Horen Zien en Zwijgen

download

Wat overstappen naar een gezonde en bewuste levensstijl je nog meer kan kosten dan alleen maar doorzettingsvermogen.

Ik wil even een gevoel ventileren wat niet zozeer te maken heeft met het moederschap maar wel met familieverhoudingen.
Indirect is het dan toch interessant voor moeders omdat wij moeders allemaal een familie hebben😉

Sinds ik dit blog ben begonnen valt mij op dat het lijkt alsof ik in mijn familie wordt doodgezwegen.
Dat was al het geval als ik over gezonde voeding begon maar nu is het helemaal erg, schijnbaar is het nogal confronterend wat ik voel, doe of zeg.

Daarom wil ik mensen vertellen dat je er rekening mee moet houden dat omschakelen naar gezonde voeding en bewust leven ervoor kan zorgen dat de band met je familie (en soms ook met vrienden) op zijn zachts gezegd kan ‘veranderen’.

Familieleden kunnen zich heel erg geconfronteerd gaan voelen door jouw plotselinge verandering van levensstijl.
Het maakt hun onzeker omdat ze aan zichzelf voelen dat zij zelf nog niet zover zijn en hun grootste angst is dat ze misschien ook nooit zover zullen komen.
Ze worden bang dat jij hun gaat veroordelen om hun levensstijl, het doet iets met hun, ze vragen zich waarschijnlijk af of zij het wel goed doen.

Natuurlijk ben niet jij de boosdoener maar jij spiegelt hun blijkbaar iets waardoor zij ineens de confrontatie met zichzelf aan moeten gaan.
Zij worden met ‘ hun ware zelf ‘ geconfronteerd, dat ben niet jij die dat doet, het zijn hun eigen gevoelens die zich daar ” roeren ” en van zich laten horen.
Het liefst willen ze  helemaal niets horen over bewust leven of ze willen er niet mee bezig zijn, dat moet je accepteren en respecteren.

Zo kan het zijn dat jij vanuit pure liefde naar je familie(of je gezin) toe er alles voor over hebt om hun in te laten zien dat zij ‘ verkeerd ‘ bezig zijn.
Doe dat alstublieft niet, zolang zij daar niet voor open staan komt je boodschap namelijk niet over.
Zoek mensen die er wel voor open staan of begin een blog, schrijf een gezond receptenboek, ga lezingen geven maar laat je familie met rust🙂
Respecteer het feit dat zij nog niet zover zijn, het kan je anders veel onnodig verdriet gaan opleveren😦

Horen zien en zwijgen dus.

Ik weet van mezelf dat ik met de beste bedoelingen en vanuit liefde en respect niets liever zou willen dan dat mijn familie bewust leeft en gezond blijft, ik wil ze tenslotte nog lang bij me hebben.
Maar mensen moeten er zelf aan toe zijn, je kunt ze niet dwingen.
Dit is een van de belangrijkste regels die ik ook in mijn opleiding heb geleerd.

Uit ervaring weet ik dat het kleinste gebaar van jouw kant door je familie kan worden opgevat als kritiek, en dat doet pijn, ik weet het, het is heel frustrerend.
Vooral omdat jij zich dit meestal helemaal niet bewust bent.

Je maakt bijvoorbeeld eens een heerlijke gezonde shake voor hun klaar of je wilt hun van iets anders laten mee genieten waar jij zo enthousiast over bent, puur omdat jij zo blij wordt van gezonde voeding (en dit iedereen gunt, met name jouw familie).
Maar zij vatten het verkeerd op: ‘ eten wij dan niet gezond ‘?

Doe het dus maar liever niet, laat ze in hun waarde, accepteer het maar dat zij nog niet zover zijn. 

Ik houd mij zo goed en zo kwaad aan deze gouden regel maar merk ook aan mezelf dat het toch heel veel met me doet.
Ik heb nu ook voor mezelf duidelijk wat het met me doet.
Ik voelde me altijd heel erg afgewezen als ik weer eens met een of andere tip of advies kwam, ik voelde dan dat de ander zich ging afsluiten.
Hij of zij wilde mijn informatie niet of kon het niet binnen laten komen.

Ik deed dus iets vanuit pure liefde waardoor de ander zich afgekeurd voelde in zijn hele zijn, iets waarvan ik me niet eens bewust was.
Door zijn of  haar  ‘koele’ reactie ging ook ik me vervolgens afgewezen voelen.
Ik bedoelde het uiteindelijk toch zo goed? Waarom werd dat niet gezien? Dat doet pijn, maar het doet de ander waarschijnlijk net zoveel pijn.

Ik voel op zo’n moment dat ik niet 100% op één lijn zit met mijn familie, en dat wil ik natuurlijk niet, ik wil me juist één voelen met hun.
Nu weet ik dat dat onmogelijk is, door dit te accepteren kan ik hun in hun eigen (ongezonde en vaak zelfdestructieve) proces laten.
Ze weten waar ik mee bezig ben, want vermoedelijk lezen ze wel stiekem mijn blog, en dat is voor mij voldoende, of ze dit kunnen accepteren is dan weer aan hen.

Wat mij betreft hoeft mijn bewust gezonde levensstijl niet tussen mij en mijn familie (en vrienden) in te staan maar die beslissing is niet alleen aan mij.
Aan de andere kant wil ik mijn enthousiasme ook niet meer onder stoelen en banken hoeven te steken, alleen omdat ik voel dat dat te confronterend is voor de aller liefsten in mijn omgeving.

Ik houd wel van eieren maar ik moet er niet op hoeven lopen😉

Ik veroordeel mijn familie niet om het feit dat zij nog niet zover zijn, omdat ik als geen ander weet wat een innerlijke strijd het vaak is om je ongezonde leefpatroon om te gooien.
Ik ben een opleiding gaan volgen in voeding en gezondheid om mensen te helpen niet om ze te veroordelen.

Maar ik moest ook accepteren dat ik niemand kan helpen die niet geholpen wil worden, iemand die niet geholpen wil worden is namelijk niet te helpen.
Dat is een heel moeilijk proces wat je als hulpverlener moet ondergaan voordat dat besef komt.
Als moeder ben je ook een hulpverlener, je kunt dit ook tegen komen in je gezin, dan is het nog moeilijker, je wilt namelijk het allerbeste voor je kinderen.

Toen ik tien jaar geleden voor het eerst over bewust leven en gezonde voeding begon te lezen op de site van Ron Fonteine, had ik zelf ook die ambivalente gevoelens ten opzichte van alles wat ik aan nieuwe dingen over gezonde voeding ontdekte…..
Ron spreekt nogal recht vanuit zijn hart en draait niet om de hete brei heen, hij is erg voor de waarheid en noemt de dingen bij de naam, hij confronteert je met ‘de feiten’.
Voor mij was dat precies wat ik op dat moment nodig had om het (ongezonde) tij te doen keren.
Ik stond voor de keus: mijn ogen ervoor sluiten of ik deed er iets mee, de beslissing was aan mij.
Als ik er niets mee had willen doen had ik de pagina kunnen sluiten, gemakkelijk zat.

Ik had ook kunnen gaan afwachten totdat me in het leven iets ernstigs zou overkomen, zoals een hartinfarct, en dat dan het keerpunt hebben laten zijn om iets aan mijn gezondheid te gaan doen, maar ik ben geen gokker, achteraf gezien gelukkig maar.

Beste vrienden en familie, jullie kunnen zich alleen door mij geconfronteerd voelen als je van binnen wéét, er zit iets niet goed, er moet iets veranderen, anders krijg je deze gevoelens niet.
Hierin functioneer ik waarschijnlijk als jullie spiegel.
Deze taak wil ik rustig op mij nemen maar alleen als jullie zich dit ook bewust zijn en jullie frustratie niet steeds bij mij neerleggen, want ik wil verder groeien, ik wil vooruit.
Gun mij mijn enthousiasme en blijheid hierover, ben blij voor mij dat ik wel al zover gekomen ben.

Als jullie mij in jullie huis een stukje vlaai aanbieden en ik dat vanwege mijn gezondheid niet meer wil eten is dat mijn goed recht. Net zoals jullie mijn gezonde smoothie kunnen weigeren.

Ik weet dat jullie die vlaai uit liefde aanbieden net zoals ik jullie mijn smoothie wil laten proeven.
Pure liefde en enthousiasme van beide kanten en toch kan het zo ‘rottig ‘ overkomen.
Dat laat alleen maar zien hoe onzeker we allemaal nog zijn.
Waarschijnlijk omdat we nog niet overtuigd zijn van onze liefde voor elkaar, of omdat we het moeilijk vinden om elkaar te nemen zoals we zijn.

How ever…..gezonde voeding en bewust leven kan de relaties aardig onder druk zetten.

Wat is nou eigenlijk mijn gevoel?

Ik wil mezelf niet meer verstoppen in wie ik ben en hoe ik wil leven, het moet er mogen zijn.
Ik zie jullie strijd omtrent gezondheid maar dat is oké voor mij.
Ik heb nog nooit een negatieve opmerking over jullie levensstijl gemaakt of een afkeurende veroordelende houding aangenomen omdat ik het ook niet veroordeel.
Hoe kan ik ook, ik heb zelf op dat punt gezeten.

Maar ik voel ook dat ik mezelf heel erg in moet houden wat mijn nieuwe levensstijl betreft.
Ik ben er heel erg enthousiast over vandaar ook mijn blog, zodat ik een uitlaatklep heb voor mijn enthousiasme.
Dit enthousiasme zou ik zo graag met jullie willen delen zonder dat jullie het gevoel krijgen dat ik jullie ‘ terechtwijs ‘ en zonder dat ik het gevoel moet hebben dat jullie mij veroordelen om mijn gezondere keuzen.

Totdat jullie zover zijn moet ik dus maar gewoon accepteren dat jullie het niet willen horen. Er zijn tenslotte nog zoveel andere leuke en interessante dingen om over te praten dan gezond leven. Of niet?

12 thoughts on “Horen Zien en Zwijgen

  1. Lieve Marion,
    Ik heb je bericht gelezen op je blog.
    Denk aan die 5%, die ene strohalm in het leven. Als je die kunt uitdelen, heb je al veel gewonnen.
    Ik denk, en dat is mijn visie, dat mensen snel denken dat als je gezond wilt eten,je dan aan het lijnen bent.
    Het ergste wat ze tegen me zeggen is, bent toch niet overdreven dik en je bent al 66 jaar.
    Oke, dus laat me dan maar met 67 doodgaan want ik geef toch nergens om?
    Nee, zo denk ik niet, de verantwoording ligt altijd bij jezelf.
    Twee woorden zijn van welzijnsbelang namelijk OPEN STAAN, als dat niet gebeurd, bereik ik niks in het leven.
    Dat geldt voor alles, eten, drank, drugs en zinloos geweld ,ook een thema waar je boeken over kan schrijven. Zie mijn kleinzoon.
    Alleen liefde voor je medemens en open staan, ook van hun kant, is de weg die je moet gaan.
    Is de weg niet vrij dan is de oplossing niet te vinden.
    Ik weet precies wat je weergeeft in je blog. Je kiest nu voor jezelf, maar met een blik in je ogen van: Zien, horen en zwijgen wanneer het je teveel van binnen raakt.
    Niemand heeft het recht aan je ziel te komen. Dat is ook wat de wereld tot een puinhoop maakt, nu Ikke en de rest kan stikken.
    Eten ze een stuk vlaai, fricandellen of shoarma zeggen ze,ja maar dan kun je niets meer eten.Frikandellen en shoarma wat zit er allemaal in die troep.
    Die mensen zijn niet met hun gezondheid bezig.Verloren energie, ze zuigen je alleen maar leeg.
    Jammer dat de maatschappij zover gekomen is. Ikke, ikke meer hoor je niet.
    Ik zal ook vechten als ik voel er staat iemand open voor mij. 5% daar ben ik tevreden mee.
    Ik zou het ook fijn vinden dat er later iemand zegt: ze had wel een beetje gelijk.
    Maak er een mooie dag van vandaag. Ik ga zometeen naar mijn kleinzoon, kijk hem alleen in zijn ogen en zie liefde, en dat pakt mij meer dan alles op de wereld.
    EEN persoon redden is al veel voldoening, zei kunnnen wat doorgeven.
    Dan is misschien over 100 jaar de wereld weer vredig, onze mooie planeet Aarde.
    God bless you. Groetjes en liefs van Jeannie xxx

    • Hoi Jeannie, bedankt voor je lieve reactie. 5% is inderdaad genoeg. Daar hoor jij gelukkig ook bij. Geniet maar lekker van je smoothies. Doe Anis de groetjes van mij en heel veel sterkte.

  2. Marion,
    Dit kon ik zelf geschreven hebben, het slaat de spijker op zijn kop. Wij zijn in 2009 begonnen met ons te richten op goede voeding voor een goede gezondheid en gezond ouder worden. Toen was dat in eerste instantie ‘rawfood’. Dat is een vrij extreme etenswijze waar we ontzettend van afvielen. Ik (vrouw, toen 48 jaar, 1,73mtr) woog op een gegeven moment nog maar 50kg. Dat hebben ze bij onze familie nog in het hoofd en men heeft toen direct hun oordeel gevormd. Wij hebben ons enorm afgewezen gevoeld. Men vond dat we veranderd waren, we waren niet meer de Co en Lia’ die men kon, terwijl wij nog dezelfde waren maar toch anders in hun ogen. Nu zien we er weer ‘normaal’ uit qua gewicht en worden we weer redelijk normaal benaderd. Niet door iedereen. Wat wel weer leuk is is dat de 2 jongste zusjes van mijn man zich zijn gaan richten op goede voeding, helaas wel door ziekte ingegeven maar toch…
    Maar ik herken dus je hele schrijven hierboven, het is helemaal op ons van toepassing. Ook wij hebben ons er bij neergelegd dat we niet iedereen kunnen ‘redden’. Eerder vinden we gehoor bij mensen die ons minder na staan. We organiseren ook lezingen met Mike Donkers en daar komen elke keer weer veel mensen op af, elke keer is het 60% nieuwe toehoorders.

    Onze deur (die van jou ongetwijfeld ook) staat overigens wel open voor iedereen van de familie die meer weten wil.
    Poekie

    • Inderdaad Lia, we kunnen niet iedereen redden. Iemand moet er echt voor open staan. Goh, dat was dan niet zo’n succes dat Rawfood. Zelf ben ik een tijd vegetariër geweest en at ik weinig dierlijk eiwit. Wel veel koolhydraten. Ik had heel veel energie in die periode maar het was een rusteloze energie. Zelfs ‘s nachts lag ik nog te “wiebelen” in mijn bed. Restless legs en maar ” malen”… het gaf zoveel onrust in mijn hoofd.Nu weet ik dat koolhydraten de boosdoender waren en natuurlijk gebrek aan verzadigd vet.
      Super dat die twee jongste zussen van jouw man er nu wel voor open staan. Helaas moet daar inderdaad vaak eerst iets voor gebeuren, zoals in dit geval ziekte Tja, je kan er ook bijna niet meer omheen. Steeds meer ziekenhuizen, nu zelfs al speciale kinderkankerziekenhuizen en toch blijft iedereen maar roepen: “We worden wel steeds ouder”. Jaaa, maar niet gezonder. Mijn man en ik streven er in ieder geval naar dat we over een tijdje net zo van het leven kunnen gaan genieten als jij en jouw man. Maar dan moeten we wel vitaal blijven en dat heb jezelf in de hand.
      Inderdaad blijft onze deur ook altijd open voor familie die wil weten hoe het zit.

  3. Bij familie gooi ik het altijd maar op mijn gewicht. Ben veel afgevallen met shakes en blijf op gewicht door paleo/wap. Heb geen zin in de discussie tenzij ze oprecht geïnteresseerd zijn. Mijn moeder, die veel te zwaar en niet gezond is, steunt me gelukkig volledig en houdt er rekening mee als we komen.
    Een aantal vriendinnen hebben er meer moeite mee. Ze proberen het af te remmen, vinden het te overdreven. Tussen de regels door hoor ik inderdaad dat het ze onzeker maakt. Ze zien in dat ze niet heel erg goed bezig zijn, maar staan ook niet open voor verandering. Denken dat ze gelijk helemaal om moeten. Ik ben al blij dat ik heb bewerkstelligd dat er geen aa meer door de kinderen wordt gedronken. Ik probeer me niet teveel te irriteren als ik hoor wat ze mijn kinderen allemaal geven tijdens het spelen en probeer geen kritiek te leveren op hun manier van leven, dat werkt averechts. Het is net als met je kinderen. Je kunt veel verbieden of uitleggen, maar het is beter als je gewoon het goede voorbeeld geeft.

    • Fijn dat jouw moeder je wel steunt. Zij is tenslotte de belangrijkste figuur in je leven😉
      Jammer dat je vriendinnen het overdreven vinden maar dat zegt inderdaad meer iets over hen dan over jou.
      Wat kan er nou overdreven zijn aan gezonde voeding vraag ik me af?
      Het is de normaalste en natuurlijkste zaak van de wereld dat iemand gezond eet.
      Alles wat een mens in zijn mond stopt wat niet in een lichaam thuis hoort, is mijns inziens overdreven.
      Maar daar kwam ik zelf ook pas later achter.
      Meestal moet er in een mensenleven eerst iets (schokkends) gebeuren (meestal een ziekteproces) voordat iemand “wakker” wordt.
      We zien gezond zijn als iets vanzelfsprekends, zo zou het inderdaad ook moeten zijn.
      Maar tegenwoordig krijgt 1 op de 3 mensen kanker.
      Dat is toch schokkend zoiets?
      Ik zal niet beweren dat ik 100 jaar wordt door mijn (inmiddels gezonde) levensstijl maar die jaren dat ik nog leef wil ik me wel vitaal voelen.
      Ik vind het jammer dat ik pas zo laat aan de juiste gezondheidsinformatie ben gekomen.
      Tot aan je 35-45ste levensjaar is er niet zoveel aan de hand, maar na die leeftijd krijg je gegarandeerd de rekening,van de levensstijl die je er altijd op na gehouden hebt, gepresenteerd.
      Fijn dat jouw kinderen in ieder geval al geen AA drink meer krijgen.
      En je hebt gelijk, kritiek werkt averechts maar je mag ze wel vriendelijk verzoeken om je kind tijdens het spelen niet van alles toe te stoppen ( vind ik dan).
      Blijf inderdaad het goede voorbeeld geven. Goed voorbeeld doet goed volgen🙂
      Je kinderen komen dan vanzelf op een leeftijd,dat ze zelf gaan zien hoe overdreven andere mensen met hun “voeding” omgaan.

  4. Sorry Marion, ik ben steeds hardop aan het lachen als ik je artikelen lees.
    Ik lach je niet uit hoor……ik herken er zoveel van en dan de manier waarop je het schrijft….zo lekker direct.
    Heerlijk!

    • Gelukkig dat je me niet uitlacht🙂
      Tja,wie lacht niet die de mens beziet, maar ja zolang we nog om onszelf kunnen lachen gaat het nog😉
      Het gekke is dat ik in het ‘echte leven’ helemaal niet zo direct ben, ik ben juist altijd bang dat ik mensen kwets.
      Heerlijk zo’n compliment, ik moet er spontaan van lachen.

    • Gelukkig heb ik nu mijn blog als uitlaatklep voor mijn enthousiasme🙂
      Het bloed kruipt namelijk toch waar het niet gaan kan.
      Ik vind het zo leuk dat steeds meer jongeren mijn blog ontdekken.

  5. Hoi Marion, jouw verhaal is zo herkenbaar!
    In mijn zoektocht naar gezond leven wordt ik soms zo! enthousiast ergens over dat ik spontaan tegen mensen dichtbij mijn enthousiasme uit.
    Ik heb nu geleerd om het niet te doen, maar dat kost mij zoooveel moeite, maar het maakt de relatie in de (schoon)fam beter.
    (ik reageerde ook teveel veroordelend, door alleen maar een blik, dit is het moeilijkst om af te leren…
    Mijn gezond-leven-reis startte door mijn verantwoordelijkheid voor mijn jonge kinderen en de longkanker van de man van mijn beste vriendin.
    De ontdekkingen van gezonde producten die ik las wilde ik aan mijn moeder doorgeven(zij staat er wel voor open).
    Maar we vergaten het snel weer, dus ben ik een website begonnen, zodat we het terug kunnen lezen.
    Ik heb het niet te persoonlijk gemaakt, maar als ik jouw blog lees, spreekt het wel erg aan.
    Wat raad je mij aan?
    Mijn site is http://www.bewustebende.nl.
    Welke opleiding heb je gedaan en welk beroep heb je?
    Ik zou graag fysiotherapie combineren met voedingsadvies, maar ik ben nog op zoek naar een juiste opleiding voor voeding, misschien heb jij advies voor me?
    Fijn jouw verhaal te lezen, herkenning geeft kracht!
    De kokosolievlek van gezond eten/leven wordt snel groter gelukkig.

    siets@bewustebende

    • Hoi Sietske,

      Om te beginnen wil ik je van harte welkom heten op mijn (inderdaad erg persoonlijke) blog🙂
      De reden dat ik mijn blog zo persoonlijk maak is de volgende:
      Door mijn enthousiasme kan ik ‘ de boodschap ‘ eenvoudig niet anders brengen.
      Ik zou deze dingen niet kunnen opschrijven als mijn hart er niet helemaal vol van was, dat is de reden.
      Ik ben een zeer gepassioneerd mens en als iets mijn hart heeft gewonnen dan ga ik er ook voor.
      Dan wil ik de boodschap verspreiden, het liefst aan iedereen die het maar horen wil.
      De gedachte achter mijn blog was: er zijn al zoveel gezondheid-sites met hele gedetailleerde informatie, daar wil ik mij niet ook nog eens aan gaan wagen.
      Ik zou dat sowieso nooit beter kunnen.
      Ik wilde gewoon mijn eigen ervaring met gezonde voeding delen,vooral wat deze voeding heeft betekend voor de gedragsproblemen van mijn zoon.
      Inderdaad vanuit enthousiasme, maar ook vanuit de betrokkenheid die ik voel voor alle moeders (ouders) met moeilijk opvoedbare zonen (kinderen)😉

      Het raakt mij zo diep dat er zoveel jongeren rondlopen met zgn. gedragsproblemen, terwijl het vaak alleen maar aan de voeding ligt (weet ik nu).
      Die boodschap zou ik wel willen uit-SCHREEUWEN!

      Ik vind het zo fijn om te lezen dat het verantwoordelijkheidsgevoel voor jouw kinderen groot genoeg was, om jouw gezond-leven-reis te starten (zo is het bij mij ook begonnen) gelukkig maar.
      Heerlijk dat je moeder er wel voor open staat en wat een super leuk idee om een website te beginnen.
      Op die manier kun je de belangrijkste informatie inderdaad altijd terug vinden.
      Jouw website ziet er hartstikke mooi uit, mijn complimenten.
      Alles staat er zo mooi gestructureerd op, daar kan ik enorm tegenop kijken.
      Dat is mij helaas niet gegeven, ik ben nogal chaotisch van aard (heeft mijn zoon van mij, daarom begrijp ik hem waarschijnlijk ook zo goed)😉
      Onder het kopje Over mij, bovenaan mijn blog vind je alle informatie over mij en welke opleidingen ik heb gedaan.

      Advies over de juiste opleiding om voedingsadviezen te kunnen gaan verstrekken heb ik helaas niet.
      Mijn ervaring is namelijk dat een opleiding geen zekerheid geeft over wat gezonde voeding eigenlijk is (het kan de verwarring en onzekerheid hieromtrent zelfs alleen nog maar groter maken)😦
      Ik weet nu dat de reden dat ik een opleiding moest gaan volgen op het gebied van gezonde voeding is ontstaan doordat ik mijn gezond verstand wat voeding betref helemaal was kwijt geraakt.

      De beste opleiding die ik na mijn opleiding heb kunnen krijgen, was de ‘ opleiding ‘ bij Mike Donkers van het Weston Price forum😉
      Hier eindigde mijn gezond-leven-reis, het voelde als thuiskomen.
      Bij dit voedingspatroon geeft mijn lichaam zelf aan dat ik op de goede weg zit (mijn ego zit me hierin niet meer in de weg).
      Wij leven hier in huis dan ook (zoveel mogelijk) volgens de voedingsrichtlijnen van Weston Price.

      Ik ben blij dat je zoveel kracht put uit de herkenning die je in mijn verhaal leest.
      Ik wens je nog heel veel leesplezier op mijn blog, misschien zit er hier en daar nog wel een artikeltje bij dat jou aanspreekt.
      Dat de kokosolievlek van gezond eten NOG GROTER mag worden, dat is ook mijn wens.
      Leuk gevonden trouwens, deze benaming!
      Ik wens je nog heel veel succes met je website.

      Hartelijke groetjes van Marion.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s