Brood met Banaan en Chocolade

DSCN0411

Dit is een recept van Allerhande.nl maar aangepast aan mijn eigen gezonde normen.

Het is een gezond alternatief voor kinderen die alleen maar brood en chocoladepasta eten.

Het is natuurlijk altijd beter om ze geen brood met chocoladepasta meer te laten eten, maar tijdens het omschakelen naar een gezonder eetpatroon is dit recept een handig hulpmiddeltje. Het kan ook mee in de lunchbox, en misschien nog het allerbelangrijkste, er zitten geen chemische toevoegingen in het brood.

Ik heb de suiker in het recept vervangen door 100 gram honing. Daardoor smaakt het brood niet zo zoet. Maar je zou eventueel meer honing erin kunnen doen.

Ingrediënten:

  • 250 gram (Spelt) bloem

  • 2 Theelepels bakpoeder

  • 1 Theelepel kaneelpoeder

  • Mespuntje zout.

  • 100 Gram roomboter.

  • 100 Gram honing maar mag ook meer zijn

  • 1 Zakje vanillesuiker

  • 2 Eieren

  • 1 Bekertje crème fraîche (125 ml)

  • 300 Gram bananen gepeld en geprakt

  • 100 Gram pure chocolade in stukjes gehakt

Bereidingswijze:

1. Verwarm de oven voor op 180 °C. Bekleed een cakevorm met bakpapier. Zo kun je het brood later makkelijk uit de vorm halen.

2. Zeef in een grote kom de bloem met de bakpoeder, kaneel en een mespunt zout. Meng de boter, vanillesuiker en honing 20 sec. in de keukenmachine. Laat draaien en voeg 1 voor 1 de eieren en crème fraîche toe. Schep door het bloemmengsel.

3. Schep de banaan en chocolade erdoor. Verdeel over de cakevorm.

4. Bak in ca. 1 uur goudbruin en gaar. Controleer na 50 min. op gaarheid met de satéprikker. Komt deze er schoon uit, dan is de cake gaar. Laat 30 min. afkoelen, neem uit de vorm en laat in 1 uur verder afkoelen op een rooster. Lekker met boter.

Je kunt het bananenbrood 1 dag van tevoren bereiden. Bewaar in een luchtdichte trommel.

DSCN0418

Maaltijdsalade van Andijvie Veldsla en Rode zalm

Een lekker recept om kinderen andijvie te laten eten. Ze denken dat het sla is.

Voor 4 personen

Ingrediënten:

  • 1 Malse krop andijvie.Veldsla.

  • 1 Rode ui in ringen.

  • 1 dikke wortel geraspt.

  • 1/2 Komkommer in blokjes.

  • Stukjes tomaat.

  • Optioneel Groene olijven.

  • 1 à 2 blikjes rode zalm.

  • Was de andijvie en veldsla en laat goed drogen.

  • Meng de rest van de ingrediënten door de sla.

Slasausje:

  • 2 à 3 eetlepels extra vierge olijfolie. 

  • ½ eetlepel walnootolie. 

  • 1 teentje knoflook ( geperst).

  • 5 eetlepels yoghurt. 

  • Een scheut tomatenketchup. 

  • Een flinke dessertlepel honing. 

  • Een scheutje appelazijn of citroensap.

  • 1 eetlepel mayonaise.

  • Snuf kruidenzout of zeezout.

  • Dit door elkaar roeren met een garde zodat alles goed gemengd wordt.

  • Schenk het sausje over de salade en garneer met rode zalm.

DSCN0410

Seizoentafel

DSCN1176

Een seizoentafel in een hoekje van de woonkamer is heel leuk voor opgroeiende kinderen.

Met behulp van een seizoentafel kun je jouw kinderen de seizoenen bewust mee laten beleven. Wat buiten gebeurd wordt binnen tot uitdrukking gebracht. Ieder seizoen een ander ‘decor ‘. Zo’n plekje in huis schept een gezellige sfeer. Het schept huiselijkheid. De kinderen helpen mee aan het opbouwen van de tafel. Ze verzamelen kastanjes, dennenappels, steentjes en bladeren en mogen dit op de tafel leggen.

De seizoentafelfiguurtjes worden meestal zelf gemaakt of men kan ze kant en klaar kopen. Ze zijn nogal prijzig daarom ben ik ze uiteindelijk zelf gaan maken, ondanks dat ik twee linker handen heb. Het maken van deze seizoentafelkindjes kon ik goed opbrengen omdat ik snel resultaat zag. Het was iedere keer weer leuk om te zien wanneer weer een ‘ kind ‘ af was, het gaf me rust en ik kon eens even ontsnappen aan de drukte in mijn hoofd.

Vooral in de Decembermaand is de seizoentafel voor kinderen één groot feest. Dat is zo leuk om te zien! De verwondering in hun ogen als (eindelijk) Sinterklaas en Zwarte Piet op de tafel verschijnen. Als Sint en zijn Pieten weer vertrokken zijn is er geen man overboord want Jozef , Maria en het ezeltje vertrekken namelijk alweer op weg naar hun bestemming : het stalletje op de seizoentafel waar de herders al vol trouwe de wacht houden. They love it!! Ze genieten intens van de aandacht die je als moeder aan dat kleine hoekje van de woonkamer besteedt.

Mijn kinderen zijn al volwassen maar ik houd nog steeds een seizoentafel bij. Het herinnert mij eraan dat de seizoenen er niet voor niets zijn. Ook in de ziel van mensen speelt zich het wisselende proces af van Lente, Zomer, Herfst, Winter. Iedereen kent wel dat gevoel wanneer de Herfst en Winter zijn intrede doet. We keren dan meer naar binnen in onszelf . Dit is een natuurlijk proces. Het is een tijd van zelfreflectie. We moeten dan weer met ons ‘ zelf ‘  aan de slag. Voor veel mensen geen prettig gevoel. Te confronterend vaak.

Met behulp van de seizoentafel ben ik deze perioden in het jaar heel anders gaan beleven. Ondanks de donkere dagen en de kou buiten kon het bij mij van binnen  toch warm, knus en gezellig blijven aanvoelen. Dat had ook weer een positieve uitwerking op de kinderen. ‘s Morgens in alle vroegte, gaf het speciale lampje voor op de seizoentafel haar warme licht af met daarnaast wat kaarsjes. De woonkamer bleef nog even in stilte gehuld voordat de hectiek van het dagelijkse leven bij hun binnen kon dringen. Geen televisie of computer aan maar de tafel gezellig gedekt. Na het eten nog even met een verhaaltje, wat aansloot bij het seizoen van dat moment, lekker dicht tegen mama aan gekropen op de bank. 

Het gaat tenslotte niet om de grote dingen in het leven. Het zijn juist de kleine dingen die het doen. Een kinderhand of moet ik zeggen een kinderhart is gauw gevuld.

Mocht je geïnteresseerd zijn in meer informatie over een seizoentafel dan kun je dat hier vinden seizoentafel.startpagina.nl

DSCN0405 DSCN0409

Antroposofie

De Antroposofie heeft absoluut bijgedragen aan mijn ‘Creatief Moederschap’.

Rudolf Steiner
Mijn kinderen hebben allebei op de Vrije School gezeten, deze school werkt volgens het gedachtegoed van Rudolf Steiner.

In dit onderwijs kiest men voor het aanspreken van Hoofd, Hart en Handen, hier gaat het dus niet alleen om het weten, maar ook om het doen, voelen en beleven.

Op de Vrije School wordt niet alleen het intellectuele brein aangesproken maar ook het creatieve brein (zowel bij de kinderen als bij de ouders) 😉

Om een veilig, warm nest voor mijn kinderen te kunnen scheppen is de Antroposofie voor mij van onschatbare waarde geweest.

rafac3abl_sixtijnse-madonna_1512-1513
De kunstzinnige vakken, de jaarfeesten, het leven volgens de seizoenen, de seizoenstafel, respect voor de natuur, natuurvoeding, werken met uitsluitend natuurlijke materialen

Sterrenkind

en het enorme respect voor de ziel van het kind hebben daar allemaal aan bijgedragen.

Ik ben daar wel in moeten groeien.
Geïnspireerd door de toenmalige peuterjuf van mijn zoon is dat aardig gelukt. Zij ‘zag’ mij en mijn zoon, ze zag waar wij mee worstelden
Ze heeft mij goede tips gegeven en handreikingen gedaan. Hoe ik hem bijvoorbeeld op een liefdevolle manier kon begrenzen zodat hij niet steeds buiten zichzelf zou raken van drift.
Ze wist precies welke verhalen ik hem moest voorlezen, zoals Michiel van de Hazelhoeve, zodat hij ook eens om zijn eigen streken kon lachen 🙂

Michiel van de hazelhoeve
Zo gaf ze mij bijvoorbeeld ook de tip om hem vaak ‘uit te laten’ ze zei dan: ‘ hup moeders, vanmiddag naar buiten met hem het bos in zodat hij zijn energie kwijt kan’!

De Antroposofie heeft me laten ‘Thuis komen’.
Door me onder te dompelen in de wereld van het kind mocht ikzelf ook weer even ‘kind’ zijn en willen we dat van tijd tot tijd niet allemaal?

Before you judge me, try hard to love me

Pleidooi voor een ‘Draak van een kind’.

Efteling-Playama-baby-pyjama-Draak

Afbeelding

Vandaag wil ik een beetje begrip vragen voor zijn situatie. 

Ik weet dat het heel moeilijk is om rustig te blijven op het moment dat je kind zich onmogelijk gedraagt.
Geloof me ik weet het als geen ander, maar fel er tegenin gaan werkt altijd averechts.
Ik wil je dan ook vragen om te proberen op een verstandige manier voor jezelf op te blijven komen als hij zo onredelijk tegen je doet en niet te reageren vanuit je eigen frustratie, dat helpt het beste (en neem datgene wat hij zegt vooral niet al te persoonlijk op).
Zie het hebben van dit kind als een goede praktijk-oefening in geduld. 

Het helpt tijdens zijn driftigste momenten namelijk niet als je al bij het minste geringste ‘bovenop’ hem gaat zitten, of kortaf op hem reageert wanneer hij jou iets vraagt , of dat je al bij voorbaat in de verdediging schiet .

Ik kan heel goed begrijpen hoe jij zich voelt, dat je de zaken daardoor vaak vanuit jouw eigen perspectief bekijkt en dat je zich vaak ‘ geslachtofferd’ voelt.
Misschien getuigt het echter van meer respect naar je kind toe als je eens tijdens een rustige periode met hem praat, je gevoelens aan hem uitlegt over wat er in je omgaat op die momenten dat hij zich ten opzichte van jou zo onmogelijk gedraagt.

Het moet in dit geval nu eenmaal van ons komen, de ouderen en verstandigen.
Er zijn natuurlijk grenzen, maar zolang hij nog steeds oprecht berouw toont na deze ‘confrontaties’ denk ik dat je toch nog moeite voor hem moet blijven doen om hem ‘hier doorheen’ te krijgen, ik weet namelijk zeker dat hij het ook moeilijk heeft met zijn opstandige gedrag.

Wordt niet ieder mens blij als hij weet dat hij verstandige liefdevolle mensen om zich heen heeft (als vangnet), die alles in het werk stellen om hem te begrijpen?

Ik weet zeker dat het loont om energie in hem te blijven investeren.
Driftige kinderen zijn vaak de gevoeligste kinderen, die later, als alle stormen in henzelf zijn gaan liggen, opgroeien tot gevoelige volwassenen.

Misschien is het wel juist dit gevoelige kind dat mij later gaat opzoeken in het bejaardentehuis 😉

Zie het alsof er op de moeilijkste momenten tijdens jullie contact een ‘draak’ bij hem naar boven komt, hij lijkt dan een draak van een mens maar is het in werkelijkheid niet.
Hij heeft ook zijn goede kanten.
Hij heeft het al moeilijk genoeg om die draak in zichzelf te bestrijden, hoe ouder hij wordt hoe gemakkelijker hij met deze schaduwkanten in zichzelf leert om te gaan.

Zijn ziel is door en door goed, dat weet ik zeker, maar die ziel heeft ook tijd nodig om te evolueren, gun hem toch een beetje meer tijd.

Deze kinderen nemen vaak heel wat mee waar ze in dit leven mee moeten leren dealen, een beetje begrip, geduld en hulp van jouw kant zou dan ook zeer welkom zijn.
Ooit zal het gewaardeerd worden.

Vraag jezelf af hoeveel je van dit kind houd!
Ga eens bij jezelf na wat dit kind jou eigenlijk ‘waard’ is, welke offers ben jij bereid te brengen om een gunstigere situatie te scheppen?
Zou het je lukken om ook van zijn schaduwkanten te gaan houden?

Geef je hem wel eens oprechte aandacht?
Verdiep je zich wel eens in hem?
Probeer je het wel hard genoeg om iets van jullie relatie te maken?
Of heb je het gevoel dat het maar van hem uit moet komen en geef je het daardoor maar weer snel op?
Misschien weet je ook gewoon niet hoe je hem kunt bereiken!

Ik weet zeker dat het enorm zal helpen, om een tijd lang je oprechte liefde en aandacht aan hem te schenken.
Kruip eens lekker bij hem op de bank en informeer eens hoe het met hem gaat, of toon gewoon eens interesse in zijn bezigheden, in de dingen waar hij voor staat (ook al staat het jou niet aan).

Het is vaak al genoeg als je hem in je hart sluit en positiviteit naar hem uitstraalt, opgewekt op hem reageert als hij binnenkomt.
Laat voelen dat je van hem houdt.
Niemand maakt mij namelijk wijs dat ‘ onhandelbare, moeilijk opvoedbare’ kinderen bewust zo lastig doen, of dat ze er zelfs maar voor kiezen om zo opstandig te zijn.
Als je je blik op zijn hart richt zul je waarschijnlijk zien dat er een heel diep verdriet verscholen zit onder al zijn woede en ‘losbandigheid’.

Vaak worden we als mens veel gelukkiger door onvoorwaardelijke liefde aan onze naasten te geven in plaats van met onszelf bezig te zijn.

Daarom is het ook zo heerlijk om iets voor je kinderen te doen, ze eens te verassen via een lief gebaar.

Bij een meegaand kind kost je dat waarschijnlijk geen enkele moeite, maar je hart openen voor een kind waarvan jij het gevoel hebt dat hij dat niet verdiend dat is wel eventjes hele andere koek.

Verwacht voor al dat ‘onvoorwaardelijk geven’ maar niets terug, de voldoening komt meestal pas veel later in een vorm die jezelf niet had verwacht.

Hoogstwaarschijnlijk in een goede Ouder-Kind relatie en geloof me dat is het waard!
Dus….hup vooruit, zet je schouders er maar weer onder.

 

De reis naar het innerlijk

Zoals ik al eens eerder op mijn blog heb geschreven werd ik door omstandigheden gedwongen een nieuw pad te bewandelen wat betreft ‘Het Moederschap’.

Ik moest opnieuw een keuze maken en deze keer koos ik voor bewust moederschap, dat moment was het punt waarop mijn lessen in onvoorwaardelijke liefde zijn begonnen. Tevens was dit ook het moment waarop mijn creativiteit begon te stromen.

Vanaf dat moment stond mij niets meer in de weg en ben ik samen met mijn kinderen een nieuwe (innerlijke)reis gestart.

In de opvoeding ben ik alleen nog maar mijn (ge)weten gaan volgen, daarvoor hoefde ik  alleen maar mijn innerlijke stem te volgen.
Toen ik stopte met werken was mijn eerste gedachte: ‘ Vanaf nu ga ik mijn zoon dat geven waarvan ik voel dat hij dat nodig heeft’.
Dat was nog niet eens zo eenvoudig daar ik zelf nog zoveel moest leren.

Zoals:
Hoe moet ik gezond leven, hoe creëer ik rust en gezelligheid, niet voor eventjes maar voor altijd, hoe breng ik structuur aan?

In vroeger tijden hielden de moeders zich aan de drie R’s. Reinheid, Rust en Regelmaat.
Voor mij moest daar eerst nog een R bijkomen, de R van Respect.
Respect voor de behoeften van mijn ‘moeilijk opvoedbare’ kind en zeker niet op de laatste plaats respect voor mezelf.

Bij mij kwam het besef dat het in ons leven ontbrak aan die broodnodige rust en regelmaat. Iets waar mijn zoon (en ik) van nature heel veel behoefte aan hadden.

Vanaf dat keerpunt in mijn leven luisterde ik veel beter naar dat wijze innerlijke stemmetje in mij dat zei, wat ik moest doen en hoe ik het moest doen.
Natuurlijk had ik het altijd al geweten!! Maar er niet naar geleefd!!
Het is jammer dat bij mij dat besef pas kwam nadat mijn kind en ik totaal zijn vastgelopen, blijkbaar moest ik eerst nog door schade en schande wijs worden.

In mijn relatie met mijn kind ben ik bewust geen hulp gaan zoeken omdat ik wist dat het enige alternatief, in die tijd, Ritalin was en daar wilde ik never nooit niet aan beginnen. Over mijn lijk!! 

Nadat ik ben gestopt met werken werd ik in eerste instantie boos, boos omdat ikzelf geen goed voorbeeld had gehad, hoe moest ik in vredesnaam een goede moeder zijn?
Kon ik dat ergens leren????
Eerst moest ik die wonden dus gaan helen en de littekens met heel veel liefde (voor mezelf) gaan verzorgen.
Alles maar ook werkelijk alles wat ik mijn kinderen moest gaan geven moest ik me eerst nog zelf gaan eigen maken.

Op nummer 1 stond:

Gezonde voeding, dat ben ik als eerste aan gaan pakken en ben daar, al zeg ik het zelf, heel creatief in geworden.
Ik ben zelfs een opleiding gaan volgen toen ik 49 jaar was en geloof me, dan moet je wel creatief worden, ik als complete digibeet moest ineens gaan werken met de computer.
Vanaf dat moment verslond ik alles wat ook maar met gezonde voeding te maken had.

Op nummer 2 stond:

Gezond leven in zijn totaliteit zoals voldoende beweging, op tijd naar bed en voldoende ontspanning.

Ook dat vergde heel wat creativiteit van mijn kant want hoe zorg je voor voldoende slaap en ontspanning als je een ‘ moeilijk opvoedbaar’ kind hebt?
En hoe zorg je voor voldoende beweging als je daar een hekel aan hebt? Dat was en is nog steeds mijn grootste uitdaging.

Op nummer 3 stond:

Huiselijkheid, gezelligheid en sfeer scheppen maar vooral tijd hebben om ervan te genieten.
Met mijn twee linkerhanden en dankzij de Vrije School met zijn jaarfeesten is ook dit onderdeel toch redelijk goed gelukt.

Op nummer 4 stonden:

De financiën, want als je in één keer moet gaan rondkomen van maar 1 loon(tje) vergt dat heel wat zelfonderzoek en handigheid, zelfs daarin ben ik heel creatief geworden.

Tegenwoordig ben ik mijn gewicht echt in goud waard.

Ik bak alles zelf, ik maak alles zelf.
Uit eten gaan doen we niet meer  want dat heeft, in mijn ogen althans, zijn glans verloren.
Als ik zie wat ik daar aan ongezonde troep naar binnen krijg aan E-nummers uit pakjes en zakjes, transvetten en een overdaad aan suiker, en wat me dat steeds kost….nee, dank je, dan koop ik liever gezonde voeding voor dat geld.

Nog een grote kostenpost was kleding maar doordat ik niet meer werkte had ik bijna geen kleren en schoenen meer nodig.
Een leuk huispak en een paar leuke sloffen waren voldoende. 🙂
Omdat ik nu mijn echte passies heb gevonden verbruik ik bijna geen geld meer aan: bioscoop, terrasjes, shoppen, weekendjes weg, vakanties en dergelijke, daar heb ik eenvoudig geen behoefte meer aan.
Liever heb ik iedere dag een beetje vakantie dan 1 keer per jaar twee weken.

Het begrip ‘geld’ werd steeds onbelangrijker voor mij, op een gegeven moment werd het gewoon griezelig om te ervaren hoe weinig ik nog maar nodig had.
Soms werd ik bang van mezelf, zo tevreden als ik was met ‘niets’. Dat kon toch niet normaal zijn? Ik moest toch juist ‘streven’ naar ‘iets’ dat nog ver in de toekomst lag?

De (creatieve) reis naar mijn innerlijk was begonnen.
Het werd een tocht vol beloningen in plaats van frustraties, het voelde heel anders aan dan mijn leven daarvoor.
In mijn vorige leven had ik: meer geld,uitstapjes, vakanties en koopziekte! Nu ik daarop terug kijk zie ik dat dat eigenlijk maar een heel saai leven was.

Gelukkig heb ik de moed gehad om me volledig over te geven aan dat innerlijk proces binnen in mij en ben ik op tijd gaan luisteren naar mijn innerlijke stem.
Ik heb er een beter gevoel aan overgehouden over mezelf. Veel beter dan ik ooit over mezelf zou hebben gehad als ik was blijven werken.
In mijn hart wilde ik het altijd al anders maar ik had nooit voldoende energie of motivatie om het tij te keren.
Gelukkig werd mijn zoon mijn motivatie.

Ik weet nu dat het leven dat ik leid het leven is waarvan ik altijd heb gedroomd.
Een eenvoudig leven, door mijzelf geleefd vanuit inspiratie.
Voorheen droomde ik mijn leven en was ik altijd maar met de toekomst bezig, ik was overal en nergens behalve waar ik moest zijn: in het NU 🙂