Voor Alle Vaders

Een vriend van mijn dochter kwam deze tekst tegen en vond het ècht iets voor Onder Moeders Vleugels. Nadat ik de tekst had gelezen was ik het roerend met hem eens. Het is een mooi voorbeeld van het feit dat een goede balans tussen werk en gezin heel belangrijk is. Niet alleen voor moeders maar ook voor vaders. 

Ik vind het een mooie tekst en omdat het bijna Vaderdag is, lijkt het me dat hij hier niet zal misstaan.

Vriend van mijn dochter, hartstikke bedankt voor deze mooie tekst en dat je op dat moment aan mij, Onder Moeders Vleugels, moest denken.

Zoon: ‘Papa mag ik je iets vragen?’ 

Vader: ‘Ja natuurlijk, wat is er?’ 

Zoon:’ Papa, hoeveel verdien je per uur?’
Vader: ‘Dat zijn jouw zaken niet, waarom vraag je zulke dingen?’ zei de vader kwaad.
Zoon: ‘Ik wil het gewoon weten. Alsjeblieft vertel het mij, hoeveel verdien je per uur?’
Vader: ‘Als je het echt wil weten, ik verdien veertien euro per uur’

Zoon: ‘Oh’ antwoordde de zoon met zijn hoofd gebogen 
Zoon: ‘Papa mag ik alsjeblieft zeven euro lenen?’

De vader werd furieus.

‘Als dat de enige reden is waarom je mij dat vraagt, zodat je geld kan lenen om een of ander dom speelgoedje te kopen, dan mag je nu onmiddellijk naar boven en naar je bed. En denk er maar over na waarom je zo’n egoïst bent. Ik ga niet elke dag hard werken voor zulke kinderlijke onnozelheden. 

De jongen ging stil naar zijn kamer en sloot de deur.’

De man zat neer en werd nog bozer over de vragen van zijn zoontje. Hoe durft hij deze dingen te vragen alleen maar om geld te krijgen? 
Na een uurtje of zo, was de man gekalmeerd en begon hij na te denken:

Misschien moest het kind echt wel dringend iets kopen met die zeven euro, en eigenlijk vroeg het kind nooit veel om geld.
De man ging naar de kamer van het kindje en deed de deur open.
‘Slaap je, zoon?’ vroeg de vader.
‘Neen, papa. Ik ben wakker.’ zei de zoon. 

‘Ik heb eens nagedacht, misschien was ik te hard voor je. Het is een lange dag geweest en ik heb mij op jou afgereageerd. Hier is die zeven euro die je gevraagd hebt.’ 

De jongen lachte en ging rechtop zitten.

‘Dank je papa!’ riep hij. Daarna nam hij vanonder zijn kussen nog wat geldstukken. 
De man zag dat de jongen al geld had en begon weer boos te worden.
De jongen zat stil zijn geld te tellen, en keek dan naar zijn vader.

‘Waarom vraag je mij geld als je al geld hebt?’ gromde de vader. 
‘Ik dacht dat ik nog niet genoeg had, maar nu heb ik dat wel’ antwoordde de jongen.
‘Papa, ik heb nu veertien euro. Kan ik nu een uur van je tijd kopen?

Alsjeblieft papa, kom morgen een uurtje vroeger naar huis. Ik zou zo graag samen met jou willen eten.’
De vader was vertederd. Hij legde zijn armen rond de jongen en vroeg hem te vergeven.

 

Het is een kleine herinnering aan allen die hard werken in het leven. 
We mogen de tijd niet door onze vingers laten glijden, zonder enige tijd te spenderen met diegenen, die echt voor ons tellen, die ons het nauwst aan het hart liggen.

Als we morgen sterven, zal het bedrijf waar we voor werken ons gemakkelijk vervangen, zelfs al in een paar uur tijd. Maar de familie en vrienden die we achterlaten, zullen het verlies voor de rest van hun leven blijven voelen.

2 thoughts on “Voor Alle Vaders

    • Ja mooi hè? Ontroerend, zeg dat wel.
      Eerst dacht ik dat het een mop was maar het is eigenlijk niet om te lachen.
      Gelukkig wel met een positieve afloop.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s