Moedertje spelen of moeder zijn

Ik ga steeds vaker door het “ stoffelijke ” van het begrip ”  Moeder  ”  heen prikken. Ik zie steeds duidelijker dat deze taak veel meer omvat , dan alleen maar “ Moedertje spelen ”.

Het is heel belangrijk dat ik voor mijn kinderen een sfeer schep, die hun toekomt, waar ze goed in kunnen gedijen, dat is hun geboorterecht.

Een sfeer van geborgenheid, intimiteit en stabiliteit. Waar ze tot rust kunnen komen.Ik moet hen begeleiden in het leren een volwaardig lid van de gemeenschap te worden.

Het is mijn plicht niet alleen hun materiële behoeften te vervullen. Ze hebben mij nodig.

Geen geringe taak dus……

Ik denk dat ik “ mijn moederschap ”  niet kon waardeerden omdat ik het nut er niet van inzag. Ik zag niet in hoe belangrijk het eigenlijk was wat ik deed.

Ik liet me zo beïnvloeden door alles wat “ buiten ”  me was. Er was zoveel te doen en te beleven. Alles leek zo groots, meeslepend en spectaculair, in vergelijking met mijn bestaan als “ moeder ”.

Daardoor was ik ontevreden. Het gaf me geen voldoening. Mijn leven als moeder tekende zich zo onbeduidend en grauw af tegen een achtergrond van opwindende banen, cursussen, hobby’s, noem maar op.

Nu bekijk ik het moederschap van een andere kant. Het is mijn taak om mijn kinderen normen en waarden te leren. Daar gaat heel veel tijd en geduld in zitten, dat doe ik niet even tussen de soep en de aardappelen door.

Ik las ooit een Afrikaans gezegde : “ er is een heel dorp nodig om 1 kind op te voeden “. dat zegt eigenlijk al genoeg. Geen wonder dat ik het er zo druk mee had.

Door ze volop de ruimte te geven, om ze dat te laten doen wat ze graag wilden doen, ( en daarbij niet te letten op de rommel ),  zag ik ze de geweldigste dingen doen. Ik deed zelf vaak mee. Ik kon me er echt bij ontspannen.

Hierdoor kwam ik zoveel facetten van mezelf tegen. Zo was ik bijvoorbeeld vergeten hoe heerlijk ik het vond om te schrijven.

Het is heel dubbel eigenlijk. Ik voelde als vrouw de behoefte om naast het moederschap, mezelf te blijven ontplooien en te ontwikkelen.

Ik  wilde een volwaardig lid zijn van de maatschappij. Om een bijdrage te leveren aan die maatschappij ging ik werken.

Maar door al dat geregel en gedoe, wat nu eenmaal bij een werkende moeder hoort, ontwikkelde ik me juist helemaal niet. Mijn leven was een sleur. Werken, zorgen, moederen, werken, zorgen,  PLICHTEN!

Nadat ik was gestopt met werken ontdekte ik pas wie ik werkelijk was.Terwijl ik rekening hield met de behoeften van mijn kinderen was er ook nog tijd over voor de ontwikkeling van mijn Ware Zelf. Zodat ik er helemaal mocht ZIJN.

De tijd van doen alsof was voorbij.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s