De Moederlijke Zielspotentie

Mechthild Scheffer schrijft in haar boek:

De Universele moederenergie, de moederlijke zielspotentie die in iedere man of vrouw aanwezig is, lijkt te verdwijnen uit het bewustzijn van de westerse mens.

Als deze krachtige Moeder energie in positieve banen wordt geleid kan betrokkene putten uit een onophoudelijke stromende Bron van liefde, en kan hij of zij onzelfzuchtig geven zonder tegenprestaties te verwachten of te eisen. Deze mens zet zich vol toewijding in voor andere mensen en spreidt beschermende vleugels van warmte, hartelijkheid en geborgenheid uit over allen in zijn omgeving.

Persoonlijk vroeg ik me af : ” Hoe kan ik deze krachtige Moeder energie, deze moederlijke zielspotentie in mij,  in goede banen leiden? Hoe kan ik onzelfzuchtiger worden in deze zelfzuchtige maatschappij? Een maatschappij waarin het moederen wordt verkettert als oudbollig, saai, truttig en geestdodend? Een maatschappij die uitdraagt dat je wel iets moet mankeren als je voor het thuisblijfmoederschap kiest?

Het antwoord op mijn persoonlijke vraag was empathie. Zowel naar mezelf toe als naar mijn kinderen. Door empathie voor mezelf te voelen en in te zien dat ik met de opvoeding van de kinderen een Hoger doel diende, een doel dat niets te maken had met materiële zaken, kon de liefde in mij groter worden. Ze stroomde precies daar naartoe waar het het hardst nodig was. Ik moest gaan inzien dat het moederschap allesbehalve geestdodend, saai en truttig was. Dat al mijn persoonlijke eigenschappen ook aan bod konden komen als ik stopte met werken en mijn ambitie op mijn kinderen richtte. Ambities zoals leiderschap want kinderen hebben goede leiding nodig. Zelfs kwaliteiten die niet zouden hebben misstaan in de politiek, want er viel heel wat te debatteren tijdens de opvoeding. Ik had bijna  kunnen gaan solliciteren bij het leger want tjonge, jonge wat werd er af en toe oorlog gevoerd. Ik moet waarheidsgetrouw toegeven dat dit niet mijn sterkste eigenschappen waren voordat ik aan kinderen begon. Opkomen voor mezelf vond ik al moeilijk. Van leiding had ik nog nooit gehoord, mijn leven was voordien dan ook een warboel waarin iedere structuur ontbrak. Door de komst van de kinderen heb ik deze eigenschappen aardig ontwikkelt.

Ik zie kinderen dan ook als de leermeesters van hun ouders. Zij leiden ons naar precies datgene wat goed voor ons is. Dat is de liefde die van de kinderen naar de ouders stroomt.

De natuur zoekt altijd naar evenwicht. Alles moet in balans zijn. We trekken precies die kinderen aan die voor onze groei op dat moment nodig zijn.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s