Formulieren invullen en andere formaliteiten

Vanaf vorig jaar zomer heeft mijn zoon een tussenjaar omdat hij nog niet wist wat hij wilde gaan studeren. Daardoor kon ik haarscherp zien hoe hij met de realiteit omging. Het liefst niet eigenlijk. Hij had vooral de grootste moeite met formaliteiten:  Een handeling die moet gebeuren volgens bepaalde regels. Als hij zoiets moest regelen bleef hij dat maar uitstellen.Zoals bijvoorbeeld een zakelijke mail sturen, solliciteren via email, zich laten inschrijven bij het uitzendbureau, een bijstandsuitkering aanvragen omdat hij ineens werkeloos werd, zich oriënteren voor een vervolgopleiding, het bezoeken van Open Dagen, dat soort dingen.

Dat ging dan ongeveer zo: Zoon raakt gefrustreerd omdat wij hem achter zijn vodden aanzitten om iets te gaan ondernemen. Schelden: ” Laat me met rust, laat dat aan mij over, dat is toch mijn probleem “, de rest van de details zal ik jullie maar besparen. Dan gaat hij er eindelijk voor zitten maar ziet al gauw dat het te moeilijk wordt….vooral om zijn geduld te bewaren tijdens het invullen van zo’n ( digitaal) formulier. Hup… dan maar naar buiten, woede afreageren tegen een bal, weer naar binnen: BOOS: ” Is er iets te eten ” ? Ik zucht…..ik laat hem aanmodderen en zeg niets want dat is alleen maar olie op het vuur. Na het eten gaat hij lezen. Vervolgens gitaar spelen, drummen en weer even naar buiten. In die tussentijd heb ik even tijd om na te denken. Ik kon vroeger ook nooit uit de voeten met dit soort ” toestanden “. Volgens mij heb ik er nu nog steeds niets mee op. Ik laat dat liever aan mijn man over, hij is daar een kei in. Ik raakte altijd het overzicht kwijt. Het was dan alsof ineens ” het doek viel ” ik snapte er dan werkelijk niets meer van.

Mijn zoon is inmiddels weer voor zijn pc gekropen met de bedoeling het aanvraagformulier toch maar in te vullen. Ik hartstikke blij natuurlijk, maar tot mijn schrik zegt hij: “Internet is uitgevallen dus ik vul het morgen wel in “. De dag erna doet hij een nieuwe poging. Ik hoor hem schelden en vloeken en zie dat hij zijn eigen weerstand niet overwonnen krijgt. Zijn humeur wordt er niet beter op dus besluit ik om maar even te gaan wandelen. Tijdens de wandeling bedenk ik me weer hoe herkenbaar dit alles is voor mij. Ik vind het best confronterend ook om te zien. In mijn hart voel ik dat ik niets liever wil dan dat die jongen zijn leven ” op de rit ” krijgt. Ik kan het zo goed begrijpen waar hij tegen aan loopt. Ik vraag mezelf af wat ik toen nodig had gehad en besluit hem te gaan helpen. Dat wordt dan zoiets als: ” De lamme leidt de blinde ” ben ik bang.

Ik keer om en loop terug naar huis, doe mijn jas uit en ga naast hem staan, leg een hand op zijn schouder en vraag hem alleen maar ( heel vriendelijk en zacht dat wel) ” waar heb je nou eigenlijk zo’n moeite mee ” ?  ” Zullen we er eens samen naar kijken “? Ondertussen hoop ik dat hij niet aan mij gaat vragen hoe het wel moet. Maar wat schetst mijn verbazing? Hij kijkt nog eens op het formulier, maar nu goed, en ziet ineens waar hij moet klikken voor een bepaalde informatie. Zijn gezicht klaart op. Na veel schelden en vloeken is het dan toch gelukt. Misschien door dat beetje begrip van mijn kant?  Had ik dat gisteren maar geweten dan waren we veel eerder klaar geweest.

Vanaf dat moment zegt hij steeds als hij iets moet regelen wat betreft formaliteiten:” Het erge is dat ik nooit iets snap van dit soort dingen “. Waarop ik vervolgens zeg: ” Kijk, nu zijn we ver genoeg. Iemand die vraagt kan geholpen worden, maar vraag niets aan mij want ik snap er zelf ook geen barst van ”🙂  Daardoor gaat hij zich natuurlijk veel slimmer voelen dan mij ( kan ik heel goed mee leven) en gaat het formulier invullen zonder gevloek en getier.

Wat een beetje zachtheid en begrip al niet doen en het kost maar vijf minuten. Kleine moeite groot plezier.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s