Before you judge me, try hard to love me

Pleidooi voor een ‘Draak van een kind’.

Efteling-Playama-baby-pyjama-Draak

Afbeelding

Vandaag wil ik een beetje begrip vragen voor zijn situatie. 

Ik weet dat het heel moeilijk is om rustig te blijven op het moment dat je kind zich onmogelijk gedraagt.
Geloof me ik weet het als geen ander, maar fel er tegenin gaan werkt altijd averechts.
Ik wil je dan ook vragen om te proberen op een verstandige manier voor jezelf op te blijven komen als hij zo onredelijk tegen je doet en niet te reageren vanuit je eigen frustratie, dat helpt het beste (en neem datgene wat hij zegt vooral niet al te persoonlijk op).
Zie het hebben van dit kind als een goede praktijk-oefening in geduld. 

Het helpt tijdens zijn driftigste momenten namelijk niet als je al bij het minste geringste ‘bovenop’ hem gaat zitten, of kortaf op hem reageert wanneer hij jou iets vraagt , of dat je al bij voorbaat in de verdediging schiet .

Ik kan heel goed begrijpen hoe jij zich voelt, dat je de zaken daardoor vaak vanuit jouw eigen perspectief bekijkt en dat je zich vaak ‘ geslachtofferd’ voelt.
Misschien getuigt het echter van meer respect naar je kind toe als je eens tijdens een rustige periode met hem praat, je gevoelens aan hem uitlegt over wat er in je omgaat op die momenten dat hij zich ten opzichte van jou zo onmogelijk gedraagt.

Het moet in dit geval nu eenmaal van ons komen, de ouderen en verstandigen.
Er zijn natuurlijk grenzen, maar zolang hij nog steeds oprecht berouw toont na deze ‘confrontaties’ denk ik dat je toch nog moeite voor hem moet blijven doen om hem ‘hier doorheen’ te krijgen, ik weet namelijk zeker dat hij het ook moeilijk heeft met zijn opstandige gedrag.

Wordt niet ieder mens blij als hij weet dat hij verstandige liefdevolle mensen om zich heen heeft (als vangnet), die alles in het werk stellen om hem te begrijpen?

Ik weet zeker dat het loont om energie in hem te blijven investeren.
Driftige kinderen zijn vaak de gevoeligste kinderen, die later, als alle stormen in henzelf zijn gaan liggen, opgroeien tot gevoelige volwassenen.

Misschien is het wel juist dit gevoelige kind dat mij later gaat opzoeken in het bejaardentehuis😉

Zie het alsof er op de moeilijkste momenten tijdens jullie contact een ‘draak’ bij hem naar boven komt, hij lijkt dan een draak van een mens maar is het in werkelijkheid niet.
Hij heeft ook zijn goede kanten.
Hij heeft het al moeilijk genoeg om die draak in zichzelf te bestrijden, hoe ouder hij wordt hoe gemakkelijker hij met deze schaduwkanten in zichzelf leert om te gaan.

Zijn ziel is door en door goed, dat weet ik zeker, maar die ziel heeft ook tijd nodig om te evolueren, gun hem toch een beetje meer tijd.

Deze kinderen nemen vaak heel wat mee waar ze in dit leven mee moeten leren dealen, een beetje begrip, geduld en hulp van jouw kant zou dan ook zeer welkom zijn.
Ooit zal het gewaardeerd worden.

Vraag jezelf af hoeveel je van dit kind houd!
Ga eens bij jezelf na wat dit kind jou eigenlijk ‘waard’ is, welke offers ben jij bereid te brengen om een gunstigere situatie te scheppen?
Zou het je lukken om ook van zijn schaduwkanten te gaan houden?

Geef je hem wel eens oprechte aandacht?
Verdiep je zich wel eens in hem?
Probeer je het wel hard genoeg om iets van jullie relatie te maken?
Of heb je het gevoel dat het maar van hem uit moet komen en geef je het daardoor maar weer snel op?
Misschien weet je ook gewoon niet hoe je hem kunt bereiken!

Ik weet zeker dat het enorm zal helpen, om een tijd lang je oprechte liefde en aandacht aan hem te schenken.
Kruip eens lekker bij hem op de bank en informeer eens hoe het met hem gaat, of toon gewoon eens interesse in zijn bezigheden, in de dingen waar hij voor staat (ook al staat het jou niet aan).

Het is vaak al genoeg als je hem in je hart sluit en positiviteit naar hem uitstraalt, opgewekt op hem reageert als hij binnenkomt.
Laat voelen dat je van hem houdt.
Niemand maakt mij namelijk wijs dat ‘ onhandelbare, moeilijk opvoedbare’ kinderen bewust zo lastig doen, of dat ze er zelfs maar voor kiezen om zo opstandig te zijn.
Als je je blik op zijn hart richt zul je waarschijnlijk zien dat er een heel diep verdriet verscholen zit onder al zijn woede en ‘losbandigheid’.

Vaak worden we als mens veel gelukkiger door onvoorwaardelijke liefde aan onze naasten te geven in plaats van met onszelf bezig te zijn.

Daarom is het ook zo heerlijk om iets voor je kinderen te doen, ze eens te verassen via een lief gebaar.

Bij een meegaand kind kost je dat waarschijnlijk geen enkele moeite, maar je hart openen voor een kind waarvan jij het gevoel hebt dat hij dat niet verdiend dat is wel eventjes hele andere koek.

Verwacht voor al dat ‘onvoorwaardelijk geven’ maar niets terug, de voldoening komt meestal pas veel later in een vorm die jezelf niet had verwacht.

Hoogstwaarschijnlijk in een goede Ouder-Kind relatie en geloof me dat is het waard!
Dus….hup vooruit, zet je schouders er maar weer onder.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s