Buiten de boot vallen door eigen grenzeloosheid?

Grenzeloze generatie en de eeuwige jeugd van hun opvoeders Grenzeloze geeratie bv ik

Naar aanleiding van hier en daar weer wat ‘ incidentjes ‘ tussen mijn zoon en mij ben ik toch maar weer eens op zoek gegaan naar wat ‘ antwoorden ‘  voor zijn niet altijd rationele gedrag.

Die antwoorden moeten er gewoon zijn vind ik want ik weiger (nog steeds) te geloven dat hij eenvoudigweg ‘ niet deugd ‘ om het zo maar eens uit te drukken…..

Dat klinkt natuurlijk allemaal wat zwaar uit mijn mond maar dat doet het al gauw als een moeder weer een paar ‘slopende’ weken en een aantal slapeloze nachten achter de rug heeft.

Hoogstwaarschijnlijk is er niet eens echt iets aan de hand maar die beren op de weg hè?
Ik zie ze al verschijnen nog vóór er misschien werkelijk reden tot zorg is.
Het is weer zomer zullen we maar zeggen, dan valt de structuur weg en dat is bij deze groep  jongvolwassenen niet oké!

‘s Zomers lijken de problemen tussen hem en ons thuisfront meestal groter dan door de rest van het jaar heen.

Dat is mijn gevoel (altijd al geweest) en hoe waar blijkt dat achteraf te zijn.

Dit gevoel kreeg ik bevestigd door het lezen van bovenstaande boeken.
Als ik de schrijvers moet geloven (en dat doe ik na het lezen van deze boeken) behoort mijn zoon tot de grenzeloze generatie (geboren na 1986) en wat specifieker tot de groep ‘structuurzoekers’.
Deze groep heeft een sterke behoefte aan duidelijke grenzen en structuur (eigenlijk wist ik dit al maar toch….het is fijn om het nog eens bevestigd te krijgen).

Dat geldt voor hun thuissituatie, voor hun onderwijs, voor hun baan en eigenlijk voor alle situaties in hun leven.
Structuurzoekers hebben behoefte aan leiding en helderheid, aan directe, duidelijke instructies en feedback.
Meer dan de helft van de grenzeloze generatie houdt van een georganiseerd en regelmatig leven (maar kunnen zichzelf dat niet geven).

Structuur is voor hun dus van essentieel belang!!!

Mijn zoon roept dan ook vaak: ‘wees nu eens duidelijk, wat wil je nou van me , zeg het rechtuit want anders weet ik niet wat er van me verwacht wordt ‘.
Ik heb namelijk nogal de neiging om ‘om de hete brei heen te draaien ‘ als ik iets van hem wil, omdat ik het vervelend vind om hem te ‘commanderen’ (dat stamt nog uit mijn eigen jeugd).
Ik wil liever dat iets vreedzaam word opgelost en ik wil het liefst dat hij de dingen uit zichzelf doet (maar dan kan ik zoals uit deze boeken blijkt nog lang wachten).

Structuurzoekers hebben dringend stimulans en discipline nodig (maar dan wel op een liefdevolle manier gebracht, dit zeg ik even uit mezelf omdat ik heb gemerkt dat dat nou eenmaal het beste werkt).
Met macht uitoefenen bereik je bij deze groep helemaal niets.
Als ze niet worden gestimuleerd, geïnspireerd of gedisciplineerd (m.a.w als je ze niet achter de vodden aanzit) vervallen ze al snel in een enorme passiviteit en krijgen ze een houding van ‘ laat maar waaien ‘.
Ze kunnen zichzelf  moeilijk motiveren of tot ‘ iets praktisch ‘ aanzetten. Feesten wil wel nog net lukken😉

Ik moet in de toekomst dus niet precies vertellen wat hij moet doen maar wèl heel duidelijk zijn over het eindresultaat dat ik verwacht, dáár moet ik heel specifiek over zijn anders vliegt hij alle kanten op (in ons geval vooral in de zomer dus: Booch, Pukkelpop en vele andere ‘festiviteiten’ die het waard zijn om gevierd te worden)🙂

De komende tijd aan mij de taak dus om hem zover te krijgen dat hij weer enthousiast aan het werk wil gaan.

De raad van de schrijvers is:
‘probeer ze te boeien, ze hebben duidelijke rolmodellen nodig ‘!!!
‘Probeer hun kijk op: werk, geld verdienen en presteren te achterhalen’.
‘Zoek uit wat hun competenties zijn en in welke richting zij zich willen ontwikkelen’.
‘Laat ze veel dingen zelf oplossen maar blijf hun op afstand volgen ‘.

Hopelijk zijn de schrijvers zich ervan bewust dat het opvoeden van een ‘structuur-zoeker ‘ die daarnaast ook nog eens heel eigenwijs is (en het liefst van niemand raad aanneemt) een enorme inzet vergt van zijn ouders en dat die inzet vaak veel verder reikt dan wat haalbaar is.
Dat denk ik zelf wel want ze doen geloof ik al meer dan 25 jaar onderzoek naar deze grenzeloze generatie.

Toch wil ik me de moeite (nog steeds) nemen om het heft zelf in handen te nemen (van de maatschappij hoef ik in deze immers niet zoveel te verwachten) dat is mijn eigen ervaring en ook de conclusie van de schrijvers van dit boek.
Omdat ik nu eenmaal de mening ben toegedaan dat ik niet alleen recht heb op een kind maar dat ik ook de plicht heb om ervoor te zorgen (hoewel die zorg steeds meer in een ander licht komt te staan).
Niet alleen de lusten maar ook de lasten dus !
Maar wat wil ik ook anders, ik hoor nog bij de groep ‘ plichtsgetrouwen ‘ die uit het milieu van de ‘ Traditionele Burgerij ‘ stamt ( daarover lees je allemaal in deze boeken).

Mijn normen en waarden zijn: respect (vooral voor de ouders), harmonie (vooral binnen het gezinsleven), plichtsgetrouwheid (vooral naar mijn kinderen toe), discipline, rechtvaardigheid en (financiële) zekerheid (sparen voor later…..).
In mijn leven neemt het gezinsleven met een traditionele man-vrouwtaakverdeling en ‘ familiegezelligheid ‘ dan ook een prominente plaats in.
Ik ben erg gesteld op regelmaat, netheid en voorspelbaarheid en mijn motto is (of beter gezegd was) : ‘ je mag pas genieten als het verdiend is ‘ (door de opvattingen van mijn zoon ben ik hier wel een beetje anders in geworden).
In mijn ogen is zuinigheid een deugd want ‘overdaad schaadt ‘.
Mijn opvattingen zijn dus heel anders dan die van mijn zoon die waarschijnlijk tot het milieu van ‘ Gemaks-georiënteerden ‘ behoort:

Zij streven naar een zorgeloos, plezierig en comfortabel leven.
Ze houden van een ongedwongen levensstijl (met de nadruk op ongedwongen), want zij laten zich niet dwingen tot iets.
Ze stellen geen hoge eisen aan zichzelf en streven niet naar verheven materiële doelen.
De meesten prefereren een gezinssituatie met kinderen want dat is reuze-gezellig (die mening deel ik wel hoewel het er echt niet altijd reuze-gezellig aan toe gaat met een structuurloze structuurzoeker aan boord)😦
Werk is niet zo belangrijk, je probeert het juist te vergeten als je klaar bent.
Het calvinistische idee dat je pas mag genieten als daarvoor hard is gewerkt, is bij deze groep vervaagd.
Verdiend of beschikbaar gekomen geld wordt meestal direct uitgegeven (aan sparen wordt, zonder de begeleiding van een spaarzame mama, weinig waarde gehecht😉
Ze houden van groepsactiviteiten met een hoge gezelligheidsuitstraling (Go where the action is!).

Hij heeft ‘ gelukkig ‘ ook nog iets van een ander ‘milieu ‘ in zich:

Onafhankelijk en impulsief in het hier en nu willen staan.
Steeds persoonlijke keuzes willen maken ook al gaan die in tegen de heersende maatschappelijke norm.
Hij laat anderen met rust en wil zelf ook met rust gelaten worden.
Houdt vast aan zijn eigen principes.
Werk is welkom maar niet heilig, je werkt om te leven en niet andersom, activiteiten in de vrijetijdssfeer kunnen immers ook voldoening geven.
Heeft een voorkeur voor afwisselend werk.
Hij geniet van kunst en cultuur.
Hij onderneemt creatieve activiteiten zoals muziek maken en schrijven.

Zoals ik uit al die onderzoeken heb ik begrepen dreigt mijn zoon nogal een beetje ‘ buiten de boot te vallen ‘ door zijn eigen grenzeloosheid en dat botst af en toe tussen ons (vooral ‘s zomers).

Eigenlijk stond ik net op het punt om hem los te laten maar…….

Volgens de schrijvers van deze boeken blijft persoonlijke aandacht en begeleiding geven de enige remedie voor jongeren die buiten de boot dreigen te vallen.

Tja, wat wil ik dan anders dan er maar weer eens de schouders onder te zetten…..volgens mij wordt het weer de hoogste tijd voor een serieus maar bovenal respectvol gesprek tussen ons beiden.

Lees hier een fragment uit de grenzeloze generatie.

Persoonlijk vind ik deze boeken echte aanraders!

Runder- Chipolata in Rode Wijnsaus met Bloemkool

Runder-Chipolata in rode wijnsaus en bloemkool
Runder-Chipolata in rode wijnsaus en bloemkool

Tijdens warme dagen kook ik het liefst niet natuurlijk maar omdat mijn geweten en mijn net iets te trouwe moederhart dat niet toelaten maak ik er maar het beste van.

Aangezien ik tegenwoordig best wel een beetje moe word van al die salades waar ik op mijn beurt dan weer niet vrolijk van word (de rest van het gezin trouwens ook niet als ze zo’n kille zuurpruim in de keuken aantreffen) werd het voor mijn creatieve brein weer eens de hoogste tijd om in actie te komen, zodat ik zowel letterlijk als figuurlijk weer warm zou lopen voor het verzinnen van een zomers top-recept.

Heerlijke gerechten verzinnen (en het opeten ervan) zorgt immers voor heel veel vreugde in een mensenleven en als ik ergens gelukkig van word dan is het wel van het blij maken van  ‘mijn’  mensen en de blijdschap hierover met andere delen🙂

Dit is typisch zo’n gerecht waarvan je alleen al blij wordt als je ernaar kijkt (even op de afbeelding klikken voor een groter en duidelijker resultaat).

De aanblik van deze aromatische saus met daarin alleen maar verse ingrediënten zoals kleine trostomaatjes, verse basilicum, champignons, worstjes en bloemkool zorgen er blijkbaar voor dat je word overspoeld door een ware explosie aan gelukshormonen en die zorgen op hun beurt weer voor een opperbeste stemming.

Bovendien bevatten tomaten, zoals iedereen wel bekend is, heel veel lycopeen en dat houd weer zonnebrand op afstand dus je ziet het, dit zomerse gerecht verdient een ster en is het uitproberen meer dan waard.

Het is een vrij eenvoudig recept wat de feestvreugde natuurlijk alleen nog maar meer verhoogd. Geniet ervan, het is een toppertje.

Ingrediënten:

  • 10 biologische runder chipolata worstjes (verkrijgbaar bij Albert Heijn) in stukjes gesneden.

  • 1 bloemkool in roosjes (beetgaar gestoomd).

  • 250 gram champignons in schijfjes gesneden.

  • 2 grote uien in stukjes gesneden

  • 2 grote knoflooktenen uitgeperst

  • Blaadjes verse basilicum, zoveel als je lekker vind.

  • 100 tot 200 ml. zoete rode wijn (naar smaak).

  • 2 potjes kant en klare biologische tomatensaus met basilicum.

  • Kerstomaatjes, zoveel als jezelf lekker vind. Ze zijn eigenlijk alleen maar bedoeld om het geheel er mooi uit te laten zien, de smaak komt toch van de kant en klare biologische saus😉

  • Braadvet: mix van kokosolie, roomboter en olijfolie in totaal drie eetlepels vet.

  • Zout en peper naar smaak.

  • Scheutje Japanse sojasaus.

  • 1 afgestreken theelepel Engelse kerriepoeder.

Bereidingswijze:

  • Smelt het braadvet in een wok

  • Bak daarin de stukjes worst aan.

  • Voeg de uien toe en laat ze een beetje glazig worden.

  • Voeg daarna de champignons toe en bak ze mee totdat ze een beetje bruin worden.

  • Strooi dan de kerriepoeder erbij en laat dit een minuutje fruiten zodat de smaak goed vrijkomt.

  • Uitgeperste knoflook toevoegen en een half minuutje mee fruiten.

  • Een scheutje Japanse sojasaus toevoegen.

  • Vervolgens de wijn erbij doen.

  • Als champignons en uien tamelijk gaar zijn doe je de inhoud van de potjes kant en klare tomatensaus met basilicum erbij en wat zout en peper ( blijf proeven ).

  • Laat het geheel een poosje sudderen hoeft niet lang te zijn, als champignons, uien en kerstomaatjes gaar zijn is het gerecht klaar.

  • Voeg op het laatst de verse basilicumblaadjes toe en de gare bloemkool-roosjes.

Dit gerecht kan gegeten worden met alles wat je maar lekker vind, enkele suggesties: aardappelen, pasta, rijst of quinoa maar het smaakt ook lekker zonder al die koolhydraten😉

P.S Vergeet niet de rest van de rode wijn die over is bij de maaltijd te serveren dit verhoogd namelijk de feestvreugde nog meer😉
Proost, laten we drinken op een heerlijke luie maar toch gezonde zomer!

 

 

 

Goesting op romige aardbeien-yoghurt-ijsjes

DSCN2261

Ze voorspellen dat het naar het weekend toe steeds warmer weer zal gaan worden.

En aangezien ik visite krijg van een super lief (Belgisch) koppeltje die weer papa en mama zijn van twee super snoezige kindjes heb ik daarom mijn privé ijssalon maar even aangevuld met een super plezant ijsje.

Met wat vers fruit en andere gezonde (biologische) ingrediënten kun je al een heel eind komen en je hebt er niet eens een ijsmachine voor nodig.

Zo bereik je op een snelle, leuke en super gemakkelijke manier toch het doel dat je nastreeft: namelijk je mini-gasten blij maken door ze wat verkoeling te brengen tijdens deze warme dagen (hoewel het zeker niet kinderachtig zal staan als je je volwassen gasten er ook eentje aanbied).

DSCN2265

Benodigdheden voor 12 ijsjes:

Ijs-houdertjes, ik gebruik deze omdat ze van het betere plastic zijn gemaakt, ze kosten nog geen 2 euro.

Ingrediënten:

Bereidingswijze (duurt ongeveer 20 tot 30 minuten):

Aardbeienmoes:

  • 100 ml. water in een pannetje aan de kook laten komen.

  • Aardbeien  en kokosbloesemsuiker toevoegen en 1 minuutje op laag vuur laten koken, de aardbeien ondertussen met een vork prakken.

  • 2 afgestreken theelepeltjes ‘maizena’ met 2 eetlepels water vermengen en door de geprakte aardbeien roeren.

  • Dit mengsel al roerend opnieuw aan de kook laten komen, daarna van het vuur afzetten en op een plat bord laten afkoelen. Je kunt het bord ook even in de koelkast zetten dan gaat het afkoelen iets sneller.

Yoghurt-crème:

  • Yoghurt met 2 zakjes vanillesuiker vermengen.

  • Slagroom met de slagroom-versteviger stijf kloppen en onder de yoghurt roeren.

  • Vervolgens de goed afgekoelde aardbeien-moes zodanig onder het yoghurt-mengsel roeren zodat een marmer-effect ontstaat.

  • Vul de houdertjes met dit mengsel en laat de ijsjes in 3 tot 4 uurtjes hard worden.

Allez mannekes (en vrouwkes) ik begin er alvast aan want dit ijsje kan ook heel goed dienst doen als gezond ontbijtje, smakelijk!!!  

DSCN2268

 P.S Houd, wanneer je een ijsje wilt gaan eten, het houdertje even onder een warme kraan waardoor het beter lukt om het ijsje los te krijgen zeg maar.

 

 

 

 

 

Sweet Dream

Sweet Dream 
Sweet Dream

Zin in iets verkoelends, wat toch gezond is en er ook nog eens gezellig uitziet?

Nou dat kan, het is namelijk weer frambozentijd en als je toevallig ook nog mascarpone en slagroom in huis hebt kun je meteen aan de slag (ja ik weet het, dit zijn verzadigde vetten maar die zijn toch gezond)🙂

Heb je deze spullen niet in huis dan niet getreurd Albert Heijn is alle dagen open zelfs op Zondag.

Met dit dessert kun je volop experimenteren. Houd je bijvoorbeeld meer van kersen, aardbeien of blauwe bessen dan gebruik je die in plaats van frambozen.

De combinatie van mascarpone, slagroom en het zoete fruitmengsel zorgen voor een heerlijke romige smaakbeleving (bijna alsof je droomt)🙂 en dat is heel iets anders dan de smaak van een ‘supermarkt-toetje’ kan ik je vertellen.

Dus…..mocht het je op bepaalde momenten in je leven eventjes niet zo meezitten dan kun je zich toch nog in hogere sferen wanen (dankzij het lichte en luchtige) van dit hemelse toetje, echt het helpt!

Voor twee personen.

Ingrediënten:

  • 200 gram verse of diepvries frambozen

  • 100 ml. water

  • 2 eetlepels kokosbloesemsuiker

  • 1 bekertje (biologische) slagroom

  • 1 bakje mascarpone

  • 1 eetlepel (biologische)cacaopoeder

  • 2 zakjes (biologische bourbon) vanillesuiker

  • 2 handjes gehakte noten

  • 1 theelepel (biologische) maizena

  • 1 eetlepel volle melk

  • 2 eetlepels water

 Bereidingswijze:

Fruitmengsel:

  • 100 ml. water in een pannetje aan de kook laten komen.

  • Frambozen  en kokosbloesemsuiker toevoegen en 1 minuutje op laag vuur laten koken.

  • 1 theelepel maizena met 2 eetlepels water vermengen en door de frambozen roeren.

  • Dit mengsel al roerend opnieuw aan de kook laten komen, daarna van het vuur afzetten en in een kom laten afkoelen.

Chocomascarpone:

Slagroom, mascarpone. vanillesuiker, cacaopoeder en de melk met een handmixer luchtig kloppen.

Opmaak:

Vul dessertschaaltjes of ijscoupes afwisselend met het fruitmengsel en de choco-mascarpone en versier met de gehakte nootjes en eventueel wat vers fruit.

Als je eens een etentje geeft voor een grote groep mensen is dit ook een ideaal recept, je kunt dit toetje namelijk ruim van tevoren klaarmaken (wel de ingrediënten even aanpassen anders wordt het een slagveld, iedereen wil natuurlijk een schepje van deze zaligheid zien te bemachtigen)😉

Als mijn kind verdwaald is in de duisternis hoelang moet ik hem dan zoeken?

Dan zoek ik hem totdat ik hem gevonden heb.

Ik zoek hem geen week, geen maand, geen jaar, geen zes jaren.

Nee, ik blijf zoeken tot ik hem gevonden heb, ik kap nooit met zoeken.

Ik wil dat mijn kind weet dat als hij ooit verdwaald is in de duisternis, ik hem zal blijven zoeken tot ik hem gevonden heb of tot ik doodga!

Ik hoop dat mijn zoons daarvan doordrongen zijn, daarvoor zet ik alles op alles.

Dat wil niet zeggen dat ze mijn auto mogen stelen, of mijn huis kort en klein mogen slaan maar ik zal blijven zoeken tot ik ze vind.

Omdat ik denk dat een kind in wezen goed is.

God heeft dat kind gemaakt en God maakt geen troep!

Hij is boven alles een goed mens.

dr.phil3

Dr.Phil.

 

 

 

In Vijf (snelle) Stappen naar een Gezonde Lunch

Avocado met geraspte wortel

Avocado met geraspte wortel

Avocado met geraspte wortel en trostomaatjes

Avocado met geraspte wortel en trostomaatjes

Avocado, geraspte wortel, kerstomaatjes en hardgekookte ei

Avocado, geraspte wortel, kerstomaatjes en hardgekookt ei

Avocado, geraspte wortel, kerstomaatjes, verse basilicum en olijven

Avocado, geraspte wortel, kerstomaatjes, hardgekookt ei, verse basilicum, olijven, olijfolie, balsamico-crème en kruidenzoutHussel alles goed onder elkaar en eten maar (ook al oogt het geheel een beetje raar)  Smaken doet het er niet minder om, gelukkig maar

Hussel alles goed onder elkaar en eten maar
Ook al oogt het geheel een beetje raar
Smaken doet het er niet minder om gelukkig maar🙂

Vraag en gij zult Ontvangen

Rene diekstra

Als leven pijn doet van Rene Diekstra.
Laatst las ik in dit boek dat 65 % van alle kinderen een gemakkelijk temperament heeft, terwijl ongeveer maar 10% met een echt moeilijk temperament geboren wordt (that’s my luck)😉

Positief aan dat boek vind ik dat de schrijver met klem benadrukt dat het niet zo hoeft te zijn dat het met die 10%  later slecht zal aflopen of dat ze gedoemd zijn te mislukken alleen maar omdat ze (zeer) moeilijk in de omgang zijn………..

Moeilijk in de omgang staat voor:

Dat deze kinderen moeilijk positief te beinvloeden zijn (stront eigenwijs zijn zeg maar).

Heftige emoties hebben.

Moeilijk te kalmeren zijn.

Vaak last hebben van negatieve stemmingen.

Gecompliceerd gedrag vertonen ( o.a snel driftig worden).

Mits deze kinderen als belangrijkste factor een hechte band hebben met tenminste 1 volwassene (liefst een ouder) voor wie geldt dat ze ook op de momenten dat deze kinderen lastig of moeilijk zijn onvoorwaardelijke en liefdevolle aandacht blijven schenken…….

Mits het kind weet dat het niet bang hoeft te zijn dat die hechte band door zijn of haar eigen schuld stuk kan gaan……..

Mits deze kinderen opgroeien in een gezin waarin sprake is van een duidelijk stabiel rooster van activiteiten (zoals vaste gezamenlijke gezinsmaaltijden nuttigen)……..

Mits deze kinderen faire gedragsregels wordt bijgebracht die regelmatig worden uitgelegd (en nog belangrijker ook worden gecontroleerd of zij zich eraan houden)……..

Mits deze kinderen geleerd wordt om hulp te vragen aan andere gezinsleden maar ook daarbuiten (opa’s, oma’s, ooms, tantes enz.)……….

Zou het toch nog wat met deze kinderen kunnen worden🙂

Jeugdonderzoekers merken dat kinderen en jongeren met een (zeer) moeilijk temperament het vaak heel moeilijk vinden om dat wat ze voelen in taal uit te drukken.
Ze hebben de grootste moeite om aan te geven waar ze mee zitten (dat moet hun dus geleerd worden).

In onze persoonlijke relatie herken ik heel goed de positieve uitwerking die bovenstaande punten op het gedrag van mijn zoon hebben gehad (die uiteraard tot die 10% behoort).

Echter aan het laatste punt (hulp vragen) zijn we gek genoeg nu pas bewust aan het werken.

Moeilijk hoor als je iemand moet leren om hulp te vragen terwijl je dat zelf ook heel moeilijk vind om te doen ( zelf hoor ik namelijk ook bij die 10% van de mensen met een moeilijk temperament, hoe zou ik anders aan zo’n zoon zijn gekomen) temperament is blijkbaar aangeboren.
Zoon, als je meeleest: dit is niet negatief bedoeld maar juist heel positief want wat leer ik toch veel van jou over mezelf🙂

Eerst moet ik zelf dus nog leren om (op een nette manier) hulp te vragen, in dit geval aan hem welteverstaan….

schooonmaak

Of hij het gras wil maaien, of hij de vaatwasser wil uitruimen, of hij zijn kamer wil opruimen, of hij de vuile was in de wasmand wil gooien…..

Blijkbaar vind ik dat (nog steeds) heel moeilijk om te doen.

Of ik vraag niks en doe alles zelf (op goeie dagen maakt me dat ook niks uit).
Of ik doe gefrustreerd en Bitchie ( dat is op slechte dagen als alles me tot hier staat, ter hoogte van mijn keel ongeveer)……. een tussenweg is er schijnbaar niet.

Waarom vind ik (op een nette manier) om hulp vragen toch zo moeilijk ????

Mijn theorie: 

Zou het ermee te maken kunnen hebben dat er in een ver verleden niet zo best met mijn hulpvragen is omgegaan ( bijvoorbeeld koel en afwijzend) waardoor ik het maar heb opgegeven of is het toch meer Rene Diekstra’s theorie, zit het gewoon in mijn aard omdat ik de pech heb bij die 10% te horen?

Is het dat wat mijn zoon mij spiegelt op die momenten dat hij zegt: ‘ mam doe je mond dan ook eens open, vraag het me dan gewoon ‘ (met de nadruk op gewoon).
Hij bedoeld dan waarschijnlijk te zeggen: niet half hysterisch, met een sarcastische ondertoon of bevelend.

Maar zo doet hij ook vaak bedenk ik me nu, dus de pot verwijt de ketel! 

Na het lezen van dat boek vraag ik tegenwoordig, op een rustige toon dus, aan mijn zoon of hij wil helpen afdrogen ook al voel ik de frustratie al opkomen over het feit dat ik vind dat hij dat eigenlijk uit zichzelf zou moeten doen (maar….tanden op elkaar klemmen, klauwen intrekken en poeslief blijven).

And Guess what??? Het werkt!!!!
Uiteraard wel nog met een paar kleine gebruiksaanwijzingen waar ik rekening mee dien te houden zoals:

 Eén dag van tevoren vragen of hij (alstublieft) het gras zou willen maaien.

Dus niet van het ene op het  andere moment, als ik in een rotvaart naar de groencontainer ren om iets weg te gooien en vanuit mijn ooghoeken nog net kan zien dat het gras wel erg hoog staat,  weer terug naar binnen rennen, registreren dat hij (in mijn ogen dan) zit te niksen en dan (met zo’n ondertoon) zeggen:
‘ zeg, kun jij het gras niet eventjes afdoen ‘ ?
Dat werkt dus niet bij 10% van de jongeren, dat is te abrupt!

But who cares….. mij raakt het vanaf nu niet meer, daar hebben we al veel teveel kostbare tijd mee verdaan….

Na deze prachtige levensles en met een paar simpele aanpassinkjes (van mijn kant) gaat het vanaf nu zeker lukken.

P.S Gisteren al heel lief aan hem gevraagd of hij vandaag even het gras zou willen maaien: ‘ geen probleem mam ‘….
Regent het verdomme nu weer (mams rustig blijven…..).

Volgens mij heeft die 10% van de jongeren ook nog altijd stront geluk, misschien daar ook maar eens onderzoek naar gaan doen Rene Diekstra ?😉

guus-geluk