Ik dacht de ideale balans te hebben gevonden tussen werken en gezin

Maar mijn lichaam dacht daar duidelijk anders over.

Ik dacht dat ik een ideale balans had gevonden tussen werken en het opvoeden van de kinderen, ik werkte tenslotte thuis en kon mijn eigen tijd indelen.

Maar toch mankeerde ik lichamelijk van alles.
Ik had o.a last van: hoge bloeddruk,vochtophoping in mijn onderbenen, hartritme stoornissen, enorme wisselende stemmingen, ik voelde me vaak opgejaagd (goh), brandend maagzuur (zo erg dat het er ‘s nachts, terwijl ik sliep, uitspoot als ik plat op mijn rug lag) migraine, helse nekpijnen en gordelroos.

Ik stond stijf van de stress maar ik was het me niet bewust.  Mijn bijnieren waren daardoor behoorlijk verzwakt geraakt. Daar ben ik later pas achtergekomen.

Nu zeg ik: ” geen wonder ” .

Door tijdgebrek kwam het er vaak niet van om verse volwaardige maaltijden klaar te maken.
Het huishouden bleef liggen maar na het werk moest het er dan toch nog van komen.
Boodschappen halen moest in het weekend of ‘s avonds (in ieder geval op die momenten dat je geacht werd te rusten).
In het weekend vaak een grotere klus in huis aanpakken en de tuin doen.
Hier en daar soms nog een verbouwinkje tussen de bedrijven door.
‘s Morgens om 6:00 op en ‘s avonds pas laat in bed ( wassen,strijken, poetsen), vaak nog gebroken nachten door zieke en/of huilende kinderen.
Naar school racen, werken, weer naar school racen, thuiskomen, koken (of afhaalmaaltijd0😦
afwassen, dochter naar ballet brengen, zoon naar muziekschool .
Verjaardagsfeestjes organiseren.
Allerlei taken uitvoeren op school o.a luizenmoeder zijn, koekjes bakken, knutselen voor Sinterklaas en nog veel meer.
Kinderen naar vriendjes brengen en halen.
Met de kinderen naar de stad voor kleren,met ze naar de kapper, dokter, tandarts en dan heb ik het nog niet over de extra drukte rondom de ‘feest’dagen , decembermaand feestmaand, yeah right maar niet voor werkende moeders.

Mijn leven leek in niets op dat van een oermens maar ik zat volgens allerlei wetenschappelijke onderzoeken wel nog steeds opgescheept met een oerlichaam.
Dat lichaam van mij had zich in al die tijd nog steeds niet aangepast en was duidelijk niet opgewassen tegen al die moderne stress.
Het is dus gewoon bewezen dat de genen van de huidige mens nog nagenoeg gelijk zijn aan die van zijn voorouders, wat doen we onszelf toch aan.

Mijn lichaam gaf me overduidelijk te verstaan dat dit alles niet was wat het nodig had maar ik luisterde niet, er moest grover geschut komen.
Tadaaaaaa zie daar de gedragsproblemen van mijn zoon.

En de bijnieren zeiden:
” Dit kunnen we er niet ook nog bij hebben ” 
Dus de spanning steeg, waardoor mijn zoon en ik nagenoeg op voet van’ oorlog’ leefden.
Door zijn onhandelbaar gedrag ‘leek’ hij een storende factor in mijn leven maar in feite was ik zelf mijn ergste vijand, omdat ik maar niet wilde inzien dat ik (vanuit oogpunt van de natuur) niet was toegerust voor zoveel stress.

Gelukkig heb ik op tijd ingezien dat mijn ( innerlijke) balans ernstig verstoort was  geraakt ondanks (of misschien wel dankzij) die zogenaamde ideale balans tussen werken en gezin en heb ik op tijd voor mezelf (en voor mijn kinderen) durven kiezen.
Ik zeg met opzet durven want het was een enorme innerlijke strijd voordat ik zover was, er was behoorlijk wat moed voor nodig😉

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s