Uitnodiging

Heb je wel eens het gevoel dat niemand je begrijpt? Dat je ook wel eens verzorgd wilt worden? Dat je niet iedere dag de verantwoording wilt dragen voor het reilen en zeilen van je gezin? Dat je het ook wel eens heerlijk vindt als iemand aan jou vraagt wat je wilt eten? Zodat er ook eens voor jou gezorgd wordt?

Voel je weleens de behoefte om weg te kruipen in een heel diep hol. Waar je voor niemand bereikbaar bent. Waar je rust kunt vinden. Al was het maar onder de dekens kruipen en daar blijven?

Heb je ook weleens het gevoel van:  láát me allemaal met rust of ik ga slaan  !

Heb je behoefte aan een luisterend oor?

Zit er heel diep van binnen de wens om ‘ even ‘ te kunnen ontsnappen aan alle verantwoordelijkheden die het moederschap met zich mee brengt?

Heb je even geen zin in schuldgevoelens en gevoelens van onmacht?

Wil jij eens echt even helemaal niets!! Niet praten, niets uitleggen, jezelf niet hoeven verantwoorden?

Verlang je naar begrip voor het feit dat je een ( werkende ) moeder bent?

Weet je soms niet waar je ‘ het ‘ zoeken moet?

Heb je behoefte aan alleen zijn maar ook weer niet zo alleen dat je zich eenzaam voelt?

Verlang je naar een plek, waar even geen eisen aan je worden gesteld? Waar al je frustraties en pijn er mogen zijn?

Een plek waar je de schijn niet hoeft op te houden voor de maatschappij?

Wil jij zelf ook nog weleens een veilig nest ervaren met twee warme vleugels om je heen?

Accepteer deze gevoelens dan. Durf te voelen wat je voelt. Besef dat ze erbij horen.

Weet dat je van harte bent uitgenodigd om wat tijd door te brengen op mijn blog en dat er in ieder geval één persoon is die jou begrijpt.

4 thoughts on “Uitnodiging

    • Dat kan ik me levendig voorstellen en ik denk dat dit niet alleen voor jou geldt😉
      Als ik kon toveren, toverde ik nu op stel en sprong een prachtige plek ergens in de natuur, waar moeders dit helemaal mogen voelen.
      Vooralsnog moeten we ons tevreden stellen met De ‘Moederopvang ‘ op mijn blog😉

  1. Dank je wel voor deze mooie woorden. Heerlijk om hier nu op de bank deze herkenbare woorden te lezen. De dingen waar jij mee hebt gevochten, daar sta ik nu aan het begin. Ben al jaren zoekende naar wat is nu goede voeding. Op je pad kom je dan de naam Weston A. Price tegen en dan ga je van de ene verbazing in de andere. Je leest wat sites met heel veel informatie, maar hier kom ik herkenning tegen. En lees ik al dingen waartegen ik verwacht aan te gaan lopen (familie). Ik ga zeker verder met lezen van je blog om meer te leren, maar ook voor de herkenning en het gevoel dat ik er niet de enige ben met deze gevoelens. Ga zo door.

    • Hoi Chantal,

      Eerst wil ik je van harte welkom heten op mijn blog.
      Wat een heerlijke spontane en open reactie van jou op mijn artikeltje, hartelijk dank daarvoor.
      Als moderne (westerse) mensen zijn we helaas erg ver van onze ware natuur verwijderd (en niet alleen wat voeding betreft).
      We lijken ons niet meer te kunnen herinneren wat nu ook alweer gezonde voeding is.
      Het kan je inderdaad jaren gaan kosten om erachter te komen hoe het ook alweer zat.
      Ik heb al veel mensen zien worstelen met dit probleem maar uiteindelijk komen ze toch daar uit waar ze wezen moeten, namelijk bij Weston A.Price.
      Mijn ervaring met mijn zoektocht naar gezonde voeding is dat veel ‘gezonde’ voedingspatronen mij alleen maar stress opleverde (en dat is zeer ongezond).
      Een dag rauwkost eten oké kan ik mee leven maar niet dag in dag uit en jaar in jaar uit.
      Of alleen maar groenten, fruit, noten en peulvruchten mogen eten en zo min mogelijk dierlijke eiwitten.
      Liefst geen vlees, zuivel en zo min mogelijk eieren tot je nemen. Verzadigde vetten zijn slecht voor hart-en bloedvaten etc. etc.
      Voeding moet geen ‘straf’ zijn.
      Deze voedingsprincipes gaan voorbij aan de vraag: welk soort vlees, welk soort zuivel, welk soort eieren, welk soort verzadigde vetten?
      Dan kom je ineens bij Weston Price uit en dan is alle strijd en stress over gezonde voeding voorbij. Waarom? Omdat jouw gezond verstand deze feiten omtrent voeding meteen herkend.
      Er is herkenning: ‘Dit is het, zo zou het moeten zijn, deze feiten resoneren met mijn natuurlijke blauwdruk’. Het voelt als dat de waarheid omtrent gezonde voeding naar boven komt.
      Het is een gevoel van ‘thuiskomen’.
      Deze traditionele oude wijsheid raakt aan onze diepste kern, we voelen ons daardoor weer verbonden met onze ware natuur.
      Als je dan een tijdje gaat eten volgens de voedingsprincipes van W.A.P ga je merken (ik althans en vele anderen met mij) dat je ook weer in contact komt met je ware verlangen, je levensdoel.
      En dat hebben we te danken aan de verzadigde vetten, onze cellen hebben ze keihard nodig. Onze voorouders wisten dat instinctief.
      Deze voeding brengt ons weer terug naar de basis, we worden er ‘mooiere’ mensen van.
      Kijk maar eens om je heen, waar zijn we met z’n allen naar op weg? Ziekte en verval, met een duur woord heet dat degeneratie.
      Voeding is daarin de HOOFD-oorzaak daar ben ik allang over uit.
      Het doet me echt goed om te merken dat steeds meer mensen ‘wakker’ worden omtrent waarlijk voedende en helende voeding.
      Want zo heeft de natuur het ook bedoeld.
      Mijn blog heb ik in eerste instantie geschreven met de bedoeling belangrijke informatie te bundelen voor mijn nageslacht.
      Het lijkt me leuk als ze bepaalde dingen later nog eens kunnen teruglezen, misschien doen ze dat wel helemaal niet maar oké😉
      De onderwerpen worden steeds gevarieerder, ik schrijf over van alles en nog wat, een beetje chaotisch misschien, maar ik vind het leuk.
      Ik vind het vooral belangrijk om mijn ervaringen te delen, ik wil mensen niet vertellen hoe het moet maar wel hoe ik het doe en gedaan heb.
      Ik worstel met het feit dat ik populaire sites tegenkom met heel veel (goede) informatie. Deze informatie omtrent voeding gaat heel ver, ik kijk daar best een beetje tegenop.
      Ik denk dan: ‘waar halen ze het vandaan’? Hetzelfde geldt voor recepten-sites. ‘Zouden deze mensen hun recepten allemaal zelf verzonnen hebben’ vraag ik me dan af.
      Ik kan daar enorm tegen opkijken.
      Ik vind sommige recepten stuk voor stuk geweldig maar ik kan ze toch niet ook op mijn blog gaan zetten, dat mag toch niet? Dus moet ik zelf het wiel maar weer gaan uitvinden.
      Dat kost enorm veel tijd die ik eigenlijk niet heb of beter gezegd: ik (nog) niet bereid ben om al die tijd erin te steken. Ik wil dat wel maar ik ben een gevoelsmens.
      Ik wil de mensen om mij heen ook graag de aandacht geven die zij verdienen en bovendien wil ik niet teveel tijd doorbrengen achter een computer.
      Vandaar dat mijn informatie soms wat kort door de bocht is maar ik denk maar zo, iedereen kan googlen en er is al zoveel geschreven over voeding, daar wil ik me niet ook nog eens aan gaan wagen.
      Het stoort me een beetje aan mezelf dat ik de draad niet weet vast te houden maar that’s me, daar moet ik het maar mee doen.
      Dus sorry als je denkt eindelijk een goede informatieve site gevonden te hebben over wat gezonde voeding eigenlijk is en het dan ineens over een herfsttafel inrichten gaat😦

      Op mijn blog vertel ik dus hoofdzakelijk over mijn ervaringen van de afgelopen zesentwintig jaar (zolang ik moeder ben).
      Over alles wat mij heeft geholpen om een veilig, warm, gezellig maar bovenal gezond nest voor mijn kinderen te creëren.
      Voeding staat aan de basis van dit alles.
      Ik ben dan ook heel dankbaar dat het op mijn pad is gekomen.
      Vanaf nu verklaar ik officieel dat ik geen informatieve site over voeding heb maar gewoon een gezellig blog over van alles en nog wat. Een soort huishouden van Jan Steen blog.
      Dan word ik maar geen populaire (voeding-en gezondheids) blog.
      Laatst schreef ik over mijn innerlijke ‘draak’ die ik nog moest verslaan. Nou, dit is hem. Niet meer opkijken naar andere (slimmere) mensen en proberen net zo goed als hun te willen zijn, maar gewoon schrijven over onderwerpen die mij persoonlijk raken.
      En waarvan ik vind dat ze kunnen bijdragen aan een hecht gezinsleven.
      Dit is een groot verlangen in mij dat is voortgekomen uit het feit dat ik als jong kind (heel vrij) heb mogen zwemmen (en verzuipen) en waar ik nu nog dagelijks de gevolgen van ondervindt.
      Kinderen hebben bescherming nodig totdat hun ziel zover is en het van ons overneemt. Bij het ene kind gebeurd dat snel en bij een ander kind duurt het (veeeel) langer😉
      Dit antwoordt is alweer eens veel langer geworden dan de bedoeling was dus ik ga het ook op mijn blog zetten.
      Dan heb ik voor vandaag mijn best weer gedaan🙂
      Nogmaals hartelijk dank voor het reageren.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s