Verlanglijst Van Een Tussenjaar

Ik wil jullie deelgenoot maken van het beste gesprek dat ik ooit met mijn zeer opstandige puberzoon heb gevoerd. Een gesprek wat een enorme omslag teweeg heeft gebracht in onze relatie tot elkaar.

Zoals jullie intussen van mij weten put ik uit een onzichtbare bron als het op mijn zoon aankomt. Ik laat mij daarbij volledig leiden door mijn intuïtie. Geloof me op mijn woord als ik zeg dat dat niet altijd zo is geweest. Dat heb ik echt moeten leren door al mijn angsten over hem los te laten, hem volledig te accepteren zoals hij is en door van hem te houden om wie hij als mens is. Met al zijn goede en minder goede kanten en dan vooral dat laatste.

Dat was absoluut niet gemakkelijk omdat ik daarin ook mezelf tegen kwam, ze hebben het uiteraard niet van een vreemde.

Wat dat gesprek betreft. Het was in een periode dat communicatie tussen mijn zoon en mij totaal niet meer mogelijk was. Ieder gesprek draaide uit op verwijten maken over en weer, en er was totaal geen begrip meer voor elkaar.

Intuïtief voelde ik wel aan hem dat het heel belangrijk was om in gesprek te blijven, maar hoe moest ik dat aanpakken? Ik zag ineens in dat ik teveel bezig was met hem te vertellen wat mijn issues waren. Waar ik problemen mee had, wat ik anders wilde zien in zijn gedrag. Ik gedroeg me behoorlijk ” nagging ” dus zeurderig en chagrijnig. Iets wat niet bepaald bevorderlijk was voor de sfeer tussen ons beiden.

Totdat ik opeens besefte dat ik eigenlijk nog nooit de moeite had genomen om hem te vragen hoe hij de dingen zag. Hij wilde een jaar thuis blijven in plaats van te gaan studeren. Ik zat vol angsten over dat komende jaar, ik projecteerde die angsten op hem. Ik dacht steeds veel te ver vooruit. Mijn gedachten waren constant negatief. In feite deed ik al het denkwerk voor hem. Ik was meer met zijn toekomst bezig dan hij. Ik ging me dan ook serieus afvragen of hij daar überhaupt zelf wel eens mee bezig was en welke gedachten hij daarover had.

Ik besloot daar eens een goed gesprek met hem over te hebben. Van tevoren had ik me goed voorbereid. Ik had tamelijk wat vragen opgesteld, vragen waar ik dolgraag antwoord op zou willen krijgen vanuit zijn Point of Vieuw. Omdat ik al aanvoelde dat ik op grote weerstand zou gaan stuiten heb ik er een humoristische draai aan gegeven.

Verlanglijst van een tussenjaar

Ik keerde het positief om en noemde mijn lijst met vragen: Jouw verlanglijstje voor dit komende (tussen)jaar. Ik zal de vragen hier ook opschrijven als voorbeeld maar ik ben me ervan bewust dat dit niet voor iedereen werkt. Iedereen heeft andere vragen omtrent het leven van zijn of haar zoon of dochter. De vragen waren in eerste instantie bedoeld om te kijken of ik wat zicht op zijn situatie zou kunnen krijgen (wat een ego-kwestie alweer, maar het was HARTstikke goed bedoeld) maar het pakte verrassend anders uit. Niet ik maar mijn zoon kreeg meer zicht op zijn situatie.

Nadat ik hem had uitgelegd dat ik even met hem wilde praten (zijn reactie: moet dat???) zei ik dat ik het nu eens heel anders wilde doen. Dat het me pijn deed dat we zo vaak op voet van oorlog met elkaar stonden en dat ik naar een mogelijkheid had gezocht om dat positief te keren. Want zoals het op dat moment was ging het niet meer. Ik vroeg zijn hulp daarbij, maar uiteraard alleen als hij dat zelf ook zag zitten.

Natuurlijk wilde hij dat wel want wie wil nou de hele tijd een rot sfeer in huis? Ik gaf aan dat hij niet bang hoefde te zijn dat het gesprek weer zou gaan escaleren, maar dat ik hem nu gewoon eens de gelegenheid wilde geven om zijn kant van de hele situatie te belichten. Ik zei: Ik heb een aantal vragen opgesteld en je moet het zien als jouw verlanglijstje voor dit jaar. Dit is jouw kans om mij dat duidelijk te maken en ik beloof je dat ik jouw antwoorden heel serieus ga nemen.

Grijp je kans om precies dat te vertellen wat jij dit komende jaar graag zou willen doen. Als het mogelijk is zullen we kijken of jouw wensen werkelijkheid kunnen worden. Ik gaf aan dat het wel heel belangrijk was dat hij eerlijk op de vragen zou antwoorden, want het was zijn verlanglijstje, en de afspraken die we daarover zouden maken moesten dan ook nagekomen worden. Het verlanglijstje zou dus naderhand worden omgezet in een contract voor het komende jaar. Een beetje als stok achter de deur om zijn eigen wensen in vervulling te laten gaan.

Natuurlijk had ik de vragen alleen maar opgesteld als opening voor een gesprek, er bleef nog voldoende ruimte over voor zijn eigen interpretaties. De vragen dienden als leidraad.

In het begin gooide hij nog even de kont tegen de krib en was zijn houding nog die van de dwarse, recalcitrante puber. Vooral bij de eerste vraag: Wat is jouw doel voor dit jaar, waarvoor wil jij dit jaar gaan gebruiken? Antwoordde hij: ik wil dit jaar gebruiken om te gaan feesten. Hij zei dat met zo’n air dat ik hem op zijn woord geloofde. Of was hij mij aan het uitdagen? Hij zal wel gedacht hebben: dat is toch wat jij denkt. Op deze manier verliepen zo ongeveer al onze gesprekken dus ik dacht: dit wordt niks. Toch liet ik mij niet ontmoedigen en bleef geduldig en vertrouwde op mijn intuïtie die mij niet voor niets deze ingeving had gegeven😉

Echter gaandeweg het gesprek veranderde zijn houding, hij begon het zowaar leuk te vinden. Ik moest wel regelmatig tussendoor benadrukken dat hij echt mocht aangeven wat hij wilde en dat dat dan ook zou gaan gebeuren, mits het redelijke wensen waren.

Daardoor moest hij ineens heel goed gaan nadenken over zijn eigen leven en dat was hij niet gewend. Hoe kan dat ook als je juist het overgrote deel van dat leven  probeert te vluchten😦  Zijn antwoorden waren verbluffend eerlijk en oprecht. Zo oprecht dat ik herhaaldelijk moest toegeven dat onze aanpak, onze manier van hem benaderen, ook niet altijd ” je van het ” was. In ieder geval hadden we sinds hele lange tijd weer eens een gesprek dat in balans was, met wederzijds respect voor elkaar.

Hij kreeg volledig de tijd en de ruimte om te zeggen wat zijn verlangens waren voor zijn tussenjaar, maar dat mondde al snel uit in het benoemen van zijn verlangens voor het leven. Daardoor kreeg hij zelf ook pas duidelijk wie hij naast dat recalcitrante joch nog meer was.

De vragen stel ik hieronder op. Misschien dat iemand hier ook zijn voordeel mee kan doen. De antwoorden zal ik om privacyredenen niet allemaal delen. Wel zal ik in mijn eigen woorden proberen uit te leggen wat ik tijdens dat gesprek heb ervaren.

  • Wat is jouw doel voor dit jaar, waarvoor wil jij dit jaar gaan gebruiken?

  • Wat houdt voor jou het begrip ” vrije tijd ” in?

  • Hoeveel vrije tijd heb jij per dag nodig ?

  • Wat zie jij als een goede verhouding werk annex vrije tijd op een dag?

  • Wat doe jij het liefst in je vrije tijd?

  • Hoe zou jouw ideale week eruit moeten zien?

  • Hoe zie jij jouw toekomst?

  • Hoe zou jij willen leven?

  • Hoe denk je dat te bereiken, wat heb je daarvoor nodig?

  • Wat mis je op dit moment in je leven?

  • Als je datgene wat je nu mist wel had, hoe zag jouw leven er dan uit?

  • Als je iets in je leven mocht veranderen wat zou dat dan zijn?

  • Wat schenkt jou voldoening?

  • Zijn er nog voornemens die je wilt maken?

  • Wat verwacht jij dit jaar van ons?

  • Wat zou jij als goede huisregels willen zien?

  • Welke huistaken zou jij dit komende jaar op je willen nemen als zijnde jouw verantwoordelijkheid in ons gezin?

Hoe hoog scoren de volgende zaken in jouw leven? Geef hier afzonderlijk een cijfer voor.

  • Huiselijkheid ( televisie kijken, lezen, lekker eten, gezelligheid)

  • Ontspanning ( ligbad nemen, rust nemen, wandelen)

  • Familie 

  • Creativiteit (Goochelen en schrijven)

  • Sport

  • Gezondheid en vitaliteit

Ik moet eerlijk zeggen dat ik mij bij het opstellen van de vragenlijst heb laten leiden door zijn horoscoop omdat ik daar als hobby-astrologe heel goed van op de hoogte ben. Dit heb ik gedaan om bij hem een beetje bewustzijn op te wekken voor de persoon die hij naast al dat feesten, chillen en gamen nog meer is. Ik zag dat hij zichzelf helemaal te buiten ging en wilde hem een laagje dieper brengen. Ik probeerde een soort bemiddelaar te zijn tussen zijn ego en zijn ware zelf. Dat is gelukt.

Hij is Kreeft met Ascendant Kreeft, en hij heeft de Maan in Steenbok dus ik wist dat bovenstaande dingen heel belangrijk voor hem moesten zijn. Maar als ik begon met mijn hele litanie :  neem eens wat meer rust, ga niet zoveel stappen, besteed toch ook nog eens wat tijd aan je familie en/of je hobby’s, eet niet zo ongezond…..en bla, bla, bla, dan was dat toch boter aan de galg gesmeerd en werkte alleen maar averechts. Hij moest zelf tot die ontdekking komen maar ik had geen zin om nog jaren te wachten want de sfeer in huis werd er niet beter op, het was het proberen waard.

Mijn interpretatie van zijn antwoorden

Het viel me op dat hij, juist door een moment de volledige aandacht te krijgen voor zijn wensen en verlangens, hij daar heel snel mee in contact kon komen. Zijn antwoorden getuigden van gezond verstand, hij liet tijdens ons gesprek veel meer van zichzelf zien dan hij ooit had gedaan.

Aan de hand van zijn eigen antwoorden kwam hij uiteindelijk tot de conclusie dat het leven dat hij op dat moment leidde niet het leven was waar hij naar verlangde. Hij was erg onrustig van aard en dat, samen met mijn gezeur, dreef hem steeds een kant uit wat hij eigenlijk helemaal niet wilde en waar hij zelf ook helemaal niet achter stond. Maar bij gebrek aan beter zat er niets anders op dan  maar mee te doen met de rest.

Eigenlijk wilde hij zijn studiejaar benutten om bij te komen van alle hectiek rondom zijn middelbare schoolleven, en dan heb ik het niet over de hectiek van het leren, maar van de ongezonde levensstijl die daarbij kwam kijken. Dat had hem totaal uitgeput en daar was hij zich ook heel goed van bewust.

Hij wilde wel een goede studie zoeken maar had daar hulp bij nodig, hij vond het door alle afleiding in zijn leven moeilijk om daar steeds aan te denken en mee bezig te zijn. Hij gaf aan dat hij het fijn zou vinden als we hem daaraan zouden herinneren en hem bijvoorbeeld zouden helpen met het invullen van bepaalde formulieren. Hij had hulp nodig in de vorm van ” hem een zetje geven ” om bijvoorbeeld eens mee te doen aan een meeloopdag of om een Open Dag te bezoeken.

Tijdens het gesprek bleek inderdaad dat hij veel behoefte had aan vrije tijd waarmee hij bedoelde dat hij ook wel eens momenten wilde hebben die niet ingevuld waren, tijd te hebben om zomaar eens wat te mijmeren en nergens over na te hoeven denken.

Hij had juist heel veel tijd nodig om tot zichzelf te komen, en hij zag zelf in dat er door al die afleidingen in zijn leven, veel te weinig tijd over bleef voor wat hij werkelijk belangrijk vond.

Gezondheid en vitaliteit vond hij best heel belangrijk, natuurlijk wilde hij zich ook lekker vitaal voelen, maar hij gaf ook aan dat hij daar zelf nog niet voor in staat was om daarnaar te leven. Het voelde voor hem absoluut niet goed dat hij steeds over zijn eigen grenzen heen ging. Hij vond het helemaal niet fijn dat hij zichzelf niet in de hand kan houden en was daar zeker niet trots op.

Hij vond het erg dat hij zich steeds dingen voornam, maar dat vervolgens van al die dingen niets terecht kwam. Hij zei dat hij discipline, structuur en regelmaat miste, hij kon zichzelf dat niet geven, dat veroorzaakte een gevoel van chaos in hemzelf dus daar lag weer een taak voor ons. Hij had behoefte aan een duidelijke indeling van zijn week. Die hebben we uiteindelijk samen opgesteld. Een indeling waar wij ons beiden in konden vinden.

De huistaken daar zijn we samen ook goed uit kunnen komen. Wat me ook opviel tijdens het gesprek was dat hij het moeilijk vond om de huisregels te bepalen die voor hem ideaal zouden zijn, terwijl ik altijd het gevoel had dat hij juist alles zelf wilde bepalen. Nu hij de kans had om zelf alles te kunnen bepalen greep hij die niet aan. Hij vond het moeilijk om daar de verantwoording over te krijgen en wilde dat liever aan ons over laten🙂 Sterker nog, hij verwachtte dat juist van ons omdat hij voelde dat we het beste met hem voor hadden.

Vanaf dit gesprek is hij zich een duidelijk doel gaan stellen en heeft hij een duidelijk toekomstbeeld. Hij heeft een idee over hoe hij dat wil gaan bereiken. Hij gaat beter met zijn vrije tijd om, neemt op tijd rust en zorgt ervoor dat er ook nog wat tijd over blijft voor familie, met name zijn opa en oma🙂

Wat je al niet kunt bereiken door simpelweg eens een hele ochtend bij deze thema’s  stil te staan. Zijn antwoorden kwamen diep van binnenuit en waren welgemeend. Hij is een moment in contact geweest met dat diepe deel in hemzelf. Het verschil met hoe de dingen voor het gesprek liepen is, dat als ik hem aan iets wil herinneren, hij weet dat hij dat met zichzelf heeft afgesproken, dat hij het niet voor ons doet maar voor zichzelf.

Dat maakt een wereld van verschil.

Het waren zijn woorden, zijn wensen en doelstellingen.

Voor mij was het heerlijk om hem ook eens van een andere kant mee te maken. Het recalcitrante gedrag kwam vaak voort uit het feit dat hij de dingen voor zichzelf niet eens duidelijk had. Op momenten dat hij met een stukje van zichzelf werd geconfronteerd (door mij) zag hij dat liever niet, omdat hij het gevoel had dat hij daar toch niets aan kon veranderen.

Door daar samen eens met hem bij stil te staan kreeg hij veel dingen voor zichzelf duidelijk.

Het mooiste wat mij van dit gesprek is bijgebleven is dat hij zei: ” Mijn grootste droom is ooit een boek te schrijven en al dat feesten is voor mij helemaal geen primaire levensbehoefte “.

Misschien moet ik ook nog maar eens op zoek gaan naar een schrijfcoach.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s