten, man wat kunnen wij twee verhit raken, om niets eigenlijk!

Misschien leuk om deze gezamenlijke draak de komende (Michaëlstijd) tijd eens in de ogen te gaan (durven) kijken.

Ik zie net dat ik nog een pompoen heb liggen dus eerst maar eens wat lekkere pompoen-pannenkoeken gaan bakken, zo’n gezellig warme kleurrijke lunch  past ook helemaal in de sfeer van Michaëlstijd, misschien kunnen we de strijd met deze draak dan wel zonder wapens beslechten 😉

Hebben jullie de komende periode ook een draak te verslaan of zitten jullie wellicht al midden in het gevecht?

Driftbuien komen voort uit stress ten gevolge van verzwakte bijnieren

Op dit artikel: een zwarte dag uit mijn leven met mijn driftige kind kreeg ik onderstaande reactie:

Dankjewel voor het delen van dit verhaal. Ook wij zitten midden in een soortgelijke situatie (zoonlief is ook 6 jaar nu….)

Ik ben wiebelig en wel bezig die balans te vinden. Mooi om dan hier te lezen dat jij die op deze wijze gevonden hebt: ik zit (wij zitten) op het goede pad.
Nu dit zien te blijven volgen, de bal ligt aan onze kant. Nogmaals: dank!

Mijn reactie zet ik even hier neer om dit zeer belangrijke ‘thema’ weer eens op te halen.

Is jouw zoontje ook vaak driftig?
Dat is heel moeilijk voor de ouders en vaak ook voor andere broertjes of zusjes.
Een driftig kind kost je handen vol energie en de stress wat dat veroorzaakt gaat je niet in de koude kleren zitten (en put de bijnieren uit).
Het is doodvermoeiend om iedere dag met een driftig kind te moeten ‘dealen’.
Ook voor het kind is het hebben van al die driftbuien keer op keer weer een uitputtingsslag ( voor zijn kleine lijfje en zijn bijniertjes).

Uiteindelijk kom je als ouders van zo’n kindje (en het kind zelf ook trouwens) in een vicieuze cirkel terecht van overbelaste bijnieren waardoor het humeur er bij alle partijen niet beter op wordt.
Het lijkt alsof deze kindjes de boel op een of andere manier altijd weten te ‘verzieken’ maar in feite komt hun tegendraads gedrag voort uit ‘verzwakte’  bijniertjes, dus eigenlijk zijn ze ook gewoon ‘ziek’.
In ieder geval zijn ze op zijn zachtst gezegd lichamelijk en emotioneel  ‘te zwak’ om de stress van het tegenwoordige (hectische) moderne leven aan te kunnen.
Had ik deze informatie maar twintig jaar eerder gehad dan was alles anders gelopen tussen mij en mijn zoon dat weet ik wel.

Ik ben blij voor jou dat jij wel op tijd op deze informatie bent gestuit.

Het balletje ligt inderdaad aan jullie kant, mooi dat je dat zegt (en ziet).
Jouw kindje doet niet zonder reden zoals hij doet, dat gedrag heeft wel degelijk een oorzaak. Helaas is de wereld nog niet zover om de oorzaak van ‘gedragsproblemen ‘  voor een groot deel in de voeding te zoeken.
Ik heb het dan niet alleen over de voeding die het kind persoonlijk krijgt maar ook over de voeding waarmee de ouders (en vaak ook al de grootouders) zich hebben gevoed.

Hoe erger die voeding gedenatureerd is geweest (ontdaan van al zijn vitale stoffen en bewerkt met synthetische stoffen, die niet thuishoren in een mensenlichaam(pje), hoe erger de degeneratie heeft kunnen optreden, simpelweg door een gebrek aan vitale stoffen en onvoldoende verzadigde vetten (de gevolgen van een ‘verzadigd vet is slecht’ campagne en van vetarm eten in het algemeen).

De cellen van het hersenstelsel, zenuwstelsel, hormoonstelsel en spierstelsel, hebben verzadigd vet hard nodig opdat ze goed kunnen functioneren.
Dus eigenlijk ligt de oorzaak van ‘ondervoede hersentjes’ al een paar generaties terug in de tijd (dit is overigens geen verwijt aan ouders, grootouders en misschien al overgrootouders).
Toen ik op deze informatie stuitte begon ik in te zien, maar vooral aan te voelen, dat gezonde voeding, en dan vooral gezond verzadigd vet, in ons geval ‘de missing link’ was voor al onze (gedrags)problemen. Zowel die van mijn kind als van mijzelf. Dit voelde als de waarheid over voeding!
Ons lichamelijk gestel was al heel wat jaren opbouwende vitale stoffen tekort gekomen die ervoor moesten zorgen dat we ons ‘lekker in ons vel’ konden voelen.

Al die belangrijke zaken die je nodig hebt om kinderen te kunnen opvoeden zoals: geduld, begrip,’een dikke huid’ maar tegelijkertijd kwetsbaar durven zijn, rust uitstralen, je emoties (redelijk) in bedwang kunnen houden, mildheid, dienstbaarheid, inlevingsvermogen en opofferingsgezindheid met één woord LIEFDE dus, kunnen niet echt floreren of tot ontwikkeling komen als een mens voortdurend onder spanning (lees stress) staat.
Teveel adrenaline te weinig cortisol, een hormoonhuishouding die uit balans is, bloedsuikerspiegelschommelingen, het draagt allemaal niet bij tot een beter humeur geloof me maar.

Gezonde voeding en met name verzadigde vetten zijn een hele belangrijke factor in dit bovenstaande persoonlijke verhaal geweest of beter gezegd het gebrek eraan.
Gezonde voeding kan het verschil uitmaken tussen, je laten meeslepen door je emoties en als een kip zonder kop op mensen (je kinderen) reageren of reageren vanuit je gevoel (waar over is nagedacht).
Waarmee ik niet wil zeggen dat je als je vanuit je gevoel reageert nooit boos wordt maar het voelt voor het kind wel degelijk ‘anders’, liefdevoller.
Reageren vanuit je gevoel is nooit kwetsend, vernederend, kleinerend, beledigend of vol verwijten en kritiek.
Mijn antwoord is weer een heel verhaal geworden.
Ik wens jou en alle moeders die te maken hebben met een driftig kind (of kinderen) in ieder geval heel veel sterkte, wijsheid, kracht en liefde toe (en kennis over waarlijk gezonde voeding). You are worth it !!!
Als er iets is weten jullie me te vinden ;-)